Mateus 21

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɓay wonii ɓe ɓadike Yerusalaam haa ɓe hewtii Bayti-Faazii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, kanko Iisaa o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo, on taway ɗon kisan mbabba no humii, hara himba wondi e mbabun mabba. Hunton ɗi, addanon mi.
2 com a seguinte ordem:
3 Si goɗɗo aru on e landaade goɗɗun, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e majji.› Onsay o accay ɗi ara.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ɗun waɗiri fii ko daaliranoo annabaajo on kon no laatora:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Wi'u jamaa *Siyuuna on:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Taalibaaɓe ɓen yahi, waɗi ko Iisaa yamiri ɓe kon.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ɓe addoyi mbabba mban e mbabun mabba on. Ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore majji, o jooɗii ɗon.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Tawi yimɓe ɗuuɗuɓe e nder jamaa on no ndaɗɗanaynoo mo conci mun ɗin ka laawol, woɓɓe ɓen taƴa calɗi leɗɗe ɗen, ndaɗɗana mo ka laawol.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Tawi jamaa hikkornooɗo yeeso e iwtirnooɗo ɓaawo Iisaa on no ewnaade, wi'a:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ɓay wonii o naatii Yerusalaam, saare nden fow memminii, wi'i: «Ko hombo woni oo?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Jamaa on jaabii, wi'i: «Ko annabi Iisaa oo jeyaaɗo Naasirata, ɗun ko e nder Jaliilu.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ɓay wonii Iisaa naatii ka dingiral *juulirde mawnde, o raɗii yeeyaynooɓe ton ɓen fow e soodaynooɓe ɓen. O wayliti taabe waɗaynooɓe sensa-sensita ɓen, e julle yeeyaynooɓe gabooji ɓen,
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 hara himo wi'ora ɓe: «No windii: ‹Suudu an ndun innoyte suudu torordu Alla›, kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
13 Ele lhes disse:
14 Tawi bumɓe e laƴooɓe no ɓadaade mo ka juulirde, o sellina ɓe.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kono ɓay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen yi'ii kaawakeeji moƴƴi ɗi o waɗi ɗin, e ko fayɓe ɓen ewnotoo kon ka juulirde mawnde wi'a «Hosannaa*, yo ɓii Daawuuda», ɓe seytini,
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 ɓe wi'i mo: «A nanii ko ɓe woni wi'ude kon?»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 O acci ɓe ɗon, o yalti saare nden, o yahi *Betanii, o waali ton.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ko Iisaa yiltitotoo ka saare bimbi, o weelaa.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 O yi'i ƴibbehi ka laawol, o ɓadii ki. Kono ko kaaki tun o tawi e makki. Onsay o wi'i ki: «A rimitataa hande kadi.» E on saa'i ɗon kisan ƴibbehi kin yoori.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii ɗun, ɓe ŋalɗi, ɓe wi'i: «Ko honno kii ƴibbehi yooriri kisan?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii on, si tawii hiɗon gomɗini, hara on sikkitaaki, wonaa ko waɗaa e kii ƴibbehi kon tun waɗoton. Kono kadi, si on wi'ii ngoo fello yo ngo ɓoro ɗoo, ngo yaha ka baharu, ɗun waɗay.
21 Então Jesus disse:
22 Kala ko landorɗon gomɗinal e nder toragol Alla, on heɓay.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ɓawto ɗun Iisaa naati ka juulirde mawnde. E nder ko o jannata kon, hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e mawɓe jamaa on ari, wi'i mo: «Ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun, e ko e ley kongol hombo wonɗaa?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere. Si on jaabike lan, onsay mi yeetoto on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.
24 Jesus respondeu:
25 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko honto iwri: ko ka arsi, kaa ko e neɗɗanke?»
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri, haray hulen jamaa on.» (Ko fii fow no jogori Yaayaa wa annabaajo.)
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Onsay ɓe jaabii Iisaa: «Men andaa!»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Ko honɗun miijiɗon e ɗunɗoo? Hari goɗɗo no mari ɓiɓɓe ɗiɗo. O wi'i arano on e ɓen: ‹Ɓiɗɗo an, yahu golloyaa hande ka ngesa an *wiiɲu.›
28 Jesus continuou:
29 On jaabii mo wi'i: ‹Mi woniraa!› Ɓawto ɗun o ninsiti, o yahi ka ngesa.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ben maɓɓe ɓadii ɗimmo on kadi, o yamiriri on kadi wano non. Onɗon jaabii wi'i: ‹Miɗo woniri ɗun, yo baaben!› Kono o yahaali.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ko hombo e ɓen ɗiɗo waɗi faale baaba mun on?»
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ko fii Yaayaa ariino e laawol feewungol, ronkuɗon mo gomɗinde. Kono ƴantirooɓe sagalle janfa ɓen e cagaaɓe ɓen gomɗini mo. Onon non, ɓen yi'unooɓe ɗun, on tuubaano ɓawto ɗun, gomɗinɗon mo.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 «Heɗee kadi misal goo: No woodunoo jom galleejo, tutunooɗo *wiiɲu. O howi tutateeri ndin, o jasi ngayka fii ka wiiɲu on oƴƴee, o waɗi bente ka reenoowo on wona, o halfini ndi remooɓe wiiɲu ɓen, o yahi safaari.
33 Jesus disse:
34 Ɓay saa'i soɲitugol wiiɲu on hewtii, o immini kurkaaɗi makko haa e remooɓe wiiɲu ɓen fii yo ɓe jonnu ɓe ɓiɓɓe wiiɲu.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 «Kono ɓen remooɓe wiiɲu hendii ɗin kurkaaɗi, piyi goɗɗo on, wari oya, ɓe ferii goɗɗo goo kaaƴe.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 O immini kurkaaɗi makko goo kadi ɓurɓe ɓeya aranun ɗuuɗude, remooɓe wiiɲu ɓen waɗiri ɓenɗon kadi wano non.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ka sakkitorun o immini ɓiɗɗo makko on haa e maɓɓe, himo wi'a: ‹Ɓe teddinay ɓiɗɗo an on.›
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Kono ɓay remooɓe wiiɲu ɓen yi'ii ɓiɗɗo on, ɓe wi'indiri: ‹Ko oo woni ronoowo on! Aree waren mo, ɗun en hendoto ndondi makko ndin.›
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Onsay ɓe nangi mo, ɓe naɓi ka ɓaawo tutateeri wiiɲu, ɓe wari.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Iisaa wi'i kadi: «Jooni non, nde jom tutateeri wiiɲu ndin ari, ko honɗun o waɗata ɓen remooɓe wiiɲu?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ɓen hooreeɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «O re'iray ɓen bonɓe no yurmiri, onsay o halfina tutateeri ndin remooɓe goo, hara ko jonnitooɓe mo ɓiɓɓe wiiɲu ɓen ka dabbunde.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «E hara on jangaali haa hande ko bindi ɗin wi'i kon? Ko fii hiɗi wi'i wonde:
42 Jesus então perguntou:
43 «Ko ɗun waɗi si mi wi'ay on, laamu Alla ngun ƴettitante on, ngu yeɗee jamaa waɗayɗo ko Alla yiɗi kon.
43 E Jesus terminou:
44 Awa kala yanuɗo e nden hayre, o lancoto, kala kadi mo nde yani e hoore mun, o muncoto.»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ɓay hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e *Fariisiyaaɓe ɓen nanii ɗen mise, ɓe andi ko fii maɓɓe Iisaa woni wowlude.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ɓe woni e ɗaɓɓugol feere no ɓe nangira mo, kono hari hiɓe huli jamaa on, ko fii hari jamaa on no jogori mo wa annabaajo.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.