João 11
Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs NTLH
1 Gorko nyawɗo bi'eteeɗo Laajaru ina woni wuro Baytaniya, kam e banndiraaɓe muuɗum rewɓe Mariyama e Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mariyama oon woni joornooɗo nebbam uurɗam dow Joomiiwo de mooytiri koyɗe makko sukundu muuɗum. Laajaru nyawɗo oon wo sakiike makko gorko.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Banndiraaɓe makko rewɓe ɓeen neli e Iisaa, mbi'i: —Joomii amin, yigoo maa mo korsinɗaa oon nyawii.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Nde Iisaa nannoo ɗum ndeen, wi'i: —Nyawu ngu wanaa nyawu saate. Nyawu ngu wo tabintinoowu manngu Laamɗo, faa Ɓii Laamɗo mawninee saabe maggu.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Iisaa ina horsini Laajaru e banndiraaɓe muuɗum rewɓe, Marta e Mariyama.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ko o nani Laajaru sellaa ɗuum fu, haɗaay mo jooɗaade ɗo o wonnoo ɗoon faa waɗi balɗe ɗiɗi.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Caggal ɗuum, o wi'i taalibaaɓe makko: —En pornyoo Yahuudiya!
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Taalibaaɓe ɓeen njaabii mo, mbi'i: —Moodibbo, ɓooyaa fey ko Alhuudiyankooɓe pilii wardude ma kaaƴe toon, de a fornyoto toon katin naa?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Iisaa jaabii, wi'i: —Wanaa wakkatiiji sappo e ɗiɗi ngoni ley nyalooma naa? Si neɗɗo ina yaha nyalooma fu, fergataako sabo ina yi'a annoora adunaaru ndu.
9 Jesus respondeu:
10 Ammaa si neɗɗo ina yaha jemma fu, fergoto sabo annoora walaa e muuɗum.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Gaɗa o haalii haalaaji ɗiin, o wi'i ɓe: —Yigoo men Laajaru ɗaanake, mi yahan mi findinowa mo.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Taalibaaɓe ɓeen mbi'i: —Joomii amin, si tawii wo o ɗaani ni, o daɗan.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ammaa wo haala maayde Laajaru o haali. Kamɓe ɓe miilii wo haala ɗoyngol o haali.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Iisaa laaɓinani ɓe: —Laajaru heddaaki!
14 Então Jesus disse claramente:
15 Mi seyorake saabe mooɗon ko mi tawaaka toon ɗuum faa ngoonɗinon. Wooɗi jonkaa, en njaha to makko.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ndeen Tomaa noddirteeɗo Funereejo oon wi'i taalibaaɓe woɓɓe ɓeen: —En njaada e Joomii en enen du faa maayden e muuɗum.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nde Iisaa yottinoo toon fu, tawi waɗii balɗe nay ko Laajaru uwiraa.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Hakkunde Baytaniya e Urusaliima ɓuraa hono kilooji tati.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Alhuudiyankooɓe heewɓe ngari to Mariyama e Marta faa mbaaltina ɓerɗe muɓɓen e maayde sakiike muɓɓen.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nde Marta nannoo Iisaa ina wara ndeen, yehi jakkitowii ɗum. Mariyama kaa heddii ley suudu toon na jooɗii.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta wi'i Iisaa: —Joomam, sini aɗa wonnoo ɗo, minyam gorko oon maayataano.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 De fay joonin du miɗo anndi huunde fuu ko ŋaariɗaa Laamɗo, waɗante.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Iisaa wi'i mo: —Minya gorko oon ummitoto.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta wi'i: —Miɗo anndi o ummitoto nyannde ummital, nyalaande sakitotoonde.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Iisaa wi'i mo: —Miin woni ummital, miin woni nguurndam. Neɗɗo fuu goonɗinɗo kam, fay si maayi, wuuran.
25 Então Jesus afirmou:
26 Goonɗinɗo kam de heɓi nguurndam saabe am fu, maayataa abada. Aɗa goonɗini ɗum naa?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 O jaabii, o wi'i: —Ayyo Joomam! Miɗo goonɗini aan woni Almasiihu Ɓii Laamɗo bi'anooɗo waran ley adunaaru ndu oon.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Nde Marta haalnoo ɗum fu, yehi noddowi minyum Mariyama, haalani ɗum, wi'i: —Moodibbo warii, imo nodde.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nde Mariyama nannoo ɗum ndeen, henyii law, nootowii.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Tawi ɗum fuu Iisaa naataayno wuro ngoon tafon. Imo heddii ɗo Marta jakkitinoo mo ɗoon.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Alhuudiyankooɓe ina ngondi e Mariyama ley suudu, ina mbaaltina ɓernde muuɗum. Ɓe nji'i o gurbitii, o yalti. Ɓe njokki mo. Ɓe miilii o woyowan dow saabeere toon.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mariyama yottii ɗo Iisaa woni ɗoon, yi'i mo tan, hippii ɗakkol koyɗe makko, wi'i mo: —Joomam, sini aɗa wonnoo ɗo, minyam gorko oon maayataano.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nde Iisaa yiinoo Mariyama e Alhuudiyankooɓe wonduɓe e muuɗum ɓeen ina mboya ndeen, ɓernde muuɗum hecciɗi sanne, torrii sanne.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 O wi'i: —Toy ndesuɗon mo? Ɓe njaabii: —Joomii amin, war ndaar!
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Iisaa woyi.
35 Jesus chorou.
36 Alhuudiyankooɓe ɓeen mbi'i: —Ndaaree no o foti horsinirde mo.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Woɓɓe maɓɓe mbi'i: —Imo woodunoo baawɗe wumtinde bumɗo, de o waawaa haɗude Laajaru maayde naa?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ɓernde Iisaa hecciɗi katin, yehi tiimoyde saabeere ndeen. Saabeere ndeen wo loho uddiraako hayre.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Iisaa wi'i: —Ittee hayre ndeen! Marta, sakiike maayɗo oon, wi'i mo: —Joomam, tawan o luuɓii joonin, sabo hannden woni balɗe nay ko o wattiraa toon.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Iisaa jaabii mo: —Yalla mi wi'aay ma, si a goonɗinii, a yi'an manngu Laamɗo?
40 Jesus respondeu:
41 Ɓe itti hayre ndeen. Iisaa tiggitii kammu, wi'i: —Baabiiwo, miɗo yettire ko njaabaniɗaa kam ɗuum.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Miin kaa, miɗo anndi nyannde fuu aɗa jaabanoo kam. Ammaa wo saabe yimɓe fiiliiɓe kam ɓeen waɗi de kaaldirmi ni, faa ɓe ngoonɗina aan nuli kam.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Caggal haalaaji ɗiin, o ƴeewnii semmbe, o wi'i: —Laajaru, wurta yaasin!
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Maayɗo oon wurtii, juuɗe muuɗum e koyɗe mum ina piilaa leppi, yeeso muuɗum du ina suddii. Iisaa wi'i ɓe: —Kaɓɓitee mo, njoppon mo o yaha!
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Heewɓe e Alhuudiyankooɓe warnooɓe to Mariyama ɓeen nji'i ko Iisaa waɗi ɗuum, de ngoonɗini ɗum.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ammaa woɓɓe maɓɓe njehi to Farisa'en, kaaltani ɗum'en ko Iisaa waɗi ɗuum.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ndeen Farisa'en e hooreeɓe almaami'en kawrunduri waalde Saahiiɓe ndeen, mbi'i: —Gorko o ina waɗa kaayeefiiji keewɗi. Noy ngaɗeten?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Si en njoppirii mo nii fu, jamaa oon fuu goonɗinan mo. Ndeen kaa, Romankooɓe ngaran mbonna nokku meeɗen ceniiɗo e lenyol meeɗen ngol.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Gooto maɓɓe bi'eteeɗo Kayafas, laatiiɗo Almaami Mawɗo e hitaande ndeen, wi'i ɓe: —Onon kaa on anndaa fay huunde.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 On anndaa neɗɗo gooto maayana yimɓe fuu ɓuri wooɗude e meeɗen diina lenyol meeɗen fuu halka.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Tawi ko o haali ɗuum ƴuuraay e hoore makko, ammaa saabe wo o Almaami Mawɗo hitaande ndeen, o sappake sanaa Iisaa maayana lenyol ngool.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 De wanaa lenyol ngool tan o maayanta. Ko o maayanta dey wo ɓiɓɓe Laamɗo sankitiiɓe ɓeen fuu faa o hawrundura ɗum'en laatoo gootum.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Gilla nyalooma oon, ɓe ndawridi faa ɓe mbara mo.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ɗum waɗi de Iisaa seli yiiltaade hakkunde Alhuudiyankooɓe. O ƴuwi ɗo o wonnoo ɗoon, o yehi ngalluure wi'eteende Efrayim hettunde e ladde. O jooɗodii toon e taalibaaɓe makko.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Tawi iidi Alhuudiyankooɓe mbi'eteendi Faltagol ndiin ɓadake. Heewɓe e yimɓe leydi ndiin njehi Urusaliima faa laamna ko'e muɓɓen gilla iidi ndiin yottaaki.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Iɓe piloo Iisaa. Iɓe keddii ley suudu dewal mawndu nduun, iɓe kaalda, iɓe mbi'a: —Oɗon miiloo o waran e iidi ndiin naa on miilaaki?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Tawi hooreeɓe almaami'en e Farisa'en njamiriino neɗɗo fuu annduɗo to o woni haala faa o nanngee.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.