Lucas 8
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Ɓawto ɗun, Iisaa yahayno gila e saare heɓi e saare, gila e hoɗo haa e koɗolun wondude e *sahaabaaɓe makko ɓen sappoo e ɗiɗo, hara himo waajoo feɲɲina Kibaaru Moƴƴo *laamu Alla ngun.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Himo wondunoo kadi e rewɓe goo ɲawndaaɓe jinnaaji bonɗi e ɲabbeeli, wano Mariyama oo jammaaɗo Mariyama Magaduuna, mo jinnaaji jeeɗiɗi yaltinaa e mun,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 e Yuuwanna on ko sonnaajo Kuusa oo mbatulaajo *Heroodu, e Suusanatu, e woɓɓe goo wallitoraynooɓe ɓe keyeeji mun.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Jamaa njano mooɓii, yimɓe buy iwri e ca'e heewuɗe, ari e makko. O waɗani ɓe ngal misal ɗoo:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 «Ko remoowo yaltunoo sankugol awdi mun ndin. E nder ko o sankata kon, gabbe goo yani ka ɗatal, feƴƴooɓe ɓen yaaɓi, colli ɗin kadi moɗi ɗe.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Goɗɗe ɗen yani e hoore fetere, no ɗe fuɗirnoo, ɗe yoori, ɓay ɗe alaa e ɓuuɓol.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Goɗɗe goo kadi yani ka sooƴoore, ɗe fuɗidi e mayre, sooƴoore nden moɗi ɗe.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Goɗɗe goo yani ka leydi moƴƴiri. Ɗe fuɗi, ɗe rimi cawti ɗi gabbe teemedere.» Wa fewndo ko o yewtaynoo ɗun, o ewnii, o wi'i: «Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Onsay taalibaaɓe makko ɓen landii mo ko ngal misal ɗoo firi.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 O jaabii ɓe: «Onon on yeɗaama andugol gundooji laamu Alla ngun. Kono ɓeya luttuɓe, ɗun wowlirante ɓe mise, fii yo ɓe ndaaru, hara ɓe yi'ataa, yo ɓe nanu, hara ɓe faamataa.
10 Jesus respondeu:
11 «E hino ko ngal misal firi: Awdi ndin ko daalol Alla ngol.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nde awdi sankaandi ndin saami ka ɗatal, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, kono Ibuliisa ara itta ngol e ɓerɗe maɓɓe fii wota ɓe gomɗin sakko ɓe dandee.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nde awdi sankaandi ndin saami ka fetere, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, ɓe jaɓira ngol weltaare. Kono ɓe alaa ɗaɗi. Ɓe gomɗinay haa e saa'i, kono si ɓe ndarndaama, ɓe tertoo.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Nde awdi sankaandi ndin saami ka sooƴoore, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, kono hara ɓe moɗiraama anndeeji aduna e jawle aduna e faaleeji ngurndan aduna e nder yaadu maɓɓe ndun, ɓe ronka rimude moƴƴa.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Nde awdi sankaandi ndin saami ka leydi moƴƴiri, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe naniri daaluyee on ɓernde laaɓunde moƴƴunde, jogitoo mara. Ko ɓen woni rimooɓe e nder wakkilaare.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 «Hay gooto huɓɓintaa lampu buuma mo maa sorna mo e ley danki. Kono o joɗɗinay mo e kene fii no naatooɓe ɓen yi'ira ndaygu ngun.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ko fii alaa ko suuɗii ko feeɲataa, kala gundoo ko sakkitorta ko feeɲoygol.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Awa wattanee yiila e no heɗorton non, ko fii ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay ko o sikki himo mari kon.»
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yumma Iisaa e yumma-gootooɓe makko ɓen ari, kono ɓe waawaali tumbondirde e makko hakkee yimɓe.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 O humpitaa wonde: «Yumma mon e yumma-gootooɓe mon ɓen no darii ka yaasi, hiɓe faalaa yiidude e mon.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Yumma an e yumma-gootooɓe an ɓen ko heɗotooɓe daaluyee Alla on, ɲinna mo.»
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ɲande goo Iisaa bakii e laakun wondude e taalibaaɓe mun ɓen. O wi'i ɓe: «Lumbiten ka gaɗa weendu.» Ɓe yahi.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 E nder ko ɓe lumbata kon, Iisaa ɗaanii. Waabiliire tiiɗunde wondunde e hendu tippii ka weendu, laakun kun fuɗɗii heewude ndiyan, ɗun wonani ɓe nawaare hulɓiniinde.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ɓe ari, ɓe findini mo, ɓe wi'i: «Karamoko'en, Karamoko'en, en mulay woni!»
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ontuma o wi'i ɓe: «Ko honto gomɗinal mon ngal woni?»
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ɓe hewtoyi e ndii leydi ɓee Gadariyankooɓe tiindondirndi e ngal diiwal Jaliilu.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ɓay Iisaa jippike ka leydi, neɗɗo jeyaaɗo e nden saare mo jinnaaji buy nangi, ari e makko. Tawi gila neeɓii o ɓornotaako conci, o naatataa e suudu, ko ka hakkunde genaale o hoɗunoo.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 No o yiirunoo Iisaa, o sonki, o yani e ley koyɗe makko, o ewnii, himo wi'a: «Ko honɗun faalanaɗaa lan an Iisaa *Ɓiɗɗo Alla Jom Ɓural on? Mi torike ma wota a lettan!»
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ngii jinnawii bonngii wi'i ɗun sabu ko Iisaa yamiraynoo ngin yaltugol e oo neɗɗo kon. Tawi ngin jinnawii nangayno mo soono woo, o dumbee juuɗe e koyɗe fii aynugol mo, kono o bonnayno ɗen jolokooje fow, onsay jinnawii ngin nawra mo ka wulaaji.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Onsay Iisaa landii mo: «Ko honno inneteɗaa?»
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Awa kadi hiɗi jeejaynoo Iisaa fii wota o yamir ɗi yahugol ka *gaygii ngin alaa kattudi ngin.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Tawi wuro kose moolanaango no ooraynoo ka falo. Onsay jinnaaji ɗin jeeji Iisaa yo o accu ɗi naata e ɗin koseeji. O newnani ɗi ɗun.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Jinnaaji ɗin yalti e on neɗɗo, ɗi naati e nder ɗin koseeji. Onsay koseeji ɗin giddi ka falo, ɗi unoyii ka weendu, ɗi yoolii.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ɓay ornaynooɓe ɗi ɓen yi'ii ɗun, ɓe dogi, ɓe fillitoyii ɗun ka saare e ka fulawaaji.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Onsay yimɓe ɓen ari yi'ugol kon ko waɗi. Ɓe ari e Iisaa, ɓe tawi on neɗɗo mo jinnaaji ɗin yalti e mun no jooɗii ka ley koyɗe Iisaa, himo ɓornii, himo wondi e hakkille timmuɗe, ɓe huli.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Yi'unooɓe ko waɗi kon fillitanii ɓe no jinnanooɗo on selliniraa.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Onsay jeyaaɓe e diiwal Gadariyankooɓe ɓen fow torii mo yaltugol ka maɓɓe sabu kulol ngol ɓe heɓi ɗon ngol. Ontuma Iisaa bakii ka laakun yiltitii.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Onsay neɗɗo mo jinnaaji ɗin yaltinaa e mun on torii Iisaa wondugol e makko. Kono Iisaa yilti mo, o wi'i mo:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Hootu ka mon, fillitoyoɗaa ko Alla waɗan-maa kon.» Onsay o yahi, o ukkii ka saare, o fillitii kala ko Iisaa waɗani mo kon.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ɓay Iisaa lumbitii, jamaa on jaɓɓii mo, ko fii hari fow no sabbii mo.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Tun oo hooreejo juulirde maɓɓe wi'eteeɗo Yaayirusu ari e makko. Onsay o yani e ley koyɗe Iisaa, o torii mo hewtugol ka suudu makko,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 ɓay tawi jiwo makko bajjo mo wa duuɓi sappoo e ɗiɗi no e daande mayde.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Tawi kadi debbo no e nden nokkuure, heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi, himo soncaade. Awa kadi o ittii jawle makko fow o yoɓii ɲawndooɓe ɓen, kono hay gooto e maɓɓe waawaali mo sellinde.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 On debbo wontiri ɓaawo Iisaa. No o meemirnoo kombol dolokke makko on, ko o soncotonoo kon taƴi.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Onsay Iisaa wi'i: «Ko hombo meemimmi?»
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Kono Iisaa jaabii, o wi'i: «Goɗɗo meemii lan, ko fii mi andii wonde bawgal an ngal gollii goɗɗun.»
46 Mas Jesus insistiu:
47 Nde debbo on tawnoo ko o waɗi kon pulfitike, o ari himo diwna, o yani e ley koyɗe Iisaa, o furɲiti yeeso jamaa on fow ko fii honɗun o meemani mo e ko honno kadi o selliniraa ɗon kisan.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Onsay Iisaa wi'i mo: «Jiwo an, gomɗinal maa ngal sellinii ma. Yahu e hoore ɓuttu.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Wa fewndo ko Iisaa yewtata ɗun, gorko jeyaaɗo ka hooreejo juulirde nden ari, wi'i mo: «Jiwo maa on maayii. Hay tertiɗaa sonjugol oo karamokoojo.»
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Kono ɓay Iisaa nanii ɗun, o wi'i hooreejo juulirde nden: «Wota a hulu, gomɗin tun, jiwo maa on hisay.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Ɓay Iisaa hewtii ka hooreejo juulirde nden, o jaɓaano naatidude hay e gooto ka suudu si hinaa Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna wondude e yumma jiwo on e ben jiwo on.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Tawi fow no wulla fesa fii on jiwo. Onsay Iisaa wi'i: «Wota on wullu mo, ko fii o maayaali, o ɗaani.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Onsay ɓe jali mo, ko fii hiɓe andi jiwo on maayii.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Onsay Iisaa nangi jungo jiwo on, o ewnii, o wi'i: «Jiwo, immo!»
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Tun wonkii jiwo on arti, o immii ɗon kisan. Onsay Iisaa yamiri ɓe okkorgol mo ɲaametee.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Kaawee heɓi mawɓe jiwo on. Kono o yamiri ɓe wota ɓe wowlan hay gooto kon ko waɗi ɗon.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.