Atos 9

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lá noigo, Sauló eza Guivahanímini vegenala zuha kipilinogo lovaga lo kimike guguni giziaká a vetini ve napa noitoka vike láa loko lo amimó:
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Izesú vi gapoló amegesaló miliki vina vegená vehe venape nániginake kalapusi kemeko kelémo-loko Zelusale numutoka atove loko luhuva netá gizokoko nemekako nene aleko vinake Tamasiko numutoka monó numukú gizapa vegená kimitove loko noluve.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Loko lokago, luhuva netá gizoko amekago, aleko Tamasiko numutoka vimó. Voko ámina apá ale alitokago, okulumakutí lapaná galinali aitoka limike hizekago,
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 mikasigú pou loko akoake gakó makó lá oko gilimó: Saulo, Saulo, nanamú gopoguni nomolonetane.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Loko lokago, eza Guivahani geza éagama nolane loko lokago, eza lo amike limó: Gopoguni molonimiaká noani ve neza Izesunama noluve.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Otezo, taoni napagú itekako, netá matá loló itanimó nenémini gakola li giminigi aze, oteoko aló tovozo.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Loko lokago, Sauloki makó va vegenalite vegenaláa agupeló ánigamamóza, gakola ligo anoláagó giliake kegepa gahava nomigo minamó.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Lá okago, Sauló eza oteake ánigamó agómula mota golesa okago, netá matá ánigamimó. Lá oko ánigamigo, vegenala zuhate agizató aliki alími Tamasiko numutoka vamó.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Lá ikago, neneloka gamena losive makole nene agómula pulusamigo nosánetaki nagamiki namike, hanuva ako minamó.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Lá okago, Tamasiko numutoka nene Izesuni gelekelé veva makó minamó, agulizá Ananiá. Guivahanímo vamotoka sele lokago, eza Guivahanínemaka, imane nouve lokago,
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Guivahanímo miní ameko láa loko lo amimó: Geza otekoko gapo makó agulizá hee lo mina gapoló voko Zutani numukú iteko Taliso numutotí ve makó agulizá Sauló loko noi vemú nene vitagá oko ánigozo. Eza Ómasiloka agepoka loko noive.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Áisi nene vamokitana netá lá oko ánigokave. Ve makó agulizá Ananiá ave loko noi vémo numunagú iteake goha agómula goloutative loko agizani nene gotolaló moloko Ómasiloka noligo ánigoake Ómasiloka nolive.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Loko lo amekago, Ananiá láa loko limó: Guivahanínemaka, ámina vemú gakola avetó iaká niago gelenou vemú nolaninae. Áisi nene Zelusale numutoka vegenaka zuhama kelémo golesa palasa oaká noive.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Itó imaneloka guguni giziaká a ve napa nenete geí gugulizá alina vegená nene nagá zeko kelémoko Zelusalega nagá numukú ahuloketative liki litina vema nenae.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Loko lokago, Guivahanímo láa loko lamoko hanuva vozo loko limó. Ámina ve nenémo nigizani luhuva nene hetoka vegenaki kugulizaki ve napagi Isilae vegenaki keitoka lole ale oko minative loko alémo etó okuve.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Lá noiko nénisi nene nugulizakumule loko miluma netalímini amupiló iteko minative loko alapizinogo uve.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Loko lo amekago, Ananiá nene vike Zutani numunagú vo aniteake numukú itike Sauloni ánigoake agizani nene gotolaló moloake Sauló nigivénega, gapoló noako Guivahani Izesú utó o gimi vemámo goha gogómula goloutokiko Ómasímini Sikalahú nene lemeko gigikagú mino vaí itive loko nimiselekago nouve.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Loko noli agepagi galavizakitana netá nene agómulagutí alemó zekago, agómula goloutokago oteake monó nagamí holamó.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Holokago, nosánetá noake amuza goha molamó.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 litá oko Zuta vetini monó numukú iteko Izesuni gakola like Izesú nene lamaná Ómasímini gipala noive.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Loko lo kemekago, ámina gakó gele vegená mukilite láa liki lamó: Zelusale numutoka ámina agulizá noli ve amegesaló mila vegená kelémo golesa galasa i vema nehe. Áisi ámina oko imaneloka nagá kemeko kelémo-loko Zelusale numutoka guguni giziaká a ve napa niatoka vinogo noamóma neve. Nana oake ale noviligave.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Liki kagata losi nigeleke lamóza, Sauló nene amuza moloko vova vova oko minake Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko Tamasiko numutoka Zuta ve minamoláa ale guni oko lo kemekago, kegepa gahava nomigo minamó.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 — ausente —
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 vegenala zuhate nene holugú gosúveha makó aliake lohusi iake áminagú Sauloni ahulimiake geisa hetoka ahelú i ahulikago, lemeake mikasi makotoka golisi vimó.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Alika Sauló vike Zelusalega aniteake Izesuni vegenala zuhaloka miní amitove lokago, Izesuni izegipala loló imó nene gili guni amake aikumú kehelele vizimó.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Lá okago, Panapasí nene ale gímizeake alémo-loko aposolo niatoka vike Sauló nene gapoló Guivahani ániga gakó itó Guivahanímo lo ami gakó itó Tamasiko numutoka Izesuni gakola ale akutoko lo kimi gakó nene avetó oko lo kemekago, giliake
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 kezagi Zelusale numutoka miniki aliki amó.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Lá ake, Sauló eza Izesuni gakola nene alegesá legemigo vegená lo kemeaká imó. Lá oake, ezagi Zuta ve lugáa Kiliki gakokutí liaká a vegenaki monó ligili hagili ake pelevesa ziake ámina ve nenete Sauloni apele hilitune likago,
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 agive keza giliake, alímiki Sisalia apatoka limiki ahulimikago, eza vike ezáa gotó apatoka Taliso numutoka anitimó.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Lá okago, monó gele vegená Zutaia itó Galilaia itó Samalia mikasiuka minamoláaloka nene nonagá iki minamó. Hulu utó okago minake, Ómasímo zámuza kemekago, gakola gili aliake, némini manámini amake Ómasímini Sikalahulímo hize lé okimikago, hizi hutilí iki minamó.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pitá nene Izesuni vegenala zuha ániganogo mohona oko vike, Lita numutoka lomo voko anitimó.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Aniteake, neneloka ve makó ánigamó, agulizá Aeniasí. Áisi ve gepili loake, holomaló akonoigo, kilisimasi 8-ía oko vimó.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Lá okago, Pitá láa loko lo amimó: Aeniasizo, Izesu Kilistó gelémo nozokaze, oteoko, avilisaka gakezo. Loko li agepagi oteake avilisalagi gakeko aleko vimó.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Lá okago, Lita numutoka itó Salona numutoka nia vegená mukilite ánigiake kigika ali viligiake, Guivahaniloka viki gímizemó.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Lá ikago, Zopa numutoka Izesuni vegenala zuhagutí vená makó minamó, agulizá Tapitá, itó Kiliki gakokutí nene agulizá Tolokasí. Eza netá gihila mukí loló ike vegená ámemena ámamana nasahilí oketoko minamó.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Lá oake, nene gamenaló netá makó avisekago hilimó. Helekago, gonosiváa nene nagamí ziake, aliki itiki numuni amupiló makó ginakú nene ahulamó.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lá amó nene Lita numuni nene Zopa numutotí alitó nego, Izesuni vegenala zuha keza Pitáma Litaga noive lamó giliake, ve lositá kimisilikago, áminaloka vasimó. Vasike Pitani nene voká liki gezagi litá oko lelí numutoka vitune loko nolusive.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Liki li amikasigo, Pitagegi makó vamó. Viki gonosima milinakú nene alímiki itemó. Iteko ánigamó nene, getokó getokó ali nupa iake ive nama ake, Tolokasí nene agómulagi minake gó haitopaitolímini akotoketamó nene alapizi asú amó.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Lá amóza, Pitá nene kimisele hetoka oake alapusa hizike Ómasiloka limó. Numuna lo asú oake, gonosima agovisa o amike Tapitazo, geza otemane. Loko lokago, agómula goloutoake, Pitani ánigoake, ote minamó.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Noigo, Pitá nene agizakú aleko alémo otimó. Lá oake, vená getoki Izesunimú gili alévolé a vegená lugáagi sele lo kemekago, itiki ánigamó nene heleneikutí oteake noigo ánigamó.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Lá ikago, nenémini gakola nene Zopa numutoka hutilí oko vokago, mukí vegenalite Guivahanimú gili alévolé amó.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Lá ikago, Pitá nene ve makó pulumaká iza galupava ale lamanatamaná oaká i ve Saimoni numukú voko minamó.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.