Marcos 4
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Iisaa woni kadi e waajagol ka daande weendu. Hakkee ko jamaa mooɓinooɗo takko makko on ɗuuɗi, o bakii e laakun ka nder weendu, o jooɗii, jamaa on fow woni ka daande weendu.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 O janniri ɓe piiji buy mise. E nder ko o waajotoo kon, o wi'i:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 «Heɗee, ko remoowo yaltunoo sankugol.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 E nder ko o sankata kon, gabbe goo yani ka ɗatal, colli ɗin ari moɗi ɗe.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Goɗɗe ɗen yani e hoore kaaƴe, ka leydi ɗuuɗaa, ɗe fuɗi heɲa sabu ɗewlugol leydi ndin.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ɓay naange ngen yaltii, ɗe sumi ɗe yoori sabu angal ka ɗaɗi ɗin siŋoo.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Goɗɗe goo kadi yani ka sooƴoore, ɗe fuɗidi e mayre, sooƴoore nden moɗi ɗe, laatii ɗe rimaali few.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Goɗɗe goo yani ka leydi moƴƴiri. Ɗe fuɗi, ɗe mawni, ɗe sawti, cawti goo gabbe cappanɗe tati, cawti goo cappanɗe jeegoo, cawti goo teemedere.»
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 E hoore ɗun, o wi'i: «Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ɓay luttii mo kanko tun, ɗowtunooɓe mo ɓen e *sahaabaaɓe sappoo e ɗiɗooɓe ɓen woni e landagol mo firo ɗee mise.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 O wi'i ɓe: «Onon on yeɗaama gundoo *laamu Alla ngun, kono ɓee ka yaasi, ɓe wowlirante fow mise,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 fii yo ɓe ndaaru, hara ɓe yi'ataa, yo ɓe nanu, hara ɓe faamataa, fii wota ɓe tuubu, junuubaaji maɓɓe ɗin yaafee.»
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 O wi'i ɓe kadi: «On faamaali ngal misal ɗoo? Ko honno non faamiroyton ɗeya mise fow?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Remoowo on sanki awdi ndin, ɗun ko daalol ngol.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Woɓɓe no wa'i wa nde awdi sankaa ka ɗatal ka daalol ngol sankaa ɗon. Ɓe nana ngol tun, Ibuliisa ara, itta daalol sankaangol e maɓɓe ngol.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka kaaƴe. Nde ɓe nani daalol ngol, ɓe jaɓa ngol heɲa e nder weltaare.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Kono ɓe alaa ɗaɗi, ko fii hinaa ɓe tabituɓe. Nde satteendeeji maa cukkeede aroyi sabu jokkugol maɓɓe daalol ngol, ɓe tertoto kisan.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka sooƴoore. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 kono ngol ronka rimude e maɓɓe, ko fii haray ngol moɗiraama anndeeji aduna e ɗayniro jawle e faaleeji ngurndan goo.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Ɓeya ɓen non no wa'i wa nde awdi sankaa ka leydi moƴƴiri. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol, jaɓa, ngol rima e maɓɓe, woɓɓe goo laabi cappanɗe tati, woɓɓe goo laabi cappanɗe jeegoo, ɓeya ɓen laabi teemedere.»
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 O wi'i ɓe kadi: «Taw si hara lampu ko ka wirnii waɗetee maa ko e ley danki? E hara hinaa ka kene?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Ko fii alaa ko suuɗii ko feeɲataa, awa kadi kala gundoo ko sakkitorta ko feeɲugol.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 O wi'i ɓe kadi: «Wattanee yiila e ko heɗotoɗon kon. Ko fii ko sariyaare nde etirɗon nden etiranteɗon, ɓeyditaneɗon kadi.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ko fii ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.»
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 O wi'i ɓe kadi: «Laamu Alla ngun no wa'i wa nde neɗɗo ƴetti awdi, sanki ka leydi.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Woni o ɗaanii woo, o ɗaanaaki woo, jemma e ɲalorma awdi ndin fuɗay, njanɗa, hara ko no o andiraa.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Leydi ndin fuɗinanay hoore mun, ndi adora puɗol ngol, hikka cawtol ngol, si gabbe ɗen kadi moƴƴinoo moƴƴa ka cawtol.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 No gabbe ɗen ɓendiri, wortowal ngal no ƴetteede, ko fii haray baagol ngol fewndike.»
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 O wi'i kadi: «Ko honɗun eɓɓindirten e laamu Alla ngun, maa ko misal hongal hollirten ɗun?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Hingu wa'i wa abbere bene, kon ko ɓuri fanɗude e ko aawetee kon fow ka leydi.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Kono si wonii nde aawaama, nde hawtoo, nde njanɗa, nde ɓura ko aawetee e naakoo kon fow, nde waɗa calɗi njani haa ka tawata colli ɗin ka weeyo waaway hoɗude ka ley ɗowdi makki.»
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ko mise buy wa'itaynooɗe nii o yewtiraynoo ɓe daaluyee on, noone no ɓe waawiraynoo faamirde.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 O yewtirtaano ɓe si wonaa mise, kono si wonii ka weddii o sifantono fow taalibaaɓe makko ɓen.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Nden ɲande kiikiiɗe Iisaa wi'i ɓe: «Lumbiten gaɗa.»
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ɓe acciti jamaa on, ɓe naɓori Iisaa ka weendu e nder laakun kun o wonnoo e mun kun, laaɗe goo ɗowti ɓe.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Tun waabiliire tiiɗunde wondunde e hendu woni e wifugol, tawi morlooɗe ndiyan ɗen no piyoo e laakun kun, kun heewa ndiyan.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Tawi kanko Iisaa himo awlii ngawlu, ɗaanii ɓaawo. Ɓe findini mo, ɓe wi'i: «Karamoko'en, e on kippataa fii ko men woni mulude kon?»
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 O immii, o toŋani hendu ndun, o wi'i ndiyan ɗan: «Deeƴu, fankaa!» Hendu ndun deƴƴi, deeƴaango tiiɗungo waɗi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 E hoore ɗun o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun hulanɗon? E hara on alaa gomɗinal haa jooni?»
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ɓe huli kulol tiiɗungol, ɓe wi'indiri: «Ko hombo woni oo? Ko fii hay keneeli ɗin e baharu on ɗoftoto mo!»
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.