Marcos 11
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 Ɓay wonii ɓe ɓadike Yerusalaam haa ɓe hewtii Bayti-Faazii e *Betanii, ɗun ko takko Fello *Zaytuuni ngon, kanko Iisaa o nuli taalibaaɓe makko ɗiɗo,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 o wi'i ɓe: «Yahee e ngoo hoɗo wongo yeeso mon ɗoo. No naatirɗon e maggo on taway ɗon mbabun kun goɗɗo waɗɗaaki haa hande no humii ɗon. Hunton kun, addon.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Si goɗɗo aru on e landaade: ‹Ko honɗun waɗanton ɗun?›, on wi'ay mo: ‹Ko haaju Koohoojo on yani e makkun. O artiray kun ko neeɓaa.› »
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Onsay ɓe yahi, ɓe tawi mbabun no humii ka yaasi e binde dambugal ka ɗatal, ɓe hunti kun.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Woɓɓe e wonnooɓe ɗon ɓen wi'i ɓe: «Ko honɗun waɗi si hiɗon huntude mbabun kun?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Ɓe jaabori no Iisaa wiirunoo ɓe non. Onsay ɓe acci ɓe yahi.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Ɓe addani Iisaa mbabun kun. Ɓe ndaɗɗani mo conci maɓɓe ɗin e hoore makkun. Iisaa jooɗii e hoore makkun.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Yimɓe buy ndaɗɗani mo conci mun ɗin ka laawol, woɓɓe calɗi ɗi ɓe saltii ka buruure ɗin.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Tawi hikkornooɓe yeeso makko ɓen e iwtirnooɓe ɓaawo ɓen no ewnaade wi'a:
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Barki wonanii nguu laamu wongu arude,
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Ɓay Iisaa naatii Yerusalaam, o yahi ka *juulirde mawnde, o taskii fow. Nde tawnoo niɓɓii, o yahi Betanii kanko e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Bimbi nden ɲande, ko ɓe yaltata Betanii, kanko Iisaa o weelaa.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 O haynii ƴibbehi maruki haako ka woɗɗitii. O yahi ndaarugol si o taway ton goɗɗun. Ɓay o ɓadike o tawi ko haako tun, ko fii hari hinaa dabbunde ƴibbe.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Onsay o wi'i ki: «Wota goɗɗo ɲaamitu hande kadi ɓiɓɓe maa ɓen.» Taalibaaɓe makko ɓen nani ko o wi'i kon.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ɓay ɓe hewtii Yerusalaam, Iisaa naatiri ka dingiral juulirde mawnde, o woni e raɗagol yeeyaynooɓe ɓen e soodaynooɓe ɓen ka juulirde. O wayliti taabe waɗaynooɓe sensa-sensita ɓen e julle yeeyaynooɓe gabooji ɓen.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tawi o jaɓataa hay gooto naɓora goɗɗun ka nder dingiral juulirde,
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 e hoore himo jannaynoo ɓe, wi'a: «Hinaa no windii: ‹Suudu an ndun innoyte suudu torordu ndu leƴƴi ɗin fow torotoo Alla e mun?› Kono onon on wattii ndu fammeere wuyɓe!»
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Kono ɓay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on nanii ɗun, ɓe woni e ɗaɓɓugol feere no ɓe sahinbinira mo. Kono tawi hiɓe huli mo, ko fii hari jamaa on fow no ŋalɗidi e ko o jannata kon.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ɓay niɓɓii, Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen yalti ka saare.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Wa ko ɓe feƴƴata bimbi, taalibaaɓe ɓen yi'i kiya ƴibbehi no yoori haa ka ɗaɗi.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Onsay Petruusu anditi ko feƴƴi kon. O wi'i Iisaa: «Karamoko'en, ndaaree! Ƴibbehi ki huɗunoɗon kin yoorii!»
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Iisaa ƴetti haala kan, wi'i ɓe: «Gomɗinee Alla!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Ko fii, ka haqiiqa mi andinii on, si goɗɗo wi'u ngoo fello yo ngo ɓoro ɗoo, ngo yaha ka baharu, hara o sikkitaaki ka ɓernde makko, hara himo gomɗini ko o wi'i kon waɗay, ɗun waɗante mo.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ko ɗun waɗi si mi wi'ay on, kala ko landiɗon e nder toragol Alla, hoolee on hendike ɗun, ɗun waɗante on.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Nde hiɗon toroo Alla, hara hiɗon seytinani goɗɗo, yaafee mo, fii no Ben mon Wonɗo ka kammu on yaaforana on onon kadi bonnereeji mon ɗin.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Kono si on yaafanaaki ɓe, haray Ben mon Wonɗo ka kammu on kaɲun kadi yaafantaako on bonnereeji mon ɗin.»
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Ɓe yiltitii kadi Yerusalaam. E nder ko Iisaa jindata kon ka nder juulirde mawnde, hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on wondude e mawɓe ɓen ari e makko.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Ɓe wi'i mo: «Ko e ley kongol hombo wonɗaa waɗude ɗun e ko e ley kongol hombo wonɗaa fii ko wonɗaa waɗude koo?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Min kadi mi landoto on huunde wootere. Si on jaabike lan, onsay mi yeetoto on ko e ley kongol hombo mi woni waɗirde ɗun.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 E hara lootugol ko Yaayaa lootaynoo yimɓe ɓen kon, ko honto iwri: ko ka arsi, kaa ko e neɗɗanke? Jaabee lan.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Kono ɓe wi'indiri: «Si en jaabike mo ko ka arsi iwri, o wi'ay en ko honɗun haɗunoo gomɗinen mo?
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Si en jaabike mo-le ko e neɗɗanke ɗun iwri.» (E hin-le hiɓe huli jamaa on, ko fii fow no jogori Yaayaa wa annabaajo tigi.)
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Onsay ɓe jaabii Iisaa: «Men andaa.»
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.