Romanos 4
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Awa ko honɗun wi'eten fii Ibraahiima, oo maamiraawo amen iwrude ka ƴiiƴan? Ko honɗun o heɓi?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Si tawno ko sabu kuuɗe ɗen Ibraahiima jogoranoo feewuɗo, harayno himo mari feere mantagol. Kono hinaa non woniri yeeso Alla!
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ko honɗun bindi ɗin wi'i e ɗun? «Ibraahiima gomɗini Alla, ngal gomɗinal makko jogoranaa mo peewal.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 E hin-le, on mo golli, njoddi makko ndin jogitoranaaka mo wa dokkal, kono ko ko haani.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 On mo gollaali non, kono gomɗini Alla on Jogoroowo ɓe feewaa ɓen feewuɓe, haray gomɗinal makko ngal no jogoranaa mo peewal.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Daawuuda kadi no haali fii maloore neɗɗo mo Allaahu on jogitori feewuɗo e ɓaawo kuugal:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Maloore wonanii ɓen ɓe bonkiiji mun ɗin yaafaa,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Maloore wonanii on neɗɗo,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 E hara nden maloore ko fii sunninaaɓe ɓen tun, kaa ko fii ɓe sunninaaka ɓen kadi? Ko fii hiɗen wi'a: «Ibraahiima gomɗini Alla, ngal gomɗinal makko jogoranaa mo peewal.»
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ko honno o wa'unoo kanko Ibraahiima fewndo ngal jaɓanaa mo? Hari o teddinaama, kaa o teddinaaka? Hari o teddinaaka taho, ko mo o teddinaaka wonnoo
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 fewndo o hendii maande *sunninegol ngol, wa ɓattatere peewal ngal o heɓiri gomɗinal ngal, fewndo ko o teddinanooka. Ko non o woniri ben kala gomɗinɗo, hay ɓe sunninanooka ɓen, fii no ɓe jogoree feewuɓe.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 O laatii kadi ben sunninaaɓe ɓen, hinaa non sunninaaɓe ɓen tun, kono kadi ko o ben ɓen jokkuɓe laawi gomɗinal ngal kanko ben men Ibraahiima o heɓunoo ngal wa fewndo ko o teddinanooka taho.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ko ɗun waɗi, hinaa tippude e Sariya on Ibraahiima e jurriya mun on fodiraa ronugol aduna on, kono ko tippude e peewal iwrungal e gomɗinal ngal.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Si tawno ko tippude e Sariya on ronirten, harayno gomɗinal ngal ko fus, awa kadi harayno fodaari ndin firtaama.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ko fii Sariya on ko tikkere rimata. Ka Sariya on non alaa ɗon, haray bonnugol Sariya on alaa.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Awa, ko ɗun waɗi ko gomɗinal ngal fodaari ndin ronirtee, fii no laatora dokkal moƴƴere, fii no jurriya on fow hendora fodaari ndin, wonaa non jogiiɓe Sariya on tun, kono ko hay jogiiɓe gomɗinal Ibraahiima maama men ngal en fow,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 wano windori non: «Mi waɗii ma maamaajo leƴƴi ɗuuɗuɗi.» Ko o maama men en fow yeeso Alla, on mo o gomɗini, on Yeɗoowo mayɓe ɓen ngurndan, on Woodinoowo ko woodanooka.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 O tanƴinii ka tama'u alaa, o gomɗini. Ko nii o woniri maamaajo leƴƴi ɗuuɗuɗi, wano daaliranoo non: «Ko nii jurriya maa on ɗuuɗiroyta!»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 E ɓaawo lo'angol gomɗinal ngal, o tawi ɓandu makko ndun fayda ko mayndu, ko fii hari moggo o teeminii, awa kadi hari dimdimol Saarata ngol ko mayngol.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Awa o hutitoraali fodaari Alla ndin sabu angal gomɗinal, kono o wonti tiiɗa-gomɗinaljo, o mawnini Alla.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 O felliti wonde Alla no mari bawgal hunnugol ko o fodi kon.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ko ɗun waɗi si gomɗinal makko ngal jogoranaa mo peewal.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Hinaa fii makko kanko tun ɗun windiraa,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 kono ko fii men, enen kadi, enen ɓee jogorteeɓe feewuɓe, gomɗinɓe on Immintinɗo Joomi men on Iisaa e hakkunde mayɓe ɓen,
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 ittaaɗo sadaka fii bonnereeji men ɗin, e immintinaaɗo fii yo en jogoree wa feewuɓe.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.