Marcos 4
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Iisaa woni kadi e waajagol ka daande weendu. Hakkee ko jamaa mooɓinooɗo takko makko on ɗuuɗi, o bakii e laakun ka nder weendu, o jooɗii, jamaa on fow woni ka daande weendu.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 O janniri ɓe piiji buy mise. E nder ko o waajotoo kon, o wi'i:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Heɗee, ko remoowo yaltunoo sankugol.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 E nder ko o sankata kon, gabbe goo yani ka ɗatal, colli ɗin ari moɗi ɗe.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Goɗɗe ɗen yani e hoore kaaƴe, ka leydi ɗuuɗaa, ɗe fuɗi heɲa sabu ɗewlugol leydi ndin.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ɓay naange ngen yaltii, ɗe sumi ɗe yoori sabu angal ka ɗaɗi ɗin siŋoo.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Goɗɗe goo kadi yani ka sooƴoore, ɗe fuɗidi e mayre, sooƴoore nden moɗi ɗe, laatii ɗe rimaali few.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Goɗɗe goo yani ka leydi moƴƴiri. Ɗe fuɗi, ɗe mawni, ɗe sawti, cawti goo gabbe cappanɗe tati, cawti goo cappanɗe jeegoo, cawti goo teemedere.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 E hoore ɗun, o wi'i: «Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɓay luttii mo kanko tun, ɗowtunooɓe mo ɓen e *sahaabaaɓe sappoo e ɗiɗooɓe ɓen woni e landagol mo firo ɗee mise.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 O wi'i ɓe: «Onon on yeɗaama gundoo *laamu Alla ngun, kono ɓee ka yaasi, ɓe wowlirante fow mise,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 fii yo ɓe ndaaru, hara ɓe yi'ataa, yo ɓe nanu, hara ɓe faamataa, fii wota ɓe tuubu, junuubaaji maɓɓe ɗin yaafee.»
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 O wi'i ɓe kadi: «On faamaali ngal misal ɗoo? Ko honno non faamiroyton ɗeya mise fow?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Remoowo on sanki awdi ndin, ɗun ko daalol ngol.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Woɓɓe no wa'i wa nde awdi sankaa ka ɗatal ka daalol ngol sankaa ɗon. Ɓe nana ngol tun, Ibuliisa ara, itta daalol sankaangol e maɓɓe ngol.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka kaaƴe. Nde ɓe nani daalol ngol, ɓe jaɓa ngol heɲa e nder weltaare.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Kono ɓe alaa ɗaɗi, ko fii hinaa ɓe tabituɓe. Nde satteendeeji maa cukkeede aroyi sabu jokkugol maɓɓe daalol ngol, ɓe tertoto kisan.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka sooƴoore. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kono ngol ronka rimude e maɓɓe, ko fii haray ngol moɗiraama anndeeji aduna e ɗayniro jawle e faaleeji ngurndan goo.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ɓeya ɓen non no wa'i wa nde awdi sankaa ka leydi moƴƴiri. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol, jaɓa, ngol rima e maɓɓe, woɓɓe goo laabi cappanɗe tati, woɓɓe goo laabi cappanɗe jeegoo, ɓeya ɓen laabi teemedere.»
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 O wi'i ɓe kadi: «Taw si hara lampu ko ka wirnii waɗetee maa ko e ley danki? E hara hinaa ka kene?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ko fii alaa ko suuɗii ko feeɲataa, awa kadi kala gundoo ko sakkitorta ko feeɲugol.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 O wi'i ɓe kadi: «Wattanee yiila e ko heɗotoɗon kon. Ko fii ko sariyaare nde etirɗon nden etiranteɗon, ɓeyditaneɗon kadi.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Ko fii ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 O wi'i ɓe kadi: «Laamu Alla ngun no wa'i wa nde neɗɗo ƴetti awdi, sanki ka leydi.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Woni o ɗaanii woo, o ɗaanaaki woo, jemma e ɲalorma awdi ndin fuɗay, njanɗa, hara ko no o andiraa.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Leydi ndin fuɗinanay hoore mun, ndi adora puɗol ngol, hikka cawtol ngol, si gabbe ɗen kadi moƴƴinoo moƴƴa ka cawtol.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 No gabbe ɗen ɓendiri, wortowal ngal no ƴetteede, ko fii haray baagol ngol fewndike.»
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 O wi'i kadi: «Ko honɗun eɓɓindirten e laamu Alla ngun, maa ko misal hongal hollirten ɗun?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Hingu wa'i wa abbere bene, kon ko ɓuri fanɗude e ko aawetee kon fow ka leydi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kono si wonii nde aawaama, nde hawtoo, nde njanɗa, nde ɓura ko aawetee e naakoo kon fow, nde waɗa calɗi njani haa ka tawata colli ɗin ka weeyo waaway hoɗude ka ley ɗowdi makki.»
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ko mise buy wa'itaynooɗe nii o yewtiraynoo ɓe daaluyee on, noone no ɓe waawiraynoo faamirde.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 O yewtirtaano ɓe si wonaa mise, kono si wonii ka weddii o sifantono fow taalibaaɓe makko ɓen.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Nden ɲande kiikiiɗe Iisaa wi'i ɓe: «Lumbiten gaɗa.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ɓe acciti jamaa on, ɓe naɓori Iisaa ka weendu e nder laakun kun o wonnoo e mun kun, laaɗe goo ɗowti ɓe.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tun waabiliire tiiɗunde wondunde e hendu woni e wifugol, tawi morlooɗe ndiyan ɗen no piyoo e laakun kun, kun heewa ndiyan.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Tawi kanko Iisaa himo awlii ngawlu, ɗaanii ɓaawo. Ɓe findini mo, ɓe wi'i: «Karamoko'en, e on kippataa fii ko men woni mulude kon?»
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 O immii, o toŋani hendu ndun, o wi'i ndiyan ɗan: «Deeƴu, fankaa!» Hendu ndun deƴƴi, deeƴaango tiiɗungo waɗi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 E hoore ɗun o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun hulanɗon? E hara on alaa gomɗinal haa jooni?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ɓe huli kulol tiiɗungol, ɓe wi'indiri: «Ko hombo woni oo? Ko fii hay keneeli ɗin e baharu on ɗoftoto mo!»
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.