Mateus 17
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Balɗe jeegoo ɓawto ɗun, Iisaa ƴetti Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna neene-gooto Yaaquuba on, o naɓi ɓe kamɓe tun e hoore fello toowungo.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Mbaadi makko ndin waylii yeeso maɓɓe, yeeso makko ngon jalbiri wa naange, conci makko ɗin kadi rawniri wa ndaygu.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Muusaa e Iiliiya feeɲani ɓe, tawi hiɓe yewtida e makko kanko Iisaa.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, o wi'i Iisaa: «Koohoojo, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Si hiɗon faalaa toode mi darnay ɗoo togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.»
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Wa fewndo ko o wowlata ɗun, duulere jalbunde tippii buumi ɓe. Onsay hawa yalti ka duulere, wi'i: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an yiɗaaɗo, mo mi weltori on. Heɗitee mo!»
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Ɓay wonii kamɓe taalibaaɓe ɓen ɓe nanii ɗun, ɓe heɓi kulol tiiɗungol, ɓe suuyi, ɓe sujji.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Kono Iisaa ɓadii, meemi ɓe, o wi'i: «Immee! Wota on hulu!»
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Onsay ɓe ɓanti gite ɗen, ɓe tawi ɓe yi'itaali hay gooto, si hinaa Iisaa tun.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 E nder ko ɓe tippotoo kon ka fello, Iisaa yamiri ɓe, wi'i: «Wota on wowlan hay gooto fii ko yi'uɗon kon, haa nde *Ɓii-Aaden on immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen woo.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Onsay taalibaaɓe ɓen landii mo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'anta wonde ko Iiliiya haani arude taho?»
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goonga Iiliiya aray, wattitoo fow.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Kono mi andinii on Iiliiya ariino, kono ɓe anditaali mo, ɓe waɗiri mo no ɓe faaliraa non. Ko wano non kadi ɓe tampinirta Ɓii-Aaden on.»
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Onsay taalibaaɓe ɓen faami wonde ko fii Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on o yewti ɓe.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Ɓay wonii ɓe hewtii takko jamaa on, onsay gorko goo ari jiccii yeeso Iisaa, o wi'i:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 «Koohoojo, yurminee ɓiɗɗo an on. Ko o iirotooɗo, himo tampi fota. Soono woo o yanay ka yiite e ka ndiyan.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mi addii mo ka taalibaaɓe mon ɓen, kono ɓe waawaali mo ɲawndude.»
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.»
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Iisaa toŋani jinnawii ngin, ngii yalti e paykun kun, kun ndikki e on saa'i tigi.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Onsay taalibaaɓe ɓen gundii Iisaa, wi'i mo: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko sabu ko gomɗinal mon ngal fanɗi kon. Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, hay si tawii gomɗinal mon ngal no fota e abbere bene, si on wi'iino ngoo fello: ‹Iwu ɗoo!›, ngo iwayno. Harayno hay huunde alaa ko ronkaynoɗon.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Kono sifa ngii jinnawii, ko toraare Alla e hoorugol tun yaltinta ngii.»
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Ɲande goo tawi Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen no mottondiri Jaliilu, o wi'i ɓe: «Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe yimɓe ɓen,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 ɓe wara mo, ka ɲalaande tammere o immintinoyee.» Ɗun aanini ɓe fota.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Fewndo ko ɓe naatata Kafernahuum, ƴantooɓe sagalle fii *juulirde mawnde nden ari, ɓe tawi Petruusu, ɓe landii mo, ɓe wi'i: «E hara karamoko mon yoɓataa sagalle fii juulirde mawnde nden?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Oo'o, ɓe yoɓay!»
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 O jaabii mo, o wi'i: «Ko heddiiɓe ɓen.»
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Kono fii wota en mettin ɓerɗe ɓen ƴantooɓe sagalle, yahu ka weendu, bugoɗaa ndolinwal maa ngal ka ndiyan, nangaa lingii adiingii moɗude ngin, udditaa hunduko maggii on, a taway ton tammaaru kaalisi ndu mbuuɗi nay. Ƴettaa ndu, jonnaa ɓen ƴantooɓe fii sagalle men ɗen enen ɗiɗo.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.