João 11

Fulfulde Burkina NT (FUH_SIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gorko nyawɗo bi'eteeɗo Laajaru ina woni wuro Baytaniya, kam e banndiraaɓe muuɗum rewɓe Mariyama e Marta.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariyama oon woni joornooɗo nebbam uurɗam dow Joomiiwo de mooytiri koyɗe makko sukundu muuɗum. Laajaru nyawɗo oon wo sakiike makko gorko.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Banndiraaɓe makko rewɓe ɓeen neli e Iisaa, mbi'i: —Joomii amin, yigoo maa mo korsinɗaa oon nyawii.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nde Iisaa nannoo ɗum ndeen, wi'i: —Nyawu ngu wanaa nyawu saate. Nyawu ngu wo tabintinoowu manngu Laamɗo, faa Ɓii Laamɗo mawninee saabe maggu.
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iisaa ina horsini Laajaru e banndiraaɓe muuɗum rewɓe, Marta e Mariyama.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ko o nani Laajaru sellaa ɗuum fu, haɗaay mo jooɗaade ɗo o wonnoo ɗoon faa waɗi balɗe ɗiɗi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Caggal ɗuum, o wi'i taalibaaɓe makko: —En pornyoo Yahuudiya!
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Taalibaaɓe ɓeen njaabii mo, mbi'i: —Moodibbo, ɓooyaa fey ko Alhuudiyankooɓe pilii wardude ma kaaƴe toon, de a fornyoto toon katin naa?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Iisaa jaabii, wi'i: —Wanaa wakkatiiji sappo e ɗiɗi ngoni ley nyalooma naa? Si neɗɗo ina yaha nyalooma fu, fergataako sabo ina yi'a annoora adunaaru ndu.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ammaa si neɗɗo ina yaha jemma fu, fergoto sabo annoora walaa e muuɗum.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Gaɗa o haalii haalaaji ɗiin, o wi'i ɓe: —Yigoo men Laajaru ɗaanake, mi yahan mi findinowa mo.
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Taalibaaɓe ɓeen mbi'i: —Joomii amin, si tawii wo o ɗaani ni, o daɗan.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ammaa wo haala maayde Laajaru o haali. Kamɓe ɓe miilii wo haala ɗoyngol o haali.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Iisaa laaɓinani ɓe: —Laajaru heddaaki!
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Mi seyorake saabe mooɗon ko mi tawaaka toon ɗuum faa ngoonɗinon. Wooɗi jonkaa, en njaha to makko.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Ndeen Tomaa noddirteeɗo Funereejo oon wi'i taalibaaɓe woɓɓe ɓeen: —En njaada e Joomii en enen du faa maayden e muuɗum.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nde Iisaa yottinoo toon fu, tawi waɗii balɗe nay ko Laajaru uwiraa.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Hakkunde Baytaniya e Urusaliima ɓuraa hono kilooji tati.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Alhuudiyankooɓe heewɓe ngari to Mariyama e Marta faa mbaaltina ɓerɗe muɓɓen e maayde sakiike muɓɓen.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nde Marta nannoo Iisaa ina wara ndeen, yehi jakkitowii ɗum. Mariyama kaa heddii ley suudu toon na jooɗii.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta wi'i Iisaa: —Joomam, sini aɗa wonnoo ɗo, minyam gorko oon maayataano.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 De fay joonin du miɗo anndi huunde fuu ko ŋaariɗaa Laamɗo, waɗante.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Iisaa wi'i mo: —Minya gorko oon ummitoto.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta wi'i: —Miɗo anndi o ummitoto nyannde ummital, nyalaande sakitotoonde.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Iisaa wi'i mo: —Miin woni ummital, miin woni nguurndam. Neɗɗo fuu goonɗinɗo kam, fay si maayi, wuuran.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Goonɗinɗo kam de heɓi nguurndam saabe am fu, maayataa abada. Aɗa goonɗini ɗum naa?
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 O jaabii, o wi'i: —Ayyo Joomam! Miɗo goonɗini aan woni Almasiihu Ɓii Laamɗo bi'anooɗo waran ley adunaaru ndu oon.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nde Marta haalnoo ɗum fu, yehi noddowi minyum Mariyama, haalani ɗum, wi'i: —Moodibbo warii, imo nodde.
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Nde Mariyama nannoo ɗum ndeen, henyii law, nootowii.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Tawi ɗum fuu Iisaa naataayno wuro ngoon tafon. Imo heddii ɗo Marta jakkitinoo mo ɗoon.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Alhuudiyankooɓe ina ngondi e Mariyama ley suudu, ina mbaaltina ɓernde muuɗum. Ɓe nji'i o gurbitii, o yalti. Ɓe njokki mo. Ɓe miilii o woyowan dow saabeere toon.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mariyama yottii ɗo Iisaa woni ɗoon, yi'i mo tan, hippii ɗakkol koyɗe makko, wi'i mo: —Joomam, sini aɗa wonnoo ɗo, minyam gorko oon maayataano.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nde Iisaa yiinoo Mariyama e Alhuudiyankooɓe wonduɓe e muuɗum ɓeen ina mboya ndeen, ɓernde muuɗum hecciɗi sanne, torrii sanne.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 O wi'i: —Toy ndesuɗon mo? Ɓe njaabii: —Joomii amin, war ndaar!
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Iisaa woyi.
35 Jesus chorou.
36 Alhuudiyankooɓe ɓeen mbi'i: —Ndaaree no o foti horsinirde mo.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Woɓɓe maɓɓe mbi'i: —Imo woodunoo baawɗe wumtinde bumɗo, de o waawaa haɗude Laajaru maayde naa?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ɓernde Iisaa hecciɗi katin, yehi tiimoyde saabeere ndeen. Saabeere ndeen wo loho uddiraako hayre.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Iisaa wi'i: —Ittee hayre ndeen! Marta, sakiike maayɗo oon, wi'i mo: —Joomam, tawan o luuɓii joonin, sabo hannden woni balɗe nay ko o wattiraa toon.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Iisaa jaabii mo: —Yalla mi wi'aay ma, si a goonɗinii, a yi'an manngu Laamɗo?
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ɓe itti hayre ndeen. Iisaa tiggitii kammu, wi'i: —Baabiiwo, miɗo yettire ko njaabaniɗaa kam ɗuum.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Miin kaa, miɗo anndi nyannde fuu aɗa jaabanoo kam. Ammaa wo saabe yimɓe fiiliiɓe kam ɓeen waɗi de kaaldirmi ni, faa ɓe ngoonɗina aan nuli kam.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Caggal haalaaji ɗiin, o ƴeewnii semmbe, o wi'i: —Laajaru, wurta yaasin!
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Maayɗo oon wurtii, juuɗe muuɗum e koyɗe mum ina piilaa leppi, yeeso muuɗum du ina suddii. Iisaa wi'i ɓe: —Kaɓɓitee mo, njoppon mo o yaha!
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Heewɓe e Alhuudiyankooɓe warnooɓe to Mariyama ɓeen nji'i ko Iisaa waɗi ɗuum, de ngoonɗini ɗum.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ammaa woɓɓe maɓɓe njehi to Farisa'en, kaaltani ɗum'en ko Iisaa waɗi ɗuum.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ndeen Farisa'en e hooreeɓe almaami'en kawrunduri waalde Saahiiɓe ndeen, mbi'i: —Gorko o ina waɗa kaayeefiiji keewɗi. Noy ngaɗeten?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Si en njoppirii mo nii fu, jamaa oon fuu goonɗinan mo. Ndeen kaa, Romankooɓe ngaran mbonna nokku meeɗen ceniiɗo e lenyol meeɗen ngol.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Gooto maɓɓe bi'eteeɗo Kayafas, laatiiɗo Almaami Mawɗo e hitaande ndeen, wi'i ɓe: —Onon kaa on anndaa fay huunde.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 On anndaa neɗɗo gooto maayana yimɓe fuu ɓuri wooɗude e meeɗen diina lenyol meeɗen fuu halka.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Tawi ko o haali ɗuum ƴuuraay e hoore makko, ammaa saabe wo o Almaami Mawɗo hitaande ndeen, o sappake sanaa Iisaa maayana lenyol ngool.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 De wanaa lenyol ngool tan o maayanta. Ko o maayanta dey wo ɓiɓɓe Laamɗo sankitiiɓe ɓeen fuu faa o hawrundura ɗum'en laatoo gootum.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Gilla nyalooma oon, ɓe ndawridi faa ɓe mbara mo.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ɗum waɗi de Iisaa seli yiiltaade hakkunde Alhuudiyankooɓe. O ƴuwi ɗo o wonnoo ɗoon, o yehi ngalluure wi'eteende Efrayim hettunde e ladde. O jooɗodii toon e taalibaaɓe makko.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Tawi iidi Alhuudiyankooɓe mbi'eteendi Faltagol ndiin ɓadake. Heewɓe e yimɓe leydi ndiin njehi Urusaliima faa laamna ko'e muɓɓen gilla iidi ndiin yottaaki.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Iɓe piloo Iisaa. Iɓe keddii ley suudu dewal mawndu nduun, iɓe kaalda, iɓe mbi'a: —Oɗon miiloo o waran e iidi ndiin naa on miilaaki?
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Tawi hooreeɓe almaami'en e Farisa'en njamiriino neɗɗo fuu annduɗo to o woni haala faa o nanngee.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.