Mateus 21
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Ɓay wonii ɓe ɓadike Yerusalaam haa ɓe hewtii Bayti-Faazii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, kanko Iisaa o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo, on taway ɗon kisan mbabba no humii, hara himba wondi e mbabun mabba. Hunton ɗi, addanon mi.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Si goɗɗo aru on e landaade goɗɗun, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e majji.› Onsay o accay ɗi ara.»
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ɗun waɗiri fii ko daaliranoo annabaajo on kon no laatora:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 «Wi'u jamaa *Siyuuna on:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Taalibaaɓe ɓen yahi, waɗi ko Iisaa yamiri ɓe kon.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ɓe addoyi mbabba mban e mbabun mabba on. Ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore majji, o jooɗii ɗon.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Tawi yimɓe ɗuuɗuɓe e nder jamaa on no ndaɗɗanaynoo mo conci mun ɗin ka laawol, woɓɓe ɓen taƴa calɗi leɗɗe ɗen, ndaɗɗana mo ka laawol.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Tawi jamaa hikkornooɗo yeeso e iwtirnooɗo ɓaawo Iisaa on no ewnaade, wi'a:
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ɓay wonii o naatii Yerusalaam, saare nden fow memminii, wi'i: «Ko hombo woni oo?»
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Jamaa on jaabii, wi'i: «Ko annabi Iisaa oo jeyaaɗo Naasirata, ɗun ko e nder Jaliilu.»
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Ɓay wonii Iisaa naatii ka dingiral *juulirde mawnde, o raɗii yeeyaynooɓe ton ɓen fow e soodaynooɓe ɓen. O wayliti taabe waɗaynooɓe sensa-sensita ɓen, e julle yeeyaynooɓe gabooji ɓen,
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 hara himo wi'ora ɓe: «No windii: ‹Suudu an ndun innoyte suudu torordu Alla›, kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Tawi bumɓe e laƴooɓe no ɓadaade mo ka juulirde, o sellina ɓe.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Kono ɓay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen yi'ii kaawakeeji moƴƴi ɗi o waɗi ɗin, e ko fayɓe ɓen ewnotoo kon ka juulirde mawnde wi'a «Hosannaa*, yo ɓii Daawuuda», ɓe seytini,
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 ɓe wi'i mo: «A nanii ko ɓe woni wi'ude kon?»
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 O acci ɓe ɗon, o yalti saare nden, o yahi *Betanii, o waali ton.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ko Iisaa yiltitotoo ka saare bimbi, o weelaa.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 O yi'i ƴibbehi ka laawol, o ɓadii ki. Kono ko kaaki tun o tawi e makki. Onsay o wi'i ki: «A rimitataa hande kadi.» E on saa'i ɗon kisan ƴibbehi kin yoori.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii ɗun, ɓe ŋalɗi, ɓe wi'i: «Ko honno kii ƴibbehi yooriri kisan?»
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii on, si tawii hiɗon gomɗini, hara on sikkitaaki, wonaa ko waɗaa e kii ƴibbehi kon tun waɗoton. Kono kadi, si on wi'ii ngoo fello yo ngo ɓoro ɗoo, ngo yaha ka baharu, ɗun waɗay.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Kala ko landorɗon gomɗinal e nder toragol Alla, on heɓay.»
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Ɓawto ɗun Iisaa naati ka juulirde mawnde. E nder ko o jannata kon, hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e mawɓe jamaa on ari, wi'i mo: «Ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun, e ko e ley kongol hombo wonɗaa?»
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere. Si on jaabike lan, onsay mi yeetoto on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko honto iwri: ko ka arsi, kaa ko e neɗɗanke?»
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri, haray hulen jamaa on.» (Ko fii fow no jogori Yaayaa wa annabaajo.)
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Onsay ɓe jaabii Iisaa: «Men andaa!»
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Ko honɗun miijiɗon e ɗunɗoo? Hari goɗɗo no mari ɓiɓɓe ɗiɗo. O wi'i arano on e ɓen: ‹Ɓiɗɗo an, yahu golloyaa hande ka ngesa an *wiiɲu.›
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 On jaabii mo wi'i: ‹Mi woniraa!› Ɓawto ɗun o ninsiti, o yahi ka ngesa.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Ben maɓɓe ɓadii ɗimmo on kadi, o yamiriri on kadi wano non. Onɗon jaabii wi'i: ‹Miɗo woniri ɗun, yo baaben!› Kono o yahaali.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ko hombo e ɓen ɗiɗo waɗi faale baaba mun on?»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Ko fii Yaayaa ariino e laawol feewungol, ronkuɗon mo gomɗinde. Kono ƴantirooɓe sagalle janfa ɓen e cagaaɓe ɓen gomɗini mo. Onon non, ɓen yi'unooɓe ɗun, on tuubaano ɓawto ɗun, gomɗinɗon mo.»
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 «Heɗee kadi misal goo: No woodunoo jom galleejo, tutunooɗo *wiiɲu. O howi tutateeri ndin, o jasi ngayka fii ka wiiɲu on oƴƴee, o waɗi bente ka reenoowo on wona, o halfini ndi remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaaɗi makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓe jonnu ɓe ɓiɓɓe wiiɲu.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 «Kono ɓen remooɓe wiiɲu hendii ɗin kurkaaɗi, piyi goɗɗo on, wari oya, ɓe ferii goɗɗo goo kaaƴe.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 O immini kurkaaɗi makko goo kadi ɓurɓe ɓeya aranun ɗuuɗude, remooɓe wiiɲu ɓen waɗiri ɓenɗon kadi wano non.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ka sakkitorun o immini ɓiɗɗo makko on haa e maɓɓe, himo wi'a: ‹Ɓe teddinay ɓiɗɗo an on.›
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Kono ɓay remooɓe wiiɲu ɓen yi'ii ɓiɗɗo on, ɓe wi'indiri: ‹Ko oo woni ronoowo on! Aree waren mo, ɗun en hendoto ndondi makko ndin.›
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Onsay ɓe nangi mo, ɓe naɓi ka ɓaawo tutateeri wiiɲu, ɓe wari.»
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Iisaa wi'i kadi: «Jooni non, nde jom tutateeri wiiɲu ndin ari, ko honɗun o waɗata ɓen remooɓe wiiɲu?»
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ɓen hooreeɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «O re'iray ɓen bonɓe no yurmiri, onsay o halfina tutateeri ndin remooɓe goo, hara ko jonnitooɓe mo ɓiɓɓe wiiɲu ɓen ka dabbunde.»
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «E hara on jangaali haa hande ko bindi ɗin wi'i kon? Ko fii hiɗi wi'i wonde:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 «Ko ɗun waɗi si mi wi'ay on, laamu Alla ngun ƴettitante on, ngu yeɗee jamaa waɗayɗo ko Alla yiɗi kon.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Awa kala yanuɗo e nden hayre, o lancoto, kala kadi mo nde yani e hoore mun, o muncoto.»
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ɓay hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e *Fariisiyaaɓe ɓen nanii ɗen mise, ɓe andi ko fii maɓɓe Iisaa woni wowlude.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ɓe woni e ɗaɓɓugol feere no ɓe nangira mo, kono hari hiɓe huli jamaa on, ko fii hari jamaa on no jogori mo wa annabaajo.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.