Lucas 7

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɓay o gaynii waajaade jamaa heɗitiiɗo mo on, o naati Kafernahuum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tawi hooreejo suufaaɓe teemedere no mari kurkaadu ndu o yiɗunoo, hari ndun no nawni haa moggo mayde.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ɓay o nanii fii Iisaa, o nuli mawɓe *Yahuudiyankeeɓe goo e makko fii toragol mo arugol ɲawndana mo ndun kurkaadu makko.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɓay ɓe arii ɓe tawii Iisaa, ɓe jeeji mo ɓe multi, ɓe wi'i: «Himo handi e waɗaneede ɗun,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 ko fii himo yiɗi leɲol men ngol, awa-le kadi ko kanko darni juulirde amen nden.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Iisaa yaadi e maɓɓe.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ko ɗun waɗi si min tigi mi foddaa e arugol haa ka mon. Kono maakee tun kongol gootol, kurkaadu an ndun ndikkay.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ko fii min tigi ko mi wonɗo e ley kongol hooreeɓe goo, min kadi miɗo mari suufaaɓe wonɓe e ley kongol an. Si mi wi'ii goɗɗo e ɓen ‹yahu›, o yahay. Si mi wi'ii oya on ‹aru›, o aray. Awa kadi si mi wi'ii kurkaadu an ndun ‹waɗu ɗun›, ndu waɗay.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ɓay Iisaa nanii ɗin konguɗi makko, o ŋalɗi, o fewti e jamaa jokkuɗo mo on, o wi'i ɓe: «Mi andinii on, hay ka *Isra'iila'en mi yi'aali neɗɗo gomɗinirɗo wa oo.»
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ɓay nulanooɓe ɓen yiltitike ka suudu, ɓe tawti kurkaadu nawnunoondu ndun ndikkii.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 E nder ɗen balɗe ɗon, Iisaa yahi e saare wi'eteende Naa'ina, taalibaaɓe makko ɓen wondude e jamaa ɗuuɗuɗo yaadi e makko.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Ko o hewtaynoo ka naatirgal saare, o fotti e rondiiɓe furee, hari on furee ko ɓiɗɗo bajjo ka neene mun, tawi kadi neene makko ko keynguujo. Tawi jamaa ɗuuɗuɗo e nden saare no wondi e on debbo.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ɓay Koohoojo on yi'ii on keynguujo, o yurmaa mo, o wi'i mo: «Wota a wullu!»
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 O ɓadii furee on, o *fawi jungo makko ngon e hoore goyki kin, rondiiɓe furee on dartii, o wi'i: «Suka, mi yamirii ma yo a immo!»
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Onsay mayɗo on immii jooɗii, o fuɗɗii yewtude. Iisaa jonniti mo yumma makko.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ɓe fow ɓe huli, ɓe manti Alla, ɓe wi'i: «Annabaajo kelɗuɗo feeɲii e fewndo men. Allaahu on arii faabagol yimɓe mun ɓen!»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Fii ngal kuugal makko lolli e diiwal Yahuuda ngal haa e baŋŋeeji heeduɗi ɗon ɗin fow.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Taalibaaɓe Yaayaa ɓen humpiti mo kanko Yaayaa kon ko waɗi fow.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Yaayaa noddi ɗiɗo e taalibaaɓe mun ɓen, o immini ɓe e Koohoojo on yo ɓe lando mo: «Taw si ko onon woni haanuɗo arude on, kaa hara yo men habbo goɗɗo goo?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ɓay ɓen imminaaɓe hewtii, ɓe wi'i Iisaa: «Ko Yaayaa *lootoowo maande tuubuubuyee on immini men haa e mon fii landagol on si ko onon woni haanuɗo arude on, kaa hara yo men habbo goɗɗo goo?»
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ko e on saa'i mo ɓe hewti e mun tigi, Iisaa sellini ɲawɓe e jukkuɓe buy e jinnaaɓe, o wuntini kadi bumɓe buy.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ontuma o jaabii ɓen ɓe Yaayaa immini, o wi'i ɓe: «Yahee fillitanoɗon Yaayaa ko yi'uɗon kon e ko nanuɗon kon wonde, bumɓe ɓen yi'ii, boofooɓe ɓen yahii, ɓe ɗamajan ɓen sellinaama, ɓe laaɓii, pahiɗuɓe ɓen nanii, mayɓe no immintineede, Kibaaru Moƴƴo on no feɲɲinaneede miskinɓe ɓen.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Kala mo feggaaki e an ko malaaɗo.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ɓay ɓen ɓe Yaayaa nelunoo yiltitike, onsay Iisaa fuɗɗii yewtude jamaa on fii Yaayaa, o landii ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «Ko honɗun yahunoɗon ndaaroygol ka wulaa? Hara ko kuɗol ngol hendu ndun dimbata?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kaa ko honɗun yahunoɗon ndaarugol? Ko neɗɗo ɓorniiɗo conci dimi? Ndaaree ɓee ɓorniiɓe conci dimi, wuuruɓe ngurndan moƴƴan no e nder galleeji laamu.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ko honɗun non yahunoɗon ndaarugol? Ko annabaajo? Hiiyii, min mi wi'ay on, ko ko ɓuri annabaajo.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ko oo ɗoo woni mo fii mun windii on:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 «Mi andinii on, alaa mo suddiiɗo jibini ɓurɗo Yaayaa. Kono non ɓurɗo fanɗude on ka laamateeri Alla no ɓuri mo teddude.»
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Jamaa heɗinooɗo mo on e ƴantooɓe sagalle ɓen jaɓi laawol Alla feewungol ngol e nder ko ɓe lootanoo maande tuubuubuyee ko Yaayaa lootaynoo kon.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Kono Fariisiyaaɓe ɓen e waawuɓe fii Sariya ɓen bugitii ko Allaahu on eɓɓannoo ɓe kon, ɓe salii Yaayaa loota ɓe maande tuubuubuyee.)
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 «Hara ko e honɗun mi eɓɓindirta ɓee yimɓe nguu jamaanu? E ko honɗun ɓe nandi?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Hiɓe nandi e fayɓe jooɗiiɓe e kubitirde, hara ɓen no noddindira, wi'a:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 «Ko fii Yaayaa lootoowo maande tuubuubuyee on arno, o ɲaamataano ko defaa, o yarataano ko mandilinta, wi'uɗon: ‹On ko mo jinna!›
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ɓii-Aaden* on kadi arii no ɲaama no yara, wi'uɗon: ‹On ko reereɗuɗo, yaroowo, welduɗo e ƴantooɓe sagalle e junuubanke'en!›
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Kono jaɓuɓe faamu Allaahu on ɓen hollay wonde ko ngu feewungu.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fariisiyaajo goo wi'eteeɗo Sim'uunu torii Iisaa hawtidugol e makko. Iisaa naati ka suudu Fariisiyaajo on, o toolii fii nafagol.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Tawi debbo junuubankeejo no e nden saare, on humpitii Iisaa no nafaade ka suudu Fariisiyaajo on. O ardi e tindohun hayre daneere tew angiri,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 o wontiri ɓaawo Iisaa, o ugginii ka hoore koyɗe makko, o wulli haa gonɗi makko ɗin ɓuɓɓini koyɗe Iisaa ɗen. Ontuma debbo on fittiri ɗe sukundu mun ndun, o lunnii ɗe, o wuji ɗe angiri.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ɓay Fariisiyaajo noddunooɗo Iisaa on yi'ii ɗun, o wi'i e ɓernde makko: «Si tawno oo ko annabaajo, o andayno ko hombo woni oo debbo meemuɗo mo e ko honno on sifori, sabu oo ko junuubankeejo!»
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Iisaa ƴetti haala kan, wi'i: «Sim'uunu, no woodi ko mi haalanay-maa.»
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 O wi'i: «Goɗɗo no ɲawlunoo yimɓe ɗiɗo. Gooto on no joganii mo *dinaruuji teemeɗɗe jowi, oya on ko *dinaruuji cappanɗe jowi.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ɓay ɓen heɓaali ko yoɓitira mo, o yaafanii ɓe ɗiɗoo non ko ɓe ɲawlii mo kon. Ko hombo e ɓen ɗiɗo ɓurata mo yiɗude?»
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Sim'uunu jaabii: «Haray ko ɓurɗo ɲamaande tiiɗunde on.»
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 O fewti e debbo on, o wi'i Sim'uunu: «A yi'ii oo debbo? An, mi naatii ka suudu maa, a okkoraali lan ndiyan ko mi sembora, kono oo ɗoo ɓuɓɓinirii koyɗe an ɗen gonɗi mun ɗin, o fittirii ɗe sukundu makko ndun.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 A hirbanooki lan lunniɗaa, kono kanko gila mi naati ɗoo, himo lunnaade lan koyɗe ɗen.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 A waɗaali nebban ka hoore an, kono kanko o waɗii angiri ka koyɗe an.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Awa mi andinii ma, junuubaaji makko e ɗuuɗude yaafaama, ko ɗun waɗi si giggol makko ngol no tiiɗi. Kono mo yaafaama seeɗa, ko seeɗa yiɗata.»
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Onsay o wi'i debbo on: «Junuubaaji maa ɗin yaafaama.»
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Onsay ɲaamidaynooɓe e makko ɓen miijii e ɓerɗe mun: «Ko hombo woni oo neɗɗo yaafotooɗo hay junuubaaji?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ontuma o wi'i debbo on: «Gomɗinal maa ngal dandii ma. Yahu e hoore ɓuttu.»
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.