Marcos 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Onsay Iisaa iwi ɗon, o ari ka seraaji diiwal Yahuuda gaɗa Yurdayniwol, jamaa on mooɓii kadi takko makko. Wano o woowiri non, o woni e jannugol ɓe kadi.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Onsay *Fariisiyaaɓe goo ɓadii mo fii ndarndagol mo, ɓe wi'i: «E hara no daganii goɗɗo accitugol ɓeyngu mun?»
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko honɗun Muusaa yamiri on?»
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Fariisiyaaɓe ɓen wi'i: «Muusaa no newnani ontigi waɗangol ɓeyngu mun kaydi sertigal, accita mo.»
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Iisaa kadi wi'i ɓe: «Ko sabu cattal mon ɓernde ngal waɗi si Muusaa windani on nden yamiroore.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Kono ka fuɗɗoode, Alla tagii ɓe, o waɗi ɓe gorko e debbo.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‹Ko ɗun waɗi si gorko selay ben mun e yumma mun,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 onsay kamɓe ɗiɗo ɓe wona gooto.›
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Awa wota goɗɗo sendindir ko Alla hawtindiri kon.»
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ɓay wonii ɓe naatoyii ka suudu, taalibaaɓe ɓen landii mo kadi fii ɗun.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 O jaabii ɓe, o wi'i: «Kala accituɗo ɓeyngu mun, ƴetti goɗɗo goo, haray ontigi jeenii e telen-ma makko.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Si debbo kadi seedii e moodi mun, ƴettoyaama ka goɗɗo, haray on debbo kadi jeenii.»
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Onsay yimɓe ɓen addani mo paykoy fii yo o meemu koy, kono taalibaaɓe ɓen toŋani ɓen.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ɓay wonii Iisaa yi'ii ɗun, o tikki, o wi'i: «Accee paykoy koy ara e an, wota on haɗu koy, ko fii *laamu Alla ngun ko sifa makkoy wonani.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ka haqiiqa mi andinii on, kala mo jaɓiraali laamu Alla ngun wa paykun, haray o naatataa ton few.»
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ɓawto ɗun o hirbii paykoy koy, o *fawi juuɗe makko ɗen e makkoy, o du'anii koy.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ɓay wonii Iisaa fokkitii, onsay goɗɗo dogi, ari, jiccii yeeso makko. O landii mo, o wi'i: «Karamokoojo moƴƴo, hara ko honɗun mi haani waɗude fii yo mi heɓoy *ngurndan poomayankejan ɗan?»
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ko fii honɗun wi'irtaa mi moƴƴo? Hay gooto moƴƴaa si hinaa Alla Bajjo on.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Hiɗa andi yamirooje ɗen: ɗun ko wota a ittu hoore, wota a jeenu, wota a wujju, wota a seedito fenaande, wota a janfo hay gooto, teddinaa kadi yumma maa e ben maa.»
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 O jaabii, o wi'i: «Karamoko'en, miɗo waɗude ɗun fow gila e cukankaaku an.»
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ɓay Iisaa ndaaririi mo giggol, o wi'i mo: «No ŋakkan-maa fahin huunde wootere: yahu yeeyitaa kala ko jeyɗaa, okkaa miskinɓe ɓen, ɗun wonanoyte keyee ka kammuuli, onsay araa jokkaa mi.»
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ɓay on nanii ɗin konguɗi, o ɲirɓinii, o yahi himo aani, ko fii hari himo alɗi fota.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Onsay kanko Iisaa o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Emba no sattani jom jawle en ka ɓe naata ka laamu Alla.»
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Taalibaaɓe ɓen ŋalɗi fii ɗin yewtereeji. Kanko Iisaa o fillitii kadi, o wi'i ɓe: «Fayɓe an, emba naatugol ka laamu Alla no satti.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 No ɓuri weeɓande ngelooba ka mba rewa e wuddere meselal edii ka jom jawle en naata ka laamu Alla.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Taalibaaɓe ɓen ɓurti ŋalɗude kadi, ɓe woni e wi'indirgol: «E hara ko hombo dandoytee?»
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Iisaa ndaari ɓe, wi'i: «Ɗun waawantaako neɗɗanke, kono Alla kan wonaa non, kala huunde no waawanoo mo.»
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Onsay Petruusu wi'i mo: «Awa e hino, men accii ko men jeyi kon fow, men jokkii on.»
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Iisaa jaabii, o wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii on, kala accuɗo suudu mun ndun e musiɓɓe mun ɓen e bandiraaɓe mun ɓen e yumma mun e ben mun e ɓiɓɓe mun ɓen e gese mun ɗen sabu innde an nden e Kibaaru Moƴƴo on,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 o heɓoyay ko ɓuri ɗun laabi teemedere: cuuɗi e musiɓɓe e bandiraaɓe e neeniraaɓe e ɓiɓɓe e gese e cukkeede ka aduna ɗoo. Ka aduna aroyoowo o heɓoyay ngurndan poomayankejan.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Kono wonɓe yeeso buy wontiroyay ɓaawo, ɓaawooɓe ɓen wontiroya yeeso.»
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Nde tawnoo hiɓe ka laawol fii yahugol Yerusalaam, Iisaa wonti yeeso maɓɓe, taalibaaɓe ɓen ŋalɗi, jokkunooɓe ɓen kadi huli. Iisaa pottini sappoo e ɗiɗooɓe ɓen sera, o woni ɓe e yewtugol ko heɓoyta mo kon.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 O wi'i ɓe: «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Ɓii-Aaden* on wattete e juuɗe hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, ɓe happana mo wareede, ɓe watta mo e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 ɓen jala mo, ɓe tutta e hoore makko, ɓe focca mo, onsay ɓe wara mo. Balɗe tati ɓawto ɗun o immitoo.»
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Onsay Yaaquuba e Yuuhanna, ɗun ko ɓiɓɓe Zabadii ɓen, ɓadii Iisaa, ɓe wi'i mo: «Karamoko'en meɗen faalaa yo on waɗan men ko men torotoo on kon.»
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 O wi'i ɓe: «Ko honɗun faalaɗon yo mi waɗan on?»
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ɓe wi'i mo: «Ko yo on newnan men jooɗoyagol ka laamu mon darjinngu, goɗɗo e amen wonira ka ɲaamo mon, oya on ka nano mon.»
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Kono Iisaa wi'i ɓe: «On andaa ko wonɗon lan toraade. E hara on waaway yarirde jardukun tampere kun mi yarirta kun, maa looteede lootannde tampere nde mi lootoytee nden?»
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ɓe jaabii: «Men waaway.»
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Kono fii jooɗoyagol ka ɲaamo an maa ka nano an, hinaa min yeɗata ɗun: ɗon no yeɗaa ɓe fii mun eɓɓanaa ɓen.»
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ɓay ɓeya taalibaaɓe sappo nanii ɗun, ɓe fuɗɗii seytinande Yaaquuba e Yuuhanna.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Onsay Iisaa noddi ɓe, o wi'i: «Hiɗon andi ɓee ɓe jogitorɗen wa hooreeɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, awa kadi lamɓe maɓɓe ɓen no feƴƴintini laamu ngun e hoore maɓɓe.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Kala faalaaɗo wonde tedduɗo e hakkunde mon, yo wonu kurkaadu mon.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Awa kadi kala faalaaɗo wonde yeesoojo e hakkunde mon, yo wonu maccuɗo fow,
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 ko fii Ɓii-Aaden on ardaali fii kurkanegol, kono ko fii kurkanagol, okkitira ngurndan mun ɗan fii cottudi ɗuuɗuɓe.»
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Onsay ɓe hewti Yeerikoo. Ɓay wonii kanko Iisaa e taalibaaɓe makko ɓen e jamaa ɗuuɗuɗo on ɓe yaltii ɗon, tawi bunɗo torotooɗo no wi'ee Bartimaawu, on ko ɓiɗɗo oo wi'eteeɗo Timaawu, no jooɗii ka sera laawol.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 O nani wonde ko Iisaa oo jeyaaɗo Naasirata woni feƴƴude. Onsay o woni e ewnagol, wi'a: «Ko an yo Iisaa, ɓii Daawuuda, yurminan!»
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ɗuuɗuɓe feli mo fii yo o fanku, kono o ɓurti ewnaade, wi'a: «Ko an yo ɓii Daawuuda, yurminan!»
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Onsay Iisaa dartii, o wi'i: «Noddee mo!»
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Bunɗo on kadi bugii dolokke mun on, immii tinna, o ari e Iisaa.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ko honɗun faalaɗaa yo mi waɗane?»
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Iisaa wi'i mo kadi: «Yahu, gomɗinal maa ngal hisinii ma.» Ɗon kisan o wunti, o woni e jokkugol Iisaa e yaadu ndun.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.