Lucas 8
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 Ɓawto ɗun, Iisaa yahayno gila e saare heɓi e saare, gila e hoɗo haa e koɗolun wondude e *sahaabaaɓe makko ɓen sappoo e ɗiɗo, hara himo waajoo feɲɲina Kibaaru Moƴƴo *laamu Alla ngun.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Himo wondunoo kadi e rewɓe goo ɲawndaaɓe jinnaaji bonɗi e ɲabbeeli, wano Mariyama oo jammaaɗo Mariyama Magaduuna, mo jinnaaji jeeɗiɗi yaltinaa e mun,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 e Yuuwanna on ko sonnaajo Kuusa oo mbatulaajo *Heroodu, e Suusanatu, e woɓɓe goo wallitoraynooɓe ɓe keyeeji mun.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Jamaa njano mooɓii, yimɓe buy iwri e ca'e heewuɗe, ari e makko. O waɗani ɓe ngal misal ɗoo:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 «Ko remoowo yaltunoo sankugol awdi mun ndin. E nder ko o sankata kon, gabbe goo yani ka ɗatal, feƴƴooɓe ɓen yaaɓi, colli ɗin kadi moɗi ɗe.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Goɗɗe ɗen yani e hoore fetere, no ɗe fuɗirnoo, ɗe yoori, ɓay ɗe alaa e ɓuuɓol.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Goɗɗe goo kadi yani ka sooƴoore, ɗe fuɗidi e mayre, sooƴoore nden moɗi ɗe.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Goɗɗe goo yani ka leydi moƴƴiri. Ɗe fuɗi, ɗe rimi cawti ɗi gabbe teemedere.» Wa fewndo ko o yewtaynoo ɗun, o ewnii, o wi'i: «Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Onsay taalibaaɓe makko ɓen landii mo ko ngal misal ɗoo firi.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 O jaabii ɓe: «Onon on yeɗaama andugol gundooji laamu Alla ngun. Kono ɓeya luttuɓe, ɗun wowlirante ɓe mise, fii yo ɓe ndaaru, hara ɓe yi'ataa, yo ɓe nanu, hara ɓe faamataa.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 «E hino ko ngal misal firi: Awdi ndin ko daalol Alla ngol.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Nde awdi sankaandi ndin saami ka ɗatal, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, kono Ibuliisa ara itta ngol e ɓerɗe maɓɓe fii wota ɓe gomɗin sakko ɓe dandee.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nde awdi sankaandi ndin saami ka fetere, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, ɓe jaɓira ngol weltaare. Kono ɓe alaa ɗaɗi. Ɓe gomɗinay haa e saa'i, kono si ɓe ndarndaama, ɓe tertoo.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Nde awdi sankaandi ndin saami ka sooƴoore, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe nani daalol ngol, kono hara ɓe moɗiraama anndeeji aduna e jawle aduna e faaleeji ngurndan aduna e nder yaadu maɓɓe ndun, ɓe ronka rimude moƴƴa.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Nde awdi sankaandi ndin saami ka leydi moƴƴiri, ɗun no wa'i wa nde woɓɓe naniri daaluyee on ɓernde laaɓunde moƴƴunde, jogitoo mara. Ko ɓen woni rimooɓe e nder wakkilaare.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 «Hay gooto huɓɓintaa lampu buuma mo maa sorna mo e ley danki. Kono o joɗɗinay mo e kene fii no naatooɓe ɓen yi'ira ndaygu ngun.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Ko fii alaa ko suuɗii ko feeɲataa, kala gundoo ko sakkitorta ko feeɲoygol.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Awa wattanee yiila e no heɗorton non, ko fii ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay ko o sikki himo mari kon.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Yumma Iisaa e yumma-gootooɓe makko ɓen ari, kono ɓe waawaali tumbondirde e makko hakkee yimɓe.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 O humpitaa wonde: «Yumma mon e yumma-gootooɓe mon ɓen no darii ka yaasi, hiɓe faalaa yiidude e mon.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Yumma an e yumma-gootooɓe an ɓen ko heɗotooɓe daaluyee Alla on, ɲinna mo.»
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Ɲande goo Iisaa bakii e laakun wondude e taalibaaɓe mun ɓen. O wi'i ɓe: «Lumbiten ka gaɗa weendu.» Ɓe yahi.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 E nder ko ɓe lumbata kon, Iisaa ɗaanii. Waabiliire tiiɗunde wondunde e hendu tippii ka weendu, laakun kun fuɗɗii heewude ndiyan, ɗun wonani ɓe nawaare hulɓiniinde.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ɓe ari, ɓe findini mo, ɓe wi'i: «Karamoko'en, Karamoko'en, en mulay woni!»
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ontuma o wi'i ɓe: «Ko honto gomɗinal mon ngal woni?»
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Ɓe hewtoyi e ndii leydi ɓee Gadariyankooɓe tiindondirndi e ngal diiwal Jaliilu.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ɓay Iisaa jippike ka leydi, neɗɗo jeyaaɗo e nden saare mo jinnaaji buy nangi, ari e makko. Tawi gila neeɓii o ɓornotaako conci, o naatataa e suudu, ko ka hakkunde genaale o hoɗunoo.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 No o yiirunoo Iisaa, o sonki, o yani e ley koyɗe makko, o ewnii, himo wi'a: «Ko honɗun faalanaɗaa lan an Iisaa *Ɓiɗɗo Alla Jom Ɓural on? Mi torike ma wota a lettan!»
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Ngii jinnawii bonngii wi'i ɗun sabu ko Iisaa yamiraynoo ngin yaltugol e oo neɗɗo kon. Tawi ngin jinnawii nangayno mo soono woo, o dumbee juuɗe e koyɗe fii aynugol mo, kono o bonnayno ɗen jolokooje fow, onsay jinnawii ngin nawra mo ka wulaaji.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Onsay Iisaa landii mo: «Ko honno inneteɗaa?»
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Awa kadi hiɗi jeejaynoo Iisaa fii wota o yamir ɗi yahugol ka *gaygii ngin alaa kattudi ngin.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Tawi wuro kose moolanaango no ooraynoo ka falo. Onsay jinnaaji ɗin jeeji Iisaa yo o accu ɗi naata e ɗin koseeji. O newnani ɗi ɗun.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Jinnaaji ɗin yalti e on neɗɗo, ɗi naati e nder ɗin koseeji. Onsay koseeji ɗin giddi ka falo, ɗi unoyii ka weendu, ɗi yoolii.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Ɓay ornaynooɓe ɗi ɓen yi'ii ɗun, ɓe dogi, ɓe fillitoyii ɗun ka saare e ka fulawaaji.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Onsay yimɓe ɓen ari yi'ugol kon ko waɗi. Ɓe ari e Iisaa, ɓe tawi on neɗɗo mo jinnaaji ɗin yalti e mun no jooɗii ka ley koyɗe Iisaa, himo ɓornii, himo wondi e hakkille timmuɗe, ɓe huli.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Yi'unooɓe ko waɗi kon fillitanii ɓe no jinnanooɗo on selliniraa.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Onsay jeyaaɓe e diiwal Gadariyankooɓe ɓen fow torii mo yaltugol ka maɓɓe sabu kulol ngol ɓe heɓi ɗon ngol. Ontuma Iisaa bakii ka laakun yiltitii.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Onsay neɗɗo mo jinnaaji ɗin yaltinaa e mun on torii Iisaa wondugol e makko. Kono Iisaa yilti mo, o wi'i mo:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Hootu ka mon, fillitoyoɗaa ko Alla waɗan-maa kon.» Onsay o yahi, o ukkii ka saare, o fillitii kala ko Iisaa waɗani mo kon.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Ɓay Iisaa lumbitii, jamaa on jaɓɓii mo, ko fii hari fow no sabbii mo.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tun oo hooreejo juulirde maɓɓe wi'eteeɗo Yaayirusu ari e makko. Onsay o yani e ley koyɗe Iisaa, o torii mo hewtugol ka suudu makko,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 ɓay tawi jiwo makko bajjo mo wa duuɓi sappoo e ɗiɗi no e daande mayde.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Tawi kadi debbo no e nden nokkuure, heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi, himo soncaade. Awa kadi o ittii jawle makko fow o yoɓii ɲawndooɓe ɓen, kono hay gooto e maɓɓe waawaali mo sellinde.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 On debbo wontiri ɓaawo Iisaa. No o meemirnoo kombol dolokke makko on, ko o soncotonoo kon taƴi.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Onsay Iisaa wi'i: «Ko hombo meemimmi?»
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Kono Iisaa jaabii, o wi'i: «Goɗɗo meemii lan, ko fii mi andii wonde bawgal an ngal gollii goɗɗun.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Nde debbo on tawnoo ko o waɗi kon pulfitike, o ari himo diwna, o yani e ley koyɗe Iisaa, o furɲiti yeeso jamaa on fow ko fii honɗun o meemani mo e ko honno kadi o selliniraa ɗon kisan.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Onsay Iisaa wi'i mo: «Jiwo an, gomɗinal maa ngal sellinii ma. Yahu e hoore ɓuttu.»
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Wa fewndo ko Iisaa yewtata ɗun, gorko jeyaaɗo ka hooreejo juulirde nden ari, wi'i mo: «Jiwo maa on maayii. Hay tertiɗaa sonjugol oo karamokoojo.»
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Kono ɓay Iisaa nanii ɗun, o wi'i hooreejo juulirde nden: «Wota a hulu, gomɗin tun, jiwo maa on hisay.»
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ɓay Iisaa hewtii ka hooreejo juulirde nden, o jaɓaano naatidude hay e gooto ka suudu si hinaa Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna wondude e yumma jiwo on e ben jiwo on.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Tawi fow no wulla fesa fii on jiwo. Onsay Iisaa wi'i: «Wota on wullu mo, ko fii o maayaali, o ɗaani.»
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Onsay ɓe jali mo, ko fii hiɓe andi jiwo on maayii.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Onsay Iisaa nangi jungo jiwo on, o ewnii, o wi'i: «Jiwo, immo!»
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Tun wonkii jiwo on arti, o immii ɗon kisan. Onsay Iisaa yamiri ɓe okkorgol mo ɲaametee.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Kaawee heɓi mawɓe jiwo on. Kono o yamiri ɓe wota ɓe wowlan hay gooto kon ko waɗi ɗon.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.