Lucas 15
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs NAA
1 Nyannde gom *jaɓooɓe janngal he waɗooɓe hakke gom ngari to Iisa ngam kettinoo waaju makko.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sey *Fariisa'en e jannginooɓe *Tawreeta tinni no nguuntoo hakkune mum'en, no mbi'a :
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nden Iisa waɗani ɓe kippol haala ngool, wi'i :
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Nde gooto nder mooɗon no woodi baali hemre, sey ngootu majjaa. O accan baali hemre go'o walaa ɗiin ndura, o tefowa majjungu nguun faa o hiita ngu.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nde o hiitii ngu, o heewa welwelo, nden o wakkoo ngu, o yaara wuro.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 O hawra higiraaɓe e wonndiraaɓe makko fuu, o wi'a ɓe : « Accee mbelnen ngam mi hiitii mbaalu am majjunoongu nguun. »
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Miɗo haalana on : Non welwelo duu waɗirta dow kammu nde nii gaɗoowo hakke gooto tuubii. Welwelo gaɗoowo dow ngoon ɓuran welwelo dartiiɓe hemre go'o walaa, ɓe kaajaaka tuubude.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —Misaali wi'ee joonin debbo gom nii no woodi tammaaje cardi sappo, dey gootal majjoraa mo. Hanaa o huɓɓan fitilla, o wuuwa suudu makko, o tefira ngal hakkillo faa nde o hiitii ngal naa ?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Nde o hiiti tammal ngal, o hawran higiraaɓe makko rewɓe e wonndiraaɓe makko rewɓe, o wi'a ɓe : « Accee mbelnen ngam mi hiitii tammal am majjunoongal. »
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Too, hano non welwelo laatoranto maleykaaɓe Alla, nde nii gaɗoowo hakke gooto tuubii.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iisa wi'i kaden :
11 Jesus continuou:
12 Nyannde gom minyiyo oon wi'i baaba mum : « Baaba, hokkam mbaka am nder ndonu amin. » Sey baaba oon senndi njawdi mum hakkune ɓiɓɓe ɓeen.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Balɗe seɗɗa gaɗa mum, minyiyo oon hawri ko jogii fuu, dilli, yehi leydi mboɗɗuni gom. O tokkitii fijirde faa o bonni njawdi makko fuu.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Wakkati o timminnoo ndi ndeen, rafo manngo gom waɗi nder leydi ndiin. Sey o fuɗɗi naatude nder rafi.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 O yehi o takkowi he ɓii-leydi ndiin gom. Ɓii-leydi ndiin, yaari mo nder gese mum, o durowa girooji mum.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 O rafaa faa omo tefa nyaamude nyaamdu girooji ɗiin, amma walaa kokkuɗo mo ndu.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Sey ɓerne makko warti he wuro, o wi'i hoore makko : « Gollooɓe baaba am no nyaama faa hodda, amma joonin, miin nii ɗo, miɗo maayda rafo.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mi ummoto non, mi hoota hoggo baaba am mi wi'a mo : Baaba, mi waɗi hakke yeeso Alla. Mi waɗi hakke to maaɗa.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mi fotaay baa wi'eede ɓiya. Joonin adan hano golloowo maa ! »
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Nden o ummii, o fa'i to baabiiko.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Sey o wi'i baabiiko : « Baaba, mi waɗi hakke yeeso Alla. Mi waɗi hakke to maaɗa. Mi fotaay baa wi'eede ɓiya. »
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Nden baaba oon wi'i maccuɓe mum gom : « Njehee law, ngaddowee jabbaare ɓurne wooɗude, ɓornon mo. Ngattanon mo hootande he honndu makko, ɓornon mo paɗe.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ngaddon ngaari payni, kirson, nyaamen, mbelnen.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Ngam ɓiyam mo miilunoomi maayi oo no wuuri. Ɓiyam majjunooɗo oo hiitaama. » Nden ɓe puɗɗi welnude. Amma wakkati ɓe mbelnannoo ndeen, mawniraawo oon no gese.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Mawniraawo oon ummii gese no warta. Wakkati ɓadinoo, sey nani bawɗi e bomi no ngaɗa nder ɓaade mum'en.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 O noddi golloowo maɓɓe gom, o ƴami ko woni no waɗa.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Oon jaabii mo wi'i : « Minya warti jam. Baaba maa hirsani mo ngaari payni. »
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Sey mawniraawo oon ɓerni, salii naatude ɓaade ndeen. Baabiiko wurtii, sawrini mo o naata.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Nden o wi'i baabiiko : « Ndaa, mi gollanii ma duuɓi he duuɓi, baa nde worre mi salaaki tilsinooje maa. Baa nde worre a hokkaay kam damngel, miin e higiraaɓe am, min mbelna.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Amma ɓiya oo, nyaamuɗo njawdi maa fuu, he rewɓe fijooɓe, warta dey kirsanaa ɗum ngaari payni ndii. »
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Sey baabiiko jaabii mo, wi'i : « Ɓinngel am, enen ngondi wakkati fuu, ko njeymi fuu, aan jeyii ɗum.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Minya mo miilunoomi maayi oo no wuuri. Minya majjunooɗo oo hiitaama. Ndenne, no haani ngaɗen batu, mbelnen. »
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.