Lucas 15
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs ARA
1 Nyannde gom *jaɓooɓe janngal he waɗooɓe hakke gom ngari to Iisa ngam kettinoo waaju makko.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sey *Fariisa'en e jannginooɓe *Tawreeta tinni no nguuntoo hakkune mum'en, no mbi'a :
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nden Iisa waɗani ɓe kippol haala ngool, wi'i :
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Nde gooto nder mooɗon no woodi baali hemre, sey ngootu majjaa. O accan baali hemre go'o walaa ɗiin ndura, o tefowa majjungu nguun faa o hiita ngu.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nde o hiitii ngu, o heewa welwelo, nden o wakkoo ngu, o yaara wuro.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 O hawra higiraaɓe e wonndiraaɓe makko fuu, o wi'a ɓe : « Accee mbelnen ngam mi hiitii mbaalu am majjunoongu nguun. »
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Miɗo haalana on : Non welwelo duu waɗirta dow kammu nde nii gaɗoowo hakke gooto tuubii. Welwelo gaɗoowo dow ngoon ɓuran welwelo dartiiɓe hemre go'o walaa, ɓe kaajaaka tuubude.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —Misaali wi'ee joonin debbo gom nii no woodi tammaaje cardi sappo, dey gootal majjoraa mo. Hanaa o huɓɓan fitilla, o wuuwa suudu makko, o tefira ngal hakkillo faa nde o hiitii ngal naa ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Nde o hiiti tammal ngal, o hawran higiraaɓe makko rewɓe e wonndiraaɓe makko rewɓe, o wi'a ɓe : « Accee mbelnen ngam mi hiitii tammal am majjunoongal. »
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Too, hano non welwelo laatoranto maleykaaɓe Alla, nde nii gaɗoowo hakke gooto tuubii.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iisa wi'i kaden :
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nyannde gom minyiyo oon wi'i baaba mum : « Baaba, hokkam mbaka am nder ndonu amin. » Sey baaba oon senndi njawdi mum hakkune ɓiɓɓe ɓeen.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Balɗe seɗɗa gaɗa mum, minyiyo oon hawri ko jogii fuu, dilli, yehi leydi mboɗɗuni gom. O tokkitii fijirde faa o bonni njawdi makko fuu.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Wakkati o timminnoo ndi ndeen, rafo manngo gom waɗi nder leydi ndiin. Sey o fuɗɗi naatude nder rafi.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 O yehi o takkowi he ɓii-leydi ndiin gom. Ɓii-leydi ndiin, yaari mo nder gese mum, o durowa girooji mum.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 O rafaa faa omo tefa nyaamude nyaamdu girooji ɗiin, amma walaa kokkuɗo mo ndu.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Sey ɓerne makko warti he wuro, o wi'i hoore makko : « Gollooɓe baaba am no nyaama faa hodda, amma joonin, miin nii ɗo, miɗo maayda rafo.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mi ummoto non, mi hoota hoggo baaba am mi wi'a mo : Baaba, mi waɗi hakke yeeso Alla. Mi waɗi hakke to maaɗa.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mi fotaay baa wi'eede ɓiya. Joonin adan hano golloowo maa ! »
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nden o ummii, o fa'i to baabiiko.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Sey o wi'i baabiiko : « Baaba, mi waɗi hakke yeeso Alla. Mi waɗi hakke to maaɗa. Mi fotaay baa wi'eede ɓiya. »
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nden baaba oon wi'i maccuɓe mum gom : « Njehee law, ngaddowee jabbaare ɓurne wooɗude, ɓornon mo. Ngattanon mo hootande he honndu makko, ɓornon mo paɗe.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ngaddon ngaari payni, kirson, nyaamen, mbelnen.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ngam ɓiyam mo miilunoomi maayi oo no wuuri. Ɓiyam majjunooɗo oo hiitaama. » Nden ɓe puɗɗi welnude. Amma wakkati ɓe mbelnannoo ndeen, mawniraawo oon no gese.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Mawniraawo oon ummii gese no warta. Wakkati ɓadinoo, sey nani bawɗi e bomi no ngaɗa nder ɓaade mum'en.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 O noddi golloowo maɓɓe gom, o ƴami ko woni no waɗa.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Oon jaabii mo wi'i : « Minya warti jam. Baaba maa hirsani mo ngaari payni. »
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Sey mawniraawo oon ɓerni, salii naatude ɓaade ndeen. Baabiiko wurtii, sawrini mo o naata.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Nden o wi'i baabiiko : « Ndaa, mi gollanii ma duuɓi he duuɓi, baa nde worre mi salaaki tilsinooje maa. Baa nde worre a hokkaay kam damngel, miin e higiraaɓe am, min mbelna.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Amma ɓiya oo, nyaamuɗo njawdi maa fuu, he rewɓe fijooɓe, warta dey kirsanaa ɗum ngaari payni ndii. »
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Sey baabiiko jaabii mo, wi'i : « Ɓinngel am, enen ngondi wakkati fuu, ko njeymi fuu, aan jeyii ɗum.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Minya mo miilunoomi maayi oo no wuuri. Minya majjunooɗo oo hiitaama. Ndenne, no haani ngaɗen batu, mbelnen. »
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.