Lucas 7
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Ɓay o gaynii waajaade jamaa heɗitiiɗo mo on, o naati Kafernahuum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tawi hooreejo suufaaɓe teemedere no mari kurkaadu ndu o yiɗunoo, hari ndun no nawni haa moggo mayde.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ɓay o nanii fii Iisaa, o nuli mawɓe *Yahuudiyankeeɓe goo e makko fii toragol mo arugol ɲawndana mo ndun kurkaadu makko.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɓay ɓe arii ɓe tawii Iisaa, ɓe jeeji mo ɓe multi, ɓe wi'i: «Himo handi e waɗaneede ɗun,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 ko fii himo yiɗi leɲol men ngol, awa-le kadi ko kanko darni juulirde amen nden.»
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Iisaa yaadi e maɓɓe.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ko ɗun waɗi si min tigi mi foddaa e arugol haa ka mon. Kono maakee tun kongol gootol, kurkaadu an ndun ndikkay.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ko fii min tigi ko mi wonɗo e ley kongol hooreeɓe goo, min kadi miɗo mari suufaaɓe wonɓe e ley kongol an. Si mi wi'ii goɗɗo e ɓen ‹yahu›, o yahay. Si mi wi'ii oya on ‹aru›, o aray. Awa kadi si mi wi'ii kurkaadu an ndun ‹waɗu ɗun›, ndu waɗay.»
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ɓay Iisaa nanii ɗin konguɗi makko, o ŋalɗi, o fewti e jamaa jokkuɗo mo on, o wi'i ɓe: «Mi andinii on, hay ka *Isra'iila'en mi yi'aali neɗɗo gomɗinirɗo wa oo.»
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ɓay nulanooɓe ɓen yiltitike ka suudu, ɓe tawti kurkaadu nawnunoondu ndun ndikkii.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 E nder ɗen balɗe ɗon, Iisaa yahi e saare wi'eteende Naa'ina, taalibaaɓe makko ɓen wondude e jamaa ɗuuɗuɗo yaadi e makko.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ko o hewtaynoo ka naatirgal saare, o fotti e rondiiɓe furee, hari on furee ko ɓiɗɗo bajjo ka neene mun, tawi kadi neene makko ko keynguujo. Tawi jamaa ɗuuɗuɗo e nden saare no wondi e on debbo.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ɓay Koohoojo on yi'ii on keynguujo, o yurmaa mo, o wi'i mo: «Wota a wullu!»
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 O ɓadii furee on, o *fawi jungo makko ngon e hoore goyki kin, rondiiɓe furee on dartii, o wi'i: «Suka, mi yamirii ma yo a immo!»
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Onsay mayɗo on immii jooɗii, o fuɗɗii yewtude. Iisaa jonniti mo yumma makko.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ɓe fow ɓe huli, ɓe manti Alla, ɓe wi'i: «Annabaajo kelɗuɗo feeɲii e fewndo men. Allaahu on arii faabagol yimɓe mun ɓen!»
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Fii ngal kuugal makko lolli e diiwal Yahuuda ngal haa e baŋŋeeji heeduɗi ɗon ɗin fow.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Taalibaaɓe Yaayaa ɓen humpiti mo kanko Yaayaa kon ko waɗi fow.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Yaayaa noddi ɗiɗo e taalibaaɓe mun ɓen, o immini ɓe e Koohoojo on yo ɓe lando mo: «Taw si ko onon woni haanuɗo arude on, kaa hara yo men habbo goɗɗo goo?»
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ɓay ɓen imminaaɓe hewtii, ɓe wi'i Iisaa: «Ko Yaayaa *lootoowo maande tuubuubuyee on immini men haa e mon fii landagol on si ko onon woni haanuɗo arude on, kaa hara yo men habbo goɗɗo goo?»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ko e on saa'i mo ɓe hewti e mun tigi, Iisaa sellini ɲawɓe e jukkuɓe buy e jinnaaɓe, o wuntini kadi bumɓe buy.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ontuma o jaabii ɓen ɓe Yaayaa immini, o wi'i ɓe: «Yahee fillitanoɗon Yaayaa ko yi'uɗon kon e ko nanuɗon kon wonde, bumɓe ɓen yi'ii, boofooɓe ɓen yahii, ɓe ɗamajan ɓen sellinaama, ɓe laaɓii, pahiɗuɓe ɓen nanii, mayɓe no immintineede, Kibaaru Moƴƴo on no feɲɲinaneede miskinɓe ɓen.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Kala mo feggaaki e an ko malaaɗo.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ɓay ɓen ɓe Yaayaa nelunoo yiltitike, onsay Iisaa fuɗɗii yewtude jamaa on fii Yaayaa, o landii ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «Ko honɗun yahunoɗon ndaaroygol ka wulaa? Hara ko kuɗol ngol hendu ndun dimbata?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Kaa ko honɗun yahunoɗon ndaarugol? Ko neɗɗo ɓorniiɗo conci dimi? Ndaaree ɓee ɓorniiɓe conci dimi, wuuruɓe ngurndan moƴƴan no e nder galleeji laamu.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ko honɗun non yahunoɗon ndaarugol? Ko annabaajo? Hiiyii, min mi wi'ay on, ko ko ɓuri annabaajo.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ko oo ɗoo woni mo fii mun windii on:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 «Mi andinii on, alaa mo suddiiɗo jibini ɓurɗo Yaayaa. Kono non ɓurɗo fanɗude on ka laamateeri Alla no ɓuri mo teddude.»
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Jamaa heɗinooɗo mo on e ƴantooɓe sagalle ɓen jaɓi laawol Alla feewungol ngol e nder ko ɓe lootanoo maande tuubuubuyee ko Yaayaa lootaynoo kon.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Kono Fariisiyaaɓe ɓen e waawuɓe fii Sariya ɓen bugitii ko Allaahu on eɓɓannoo ɓe kon, ɓe salii Yaayaa loota ɓe maande tuubuubuyee.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 «Hara ko e honɗun mi eɓɓindirta ɓee yimɓe nguu jamaanu? E ko honɗun ɓe nandi?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Hiɓe nandi e fayɓe jooɗiiɓe e kubitirde, hara ɓen no noddindira, wi'a:
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 «Ko fii Yaayaa lootoowo maande tuubuubuyee on arno, o ɲaamataano ko defaa, o yarataano ko mandilinta, wi'uɗon: ‹On ko mo jinna!›
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Ɓii-Aaden* on kadi arii no ɲaama no yara, wi'uɗon: ‹On ko reereɗuɗo, yaroowo, welduɗo e ƴantooɓe sagalle e junuubanke'en!›
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Kono jaɓuɓe faamu Allaahu on ɓen hollay wonde ko ngu feewungu.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fariisiyaajo goo wi'eteeɗo Sim'uunu torii Iisaa hawtidugol e makko. Iisaa naati ka suudu Fariisiyaajo on, o toolii fii nafagol.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Tawi debbo junuubankeejo no e nden saare, on humpitii Iisaa no nafaade ka suudu Fariisiyaajo on. O ardi e tindohun hayre daneere tew angiri,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 o wontiri ɓaawo Iisaa, o ugginii ka hoore koyɗe makko, o wulli haa gonɗi makko ɗin ɓuɓɓini koyɗe Iisaa ɗen. Ontuma debbo on fittiri ɗe sukundu mun ndun, o lunnii ɗe, o wuji ɗe angiri.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ɓay Fariisiyaajo noddunooɗo Iisaa on yi'ii ɗun, o wi'i e ɓernde makko: «Si tawno oo ko annabaajo, o andayno ko hombo woni oo debbo meemuɗo mo e ko honno on sifori, sabu oo ko junuubankeejo!»
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Iisaa ƴetti haala kan, wi'i: «Sim'uunu, no woodi ko mi haalanay-maa.»
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 O wi'i: «Goɗɗo no ɲawlunoo yimɓe ɗiɗo. Gooto on no joganii mo *dinaruuji teemeɗɗe jowi, oya on ko *dinaruuji cappanɗe jowi.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ɓay ɓen heɓaali ko yoɓitira mo, o yaafanii ɓe ɗiɗoo non ko ɓe ɲawlii mo kon. Ko hombo e ɓen ɗiɗo ɓurata mo yiɗude?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Sim'uunu jaabii: «Haray ko ɓurɗo ɲamaande tiiɗunde on.»
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 O fewti e debbo on, o wi'i Sim'uunu: «A yi'ii oo debbo? An, mi naatii ka suudu maa, a okkoraali lan ndiyan ko mi sembora, kono oo ɗoo ɓuɓɓinirii koyɗe an ɗen gonɗi mun ɗin, o fittirii ɗe sukundu makko ndun.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 A hirbanooki lan lunniɗaa, kono kanko gila mi naati ɗoo, himo lunnaade lan koyɗe ɗen.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 A waɗaali nebban ka hoore an, kono kanko o waɗii angiri ka koyɗe an.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Awa mi andinii ma, junuubaaji makko e ɗuuɗude yaafaama, ko ɗun waɗi si giggol makko ngol no tiiɗi. Kono mo yaafaama seeɗa, ko seeɗa yiɗata.»
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Onsay o wi'i debbo on: «Junuubaaji maa ɗin yaafaama.»
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Onsay ɲaamidaynooɓe e makko ɓen miijii e ɓerɗe mun: «Ko hombo woni oo neɗɗo yaafotooɗo hay junuubaaji?»
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ontuma o wi'i debbo on: «Gomɗinal maa ngal dandii ma. Yahu e hoore ɓuttu.»
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.