Mateus 17
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA
1 Balɗe jeegoo ɓawto ɗun, Iisaa ƴetti Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna neene-gooto Yaaquuba on, o naɓi ɓe kamɓe tun e hoore fello toowungo.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Mbaadi makko ndin waylii yeeso maɓɓe, yeeso makko ngon jalbiri wa naange, conci makko ɗin kadi rawniri wa ndaygu.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Muusaa e Iiliiya feeɲani ɓe, tawi hiɓe yewtida e makko kanko Iisaa.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, o wi'i Iisaa: «Koohoojo, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Si hiɗon faalaa toode mi darnay ɗoo togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.»
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Wa fewndo ko o wowlata ɗun, duulere jalbunde tippii buumi ɓe. Onsay hawa yalti ka duulere, wi'i: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an yiɗaaɗo, mo mi weltori on. Heɗitee mo!»
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Ɓay wonii kamɓe taalibaaɓe ɓen ɓe nanii ɗun, ɓe heɓi kulol tiiɗungol, ɓe suuyi, ɓe sujji.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Kono Iisaa ɓadii, meemi ɓe, o wi'i: «Immee! Wota on hulu!»
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Onsay ɓe ɓanti gite ɗen, ɓe tawi ɓe yi'itaali hay gooto, si hinaa Iisaa tun.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 E nder ko ɓe tippotoo kon ka fello, Iisaa yamiri ɓe, wi'i: «Wota on wowlan hay gooto fii ko yi'uɗon kon, haa nde *Ɓii-Aaden on immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen woo.»
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Onsay taalibaaɓe ɓen landii mo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'anta wonde ko Iiliiya haani arude taho?»
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goonga Iiliiya aray, wattitoo fow.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Kono mi andinii on Iiliiya ariino, kono ɓe anditaali mo, ɓe waɗiri mo no ɓe faaliraa non. Ko wano non kadi ɓe tampinirta Ɓii-Aaden on.»
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Onsay taalibaaɓe ɓen faami wonde ko fii Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on o yewti ɓe.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Ɓay wonii ɓe hewtii takko jamaa on, onsay gorko goo ari jiccii yeeso Iisaa, o wi'i:
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 «Koohoojo, yurminee ɓiɗɗo an on. Ko o iirotooɗo, himo tampi fota. Soono woo o yanay ka yiite e ka ndiyan.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Mi addii mo ka taalibaaɓe mon ɓen, kono ɓe waawaali mo ɲawndude.»
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.»
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Iisaa toŋani jinnawii ngin, ngii yalti e paykun kun, kun ndikki e on saa'i tigi.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Onsay taalibaaɓe ɓen gundii Iisaa, wi'i mo: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko sabu ko gomɗinal mon ngal fanɗi kon. Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, hay si tawii gomɗinal mon ngal no fota e abbere bene, si on wi'iino ngoo fello: ‹Iwu ɗoo!›, ngo iwayno. Harayno hay huunde alaa ko ronkaynoɗon.
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Kono sifa ngii jinnawii, ko toraare Alla e hoorugol tun yaltinta ngii.»
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Ɲande goo tawi Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen no mottondiri Jaliilu, o wi'i ɓe: «Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe yimɓe ɓen,
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 ɓe wara mo, ka ɲalaande tammere o immintinoyee.» Ɗun aanini ɓe fota.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Fewndo ko ɓe naatata Kafernahuum, ƴantooɓe sagalle fii *juulirde mawnde nden ari, ɓe tawi Petruusu, ɓe landii mo, ɓe wi'i: «E hara karamoko mon yoɓataa sagalle fii juulirde mawnde nden?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Oo'o, ɓe yoɓay!»
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 O jaabii mo, o wi'i: «Ko heddiiɓe ɓen.»
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Kono fii wota en mettin ɓerɗe ɓen ƴantooɓe sagalle, yahu ka weendu, bugoɗaa ndolinwal maa ngal ka ndiyan, nangaa lingii adiingii moɗude ngin, udditaa hunduko maggii on, a taway ton tammaaru kaalisi ndu mbuuɗi nay. Ƴettaa ndu, jonnaa ɓen ƴantooɓe fii sagalle men ɗen enen ɗiɗo.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.