Atos 9

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lá noigo, Sauló eza Guivahanímini vegenala zuha kipilinogo lovaga lo kimike guguni giziaká a vetini ve napa noitoka vike láa loko lo amimó:
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Izesú vi gapoló amegesaló miliki vina vegená vehe venape nániginake kalapusi kemeko kelémo-loko Zelusale numutoka atove loko luhuva netá gizokoko nemekako nene aleko vinake Tamasiko numutoka monó numukú gizapa vegená kimitove loko noluve.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Loko lokago, luhuva netá gizoko amekago, aleko Tamasiko numutoka vimó. Voko ámina apá ale alitokago, okulumakutí lapaná galinali aitoka limike hizekago,
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 mikasigú pou loko akoake gakó makó lá oko gilimó: Saulo, Saulo, nanamú gopoguni nomolonetane.
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Loko lokago, eza Guivahani geza éagama nolane loko lokago, eza lo amike limó: Gopoguni molonimiaká noani ve neza Izesunama noluve.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Otezo, taoni napagú itekako, netá matá loló itanimó nenémini gakola li giminigi aze, oteoko aló tovozo.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Loko lokago, Sauloki makó va vegenalite vegenaláa agupeló ánigamamóza, gakola ligo anoláagó giliake kegepa gahava nomigo minamó.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Lá okago, Sauló eza oteake ánigamó agómula mota golesa okago, netá matá ánigamimó. Lá oko ánigamigo, vegenala zuhate agizató aliki alími Tamasiko numutoka vamó.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Lá ikago, neneloka gamena losive makole nene agómula pulusamigo nosánetaki nagamiki namike, hanuva ako minamó.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Lá okago, Tamasiko numutoka nene Izesuni gelekelé veva makó minamó, agulizá Ananiá. Guivahanímo vamotoka sele lokago, eza Guivahanínemaka, imane nouve lokago,
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Guivahanímo miní ameko láa loko lo amimó: Geza otekoko gapo makó agulizá hee lo mina gapoló voko Zutani numukú iteko Taliso numutotí ve makó agulizá Sauló loko noi vemú nene vitagá oko ánigozo. Eza Ómasiloka agepoka loko noive.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Áisi nene vamokitana netá lá oko ánigokave. Ve makó agulizá Ananiá ave loko noi vémo numunagú iteake goha agómula goloutative loko agizani nene gotolaló moloko Ómasiloka noligo ánigoake Ómasiloka nolive.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Loko lo amekago, Ananiá láa loko limó: Guivahanínemaka, ámina vemú gakola avetó iaká niago gelenou vemú nolaninae. Áisi nene Zelusale numutoka vegenaka zuhama kelémo golesa palasa oaká noive.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Itó imaneloka guguni giziaká a ve napa nenete geí gugulizá alina vegená nene nagá zeko kelémoko Zelusalega nagá numukú ahuloketative liki litina vema nenae.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Loko lokago, Guivahanímo láa loko lamoko hanuva vozo loko limó. Ámina ve nenémo nigizani luhuva nene hetoka vegenaki kugulizaki ve napagi Isilae vegenaki keitoka lole ale oko minative loko alémo etó okuve.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Lá noiko nénisi nene nugulizakumule loko miluma netalímini amupiló iteko minative loko alapizinogo uve.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Loko lo amekago, Ananiá nene vike Zutani numunagú vo aniteake numukú itike Sauloni ánigoake agizani nene gotolaló moloake Sauló nigivénega, gapoló noako Guivahani Izesú utó o gimi vemámo goha gogómula goloutokiko Ómasímini Sikalahú nene lemeko gigikagú mino vaí itive loko nimiselekago nouve.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Loko noli agepagi galavizakitana netá nene agómulagutí alemó zekago, agómula goloutokago oteake monó nagamí holamó.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Holokago, nosánetá noake amuza goha molamó.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 litá oko Zuta vetini monó numukú iteko Izesuni gakola like Izesú nene lamaná Ómasímini gipala noive.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Loko lo kemekago, ámina gakó gele vegená mukilite láa liki lamó: Zelusale numutoka ámina agulizá noli ve amegesaló mila vegená kelémo golesa galasa i vema nehe. Áisi ámina oko imaneloka nagá kemeko kelémo-loko Zelusale numutoka guguni giziaká a ve napa niatoka vinogo noamóma neve. Nana oake ale noviligave.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Liki kagata losi nigeleke lamóza, Sauló nene amuza moloko vova vova oko minake Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko Tamasiko numutoka Zuta ve minamoláa ale guni oko lo kemekago, kegepa gahava nomigo minamó.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 — ausente —
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 vegenala zuhate nene holugú gosúveha makó aliake lohusi iake áminagú Sauloni ahulimiake geisa hetoka ahelú i ahulikago, lemeake mikasi makotoka golisi vimó.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Alika Sauló vike Zelusalega aniteake Izesuni vegenala zuhaloka miní amitove lokago, Izesuni izegipala loló imó nene gili guni amake aikumú kehelele vizimó.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Lá okago, Panapasí nene ale gímizeake alémo-loko aposolo niatoka vike Sauló nene gapoló Guivahani ániga gakó itó Guivahanímo lo ami gakó itó Tamasiko numutoka Izesuni gakola ale akutoko lo kimi gakó nene avetó oko lo kemekago, giliake
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 kezagi Zelusale numutoka miniki aliki amó.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Lá ake, Sauló eza Izesuni gakola nene alegesá legemigo vegená lo kemeaká imó. Lá oake, ezagi Zuta ve lugáa Kiliki gakokutí liaká a vegenaki monó ligili hagili ake pelevesa ziake ámina ve nenete Sauloni apele hilitune likago,
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 agive keza giliake, alímiki Sisalia apatoka limiki ahulimikago, eza vike ezáa gotó apatoka Taliso numutoka anitimó.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Lá okago, monó gele vegená Zutaia itó Galilaia itó Samalia mikasiuka minamoláaloka nene nonagá iki minamó. Hulu utó okago minake, Ómasímo zámuza kemekago, gakola gili aliake, némini manámini amake Ómasímini Sikalahulímo hize lé okimikago, hizi hutilí iki minamó.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pitá nene Izesuni vegenala zuha ániganogo mohona oko vike, Lita numutoka lomo voko anitimó.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Aniteake, neneloka ve makó ánigamó, agulizá Aeniasí. Áisi ve gepili loake, holomaló akonoigo, kilisimasi 8-ía oko vimó.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Lá okago, Pitá láa loko lo amimó: Aeniasizo, Izesu Kilistó gelémo nozokaze, oteoko, avilisaka gakezo. Loko li agepagi oteake avilisalagi gakeko aleko vimó.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Lá okago, Lita numutoka itó Salona numutoka nia vegená mukilite ánigiake kigika ali viligiake, Guivahaniloka viki gímizemó.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Lá ikago, Zopa numutoka Izesuni vegenala zuhagutí vená makó minamó, agulizá Tapitá, itó Kiliki gakokutí nene agulizá Tolokasí. Eza netá gihila mukí loló ike vegená ámemena ámamana nasahilí oketoko minamó.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Lá oake, nene gamenaló netá makó avisekago hilimó. Helekago, gonosiváa nene nagamí ziake, aliki itiki numuni amupiló makó ginakú nene ahulamó.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Lá amó nene Lita numuni nene Zopa numutotí alitó nego, Izesuni vegenala zuha keza Pitáma Litaga noive lamó giliake, ve lositá kimisilikago, áminaloka vasimó. Vasike Pitani nene voká liki gezagi litá oko lelí numutoka vitune loko nolusive.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Liki li amikasigo, Pitagegi makó vamó. Viki gonosima milinakú nene alímiki itemó. Iteko ánigamó nene, getokó getokó ali nupa iake ive nama ake, Tolokasí nene agómulagi minake gó haitopaitolímini akotoketamó nene alapizi asú amó.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Lá amóza, Pitá nene kimisele hetoka oake alapusa hizike Ómasiloka limó. Numuna lo asú oake, gonosima agovisa o amike Tapitazo, geza otemane. Loko lokago, agómula goloutoake, Pitani ánigoake, ote minamó.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Noigo, Pitá nene agizakú aleko alémo otimó. Lá oake, vená getoki Izesunimú gili alévolé a vegená lugáagi sele lo kemekago, itiki ánigamó nene heleneikutí oteake noigo ánigamó.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Lá ikago, nenémini gakola nene Zopa numutoka hutilí oko vokago, mukí vegenalite Guivahanimú gili alévolé amó.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Lá ikago, Pitá nene ve makó pulumaká iza galupava ale lamanatamaná oaká i ve Saimoni numukú voko minamó.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.