Atos 17
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NAA
1 Keza viki Amapipoli numutoka itó Apolonia numutoka aviligikasike Tesalonika numutoka vi anitesimó. Neneló Zuta vetini monó numuni makó minamó.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Pauló eza aí suni alike holisi losive makole oko novigo, monó numúikú itike minake, kezagi monó gotolagutí gatiki ligili hagili amó.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Lá iake, monó gakó luhuva gizamó lugáa nenémini mogonáa like, láa loko lo kimimó: Gologí oletative loko lo mololeta vema helekoko otitive liki monokú luhuva gizi milinamóma neve. Lo nolukumu ve nene agulizá Izesú eza gologí oletative loko lo mololeta vema noive.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Loko lokago, vegená lugáa nenete gili seketigí iake Pauloko Sailasiko keitoka viki gímizemó. Itó Kiliki ve keza Ómasi gelekelé itiki minamoláagi vená iti minamoláagi mukí kezagi viki gímizemó.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Lá ikago, Zuta vetini monó gizapa vete giliake kemekugú ninake, gohogó vegená golesa kilími nupa iake, gala vizikago, Zasoni numukutí Pauloko Sailasiko vegená kogovisaló kelémo molokinake nagá kimitune liki aí gahe zivi tele vizivi amó.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Lá amó nene ve losima numukú niamasigo ánigiake, Zasoni itó agivelagini lugáagi kigizató aliake, gelelehá iki aliki lemeke apá gizapa veloka kilímiki milake, láa liki gopaga limi vamó: Numutó namató ve kilími gopa napa iaká niasi vema anitesigo,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Zasóma kelémo guni okave. Itó keza Loma vetini agulizaki ve napámini gakó ali ahulikasike agulizaki ve gosohá makó Izesú utó okave liki liaká niasive.
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Liki liake, apá amelagegi gizapa vegi gala vizemó.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Lá iake, Zasoki agivelagegi sele li kimiake, Pauloko Sailasiko vitáive liki kugupe meina hizilo likago, moni kememó. Kimikago, kimisili ahulamó.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Lá ikago monó gele vegenalite ámina holugú Pauloko Sailasiko kimisili ahulikago, Pelea numutoka vasimó. Neneló anitesike Zuta vetini monó numukú itiki monó li kemesimó.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Lá ikasigo, ámina apató Zuta ve keza zouváa Tesalonika numutoka vegenakitana minamake, kiviligiki minake monó vávani iki giliake, Pauloko Sailasiko lasi gakó lamaná nehe soza nehe liake, gamena gamena monó gotolagutí monó mogonamú agizaka hiziki vitagá iki minamó.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Lá iake, keitokatí mukilite Kiliki vená iti minamoláa lugáagi ve lugáagi keza Izesukumú gili alévolé amó.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Lá ikago, Pauló nene Pelea numutokagi Ómasímini gakó lo hutilí okago, ámina gakó nene Tesalonika numutoka vokago, Zuta vegenalite giliake, Pelea numutoka ake gala vizeke lovaga lamó.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Lá ikago, monó gele vegená keza Pauloni alími gapo ikago, ámina apá ahuloake vike age nagamí agataloka anitimóza, Sailasiko Timotiko keza Pelea numutoka minasimó.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Niasigo, Pauloni alímiki va vegenalite Atena numutoka ahulitamó. Ahulimikago, lekeza atiginá iki viki likiko, Sailasiko Timotiko litá iki isino. Loko lokimikago, vegená keza atiginá iki vamó.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Lá ikago, Pauló nene Atena numutoka kegeva minake ánigamó nene soza ómai netá mukí vaí oko nego, ánigoake, agikagú ló lokago,
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Zuta vetini monó numukú itike Zuta vegenaki hetoka vegená Ómasimú goliva giliki minamoláa kezagi monó ligili hagili amó. Lá iake, gamena gamena maketiloka nene vegená nánigake áminagó oko monó lo kimimó.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Lá okago, ámina apatoka vegená makó minamó. Makolite Epikuleani monó giliaká amó itó makolite Sitoiki vegenalitini monó giliaká amó. Ámina vegená kezagi Pauloki gakó viligá aligá iake, lugáa nenete Paulokumú nene goselé gakó goha li ve imanémo nanave loko lo lemeaká noive. Liki likago, makolite láa liki lamó: Áisi nene ómai netá makolímini gakola nolimó gelekave. Liki lamó nene Pauló eza Izesunimuki helenosakutí oteakakumuki lo utó oko lo kimikumú nene gakó lamó.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Láa liki liake, Pauloni agizató aleke, hugumá makó agulizá Aleopago neneló alímiki iteke lamó: Géisi gosohá gakó loaká noanimóma nene, nana gakokumú loaká noane.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Ma gelemuni gakó neze, mogonagi lokako gilitune.
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Liki lamó nene Atena apakú vegenaki veno vegi keza gakó gosohá giliake ámina gakotokó miniaká amó.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Lá ikago, Pauló eza Aleopago gakó hugumató voko minake, vegená láa loko lo kimimó: Atena apakú vese, neza mogonatini lá oko nániguve. Lekeza ómai netá mukikumú goliva goha gilikilí iaká niave.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Netá makó lá oko nego ánigouke noluve. Neza numutitoka vogá ogá oko ómai netatini ánigumó nene, nama holoma makotó luhuva makó nene gelemuni ómai netá makó noitikumú neve liki gizinago gatuve. Ámina ómai netá lekeza gelemiki gopa gupá zi amiaká niamó aikumú lo likimitoze, gililo.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Ómasímo mikasi ale utó moloake, amupiló netá matá ale utó molo asú imó. Áisi nene okulumaki mikasigi keí Guivahani noinazo, áisi nene monó zagusave vegenalite kigizatunú gekú nene minoko aleko osá amive.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Áisi vegená mukitoka sikalahúinigi netá matá mukí lehizelimiaká noinazo, áisi netá matakumú vitagá osá amive, keké. Nenemú vegenalita hozava aleko netá makó ale utó o amitunimoláa oko nomive.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Lá onoimóza, vegená zuha hamokó ale utó moloake lokago, aitokatí numutó namató hize hutilí oko utó omo vunimó. Itó hize hutilí oko minatuni gamenagi lakaníagi áisigó mololetonoimóma neve.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Nenemú nene ligikatunú vitagá iliki viki Ómasi ezáa ánigatune loko geleake, nenémini imó. Eza hotoka minamive. Likigilikagú noive.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Leza aí agizauka minunike, oko moloko oaká noune. Lekelitokatí nama luhuva giziaká a ve lugaáte nene leza Ómasilokatí utó unimóma neve liki lamóma neve.
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Leza Ómasilokati nouninazo, Ómasímo eza vegenalite kagata geleke golitunupe silivatunupe gehanitunupe lilí a netakitana noive loko laminogo une.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Ómasímo aikumú gelemake netá golesa aliki mina gamena nene ánigo ahuloake, nasahilí oketoko minamóza, itína nene numutó namató vegená mukitoka kigika ali viligatave loko lokimikave.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Áisi nene numutó namató vegenalita mogonate ale utó moloko lihima limiti gamena lo moloake, lelegí oko limiti vema alémo etó imó. Lá oake, numutó namató vegená mukitoka aikumukó gilitave loko ámina ve nene heleneikutí alémo otekago noive.
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Loko Pauló nene helenosakutí oteaká gakó lokago, lugáate goselekaseleka lamó, itó lugáate nene gamena makó zupa ámina gakó goha lako gilitune liki lamó.
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Liki likago, Pauló nene ahulokimiake vimó.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Vokago, vegená lugáate nene aitoka viki gímiziake Izesukumú gili alévolé amó. Keitokatí Aleopago hugumató kansole makó minamó, agulizá Tionisió, ezagi vená makó agulizá Tamalí itó vegená lugáagi minamó.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.