2 Coríntios 10
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NTLH
1 Neza Paulona imane Kilistoni zou nagamilagi itó nasahililagi noukeve loko lakagata aleko lo likimitoze, gililo. Lugáate nenikumú láa liki liaká niave: Lelitoka oko minake ezáa amuzavagi ve minamike, gakó nagamilagi lo lemeaká imó. Lá oake, voko minake agokagutí gakó lo lemeaká noive liki liaká niave.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Nigive nagavese, lekelitoka voko mininake vegenalite litaha kigikatunú aliaká niamómáminoko hozava aleko minoaká noive liki nenikumú liaká nia vegená nene nogokagutí gakó lo kimitove loko nene vávani oko lo kimitomóza, lekeza lugáa ámináminoko nogokagutí lo lekemekatoze, gala vizemilo.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Lelí mogona lá oko neve: Mikasiuka netá matate ale minunike litaha lugupegi lamaná mohona nouhá nemóza, monokumule loko lova hizeaká nouhá nene monó gelema vegenalite litaha kigikatunú lova hiziaká niamó nenéminoko nomive.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Gimisi magé ale minunike monolímini lovavagú hoza aleaká nounimó nene mikasiukatí monó gelema vegenalitini netatunú negopa, Ómasímini zámuzalagi nounike nenetunú gala veletini ha gakóinímini vegegisa tele vizeaká noune. Itó keí zámuza zeko letokuko niiko,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Ómasímini mogonáamú gele guni oaká gapo hizi lí inigi govisi aliki letiaká gakóini apelekunike, vasá zeaká netá ali utó iaká niamó nene avilegeaká noune. Itó Kilistoni gelekeleláagó utó itive loko haitopaitolímini lagata geleaká netá nene nagá ameaká noune.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Lekeza není gakó gili aliakatini vávani i asú ikiko, leza vegená lugáa gakó pelesa ziaká niamoláa nene nakahuni kimitune loko gizapa onoune.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Není mogona lokovogisaló utó noimó nene ánigalo. Lekelitokatí ve makolímohe makolímohe ezáamú gelekiko Kilistoni vegenala zuha loló okamó áisi láa loko gilitize: Ezáagó Kilistoni vegenala ma nomive. Lezagi Kilistoni vegenala nene nousive.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Guivahanímo hozavamú gilike zámuza nimimó nene lekelémo lapuluva oakakumú negopa, hize lé olikimiakakumú nenazo, neza ámina zámuzamule loko nugupe aleko iteko lo likimitomó nene novoza heleminogo ive.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Itó luhuva netá imane gizo nolukumumó nene, nenemú giliko lekelegesá ligiti gakó gizo nolukumumó gelemino.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Nenikumú láa liki liaká niakumú noluve: Luhuva netakú gakó golivagi itó alévolekutí gizoaká noimóza, lovogisaló nene amuza ve minamive. Itó hutuváa gakó loaká noimó nene nagamilagi loaká noive liki liaká niave.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Némika liki liaká nia vegená keza hotó minuke luhuva gakó gizo lekemeaká noumó nene áminámini gihiláa hamó lelegitó nene holutikú minoko ale utó molokugo ániganigave liki gilitaze.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Neza vegená kugupe aliki iti iti iki miniaká nia vegenatoka gímizekinake lelegí noune loko litohe. Íi, keza není lelegitó ma minamave. Vegená nenémináa keza Ómasímo oko moloko oaká nounikumú nanave loko nogilive liki lamake, gakó gona miliki liaká niamó nene kezáini mogonáinimukó gili minake gakó gopa kezáini mogona lotuva ligiaká niave.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Neza Ómasímini hoza alitane loko lehizeneta lelegitó nelémo etó imó nene ámina oko aluke, lekelitoka anitumó nenemú gelekuke alemo ite ite gakó losá amuve. Itó lehizeneta lelegitó gopa avilegeko ma losá amuve.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Neza hozanegó lelegí oko aleaká nouve. Hoza lakanite nene lamaná lekelitoka neimó nenazo, leza nene lekelitoka anituko lelí legepagutí Kilistoni gakó lamaná ganá apí iki gilinamóma neve.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Leza vegená lugáatini hozagú lagakilimó oko moloko leza alunimole loko lugupe aleko iteaká gakó loaká nene ma osá amune. Gele alévolé oakatini nene agizani alekiko leza lekelitoka voko hoza lakanite ale napa itune loko nenemú ligika nego minoaká noune.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Lá okinake lekegemesaloka mina mikasigú vegenatoka gakó lamaná lo utó oko lo kemekinake, ve makolímini hoza lakanivagú ezáa ale utó ikumú lugupe aleko iteaká gakó loaká nene ma amitune.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Lugupe aleko iteakakumú nene monó gotolaú gakó makó lá oko nemó neve: Makó eza netá matakumú aleko ite ite gakó litove loko nookoma, Guivahanímo oko moloko i netakumú gele minoko lino.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Makó ezáa agupe aleko iteko nolikoma nene, monó hoza lamaná alekave loko lamitune. Guivahanímo alémo napa okago gihiláa loló okave loko litune.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.