Lucas 18

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iisaa waɗani taalibaaɓe mun ɓen ngal misal fii ɓanginangol ɓe nafa duumagol e toraare Alla, hara ɓe haaɓaali.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 O wi'i ɓe: «No woodunoo e saare aaden ɲaawoowo mo hulataa Alla, awa kadi o hersataa hay gooto.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Tawi kadi no e nden saare keynguujo araynooɗo soono woo ka on ɲaawoowo, wi'a mo: ‹Ɲaawu hakkunde an e oo gaɲo an.›
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Gila neeɓii hari on ɲaawoowo anniyaaki. Kono ɓawto ɗun o wi'itii: ‹Fii kala mi hulataa Alla, awa kadi mi hersataa hay gooto,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ɓay oo keynguujo sonjirii lan nii, yo mi ɲaawan mo fii wota o sonjan ɲande woo!› »
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Koohoojo on wi'i: «On nanii ko on ɲaawoowo ɓoyliiɗo wi'i kon?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 E taw si hara Allaahu on ɲaawantaa ɓen ɓe o suɓii, ɗun ko ɓen torotooɓe mo jemma e ɲalorma? Hara o nennanay ɓe ɗun?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Mi andinii on, o ɲaawanay ɓe ko yaawi. Kono taw nde *Ɓii-Aaden on aroyi si o tawoyay gomɗinɓe e hoore ndii leydi?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 O waɗi kadi ngal misal ɗoo e hoore ɓen yimɓe fellituɓe ko feewuɓe, hara hiɓe aybina ɓeya,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 o wi'i ɓe: «Yimɓe ɗiɗo yahuno ka *juulirde mawnde fii juulugol, tawi goɗɗo on ko *Fariisiyaajo, oya on ko ƴantoowo sagalle.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Fariisiyaajo on immii darii, tawi himo tororanaynoo nii hoore makko, wi'a: ‹Eyoo-maa Alla, mi weltanike ma ko tawi kon mi wa'aa wa heddiiɓe ɓen, ɗun ko ɓee jattooɓe maa ɓee ɓoyliiɓe maa ɓee jeenooɓe maa wano oo ƴantoowo sagalle ɗoo.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Min-le mi hooray laabi ɗiɗi e nder yontere nden, awa kadi mi ittay sappaɓun e hoore kala ko mi heɓi.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 «Tawi on ƴantoowo sagalle hay suusataano ɓantirde gite mun ɗen ka kammu, kono himo darii ka woɗɗitii, himo tappitoo e ɓernde, wi'a: ‹Yaa an Alla, yurminan min oo junuubankeejo!›
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 «Mi andinii on, ko on ƴantoowo sagalle ɗon-le yiltitinoo ka galle mun e hoore ko o jogoraaɗo wa feewuɗo edii Fariisiyaajo on. Ko fii kala mawnintiniiɗo jippinoyte, awa kadi kala jippinɗo hoore mun mawninoyte.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Woɓɓe addanayno mo hay boobooɓe ɓen fii yo o meemu ɓe. Nde taalibaaɓe ɓen yi'unoo ɗun, ɓe toŋani ɓe.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Kono Iisaa nodditi paykoy koy e hoore himo wi'a: «Accee paykoy koy ara e an, wota on haɗu koy, ko fii *laamu Alla ngun ko sifa makkoy wonani.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Ka haqiiqa mi andinii on, kala mo jaɓiraali laamu Alla ngun wa paykun, haray o naatataa ton few.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Hooreejo goo landii Iisaa, wi'i: «Karamokoojo moƴƴo, hara ko honɗun mi haani waɗude fii yo mi heɓoy *ngurndan poomayankejan ɗan?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ko fii honɗun wi'irtaa mi moƴƴo? Hay gooto moƴƴaa si hinaa Alla Bajjo on.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Hiɗa andi yamirooje ɗen, ɗun ko wota a jeenu, wota a ittu hoore, wota a wujju, wota a seedito fenaande, teddinaa kadi yumma maa e ben maa.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 On hooreejo jaabii, wi'i: «Miɗo waɗude ɗun fow gila e cukankaaku an.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ɓay Iisaa nanii ko on wi'i kon, o wi'i mo: «No ŋakkan-maa fahin huunde wootere: yeeyitu kala ko jeyɗaa, senditanaa miskinɓe ɓen, ɗun wonanoyte keyee ka kammuuli, onsay araa jokkaa mi.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Ɓay on nanii ɗun, o aani, ko fii hari himo alɗi fota.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Ɓay Iisaa yi'ii ɗun e makko, o wi'i: «Emba no sattani jom jawle en ka ɓe naata ka laamu Alla.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 No ɓuri weeɓande ngelooba ka mba rewa e wuddere meselal edii ka jom jawle en naata ka laamu Alla.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Wonnooɓe mo heɗaade ɓen wi'i: «E hara ko hombo dandoytee?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko waawantaako neɗɗanke kon no waawanoo Alla.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Onsay Petruusu wi'i mo: «Awa e hino, men accii ko men jeyi kon fow, men jokkii on.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii on, kala accuɗo suudu mun ndun e ɓeyngu mun e siɓɓe mun ɓen e mawɓe mun ɓen e ɓiɓɓe mun ɓen sabu laamu Alla ngun,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 o heɓoyay ko ɓuri ɗun ka aduna ɗoo, awa kadi ka aduna aroyoowo, o heɓoyay ngurndan poomayankejan ɗan.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Onsay Iisaa pottini *sahaabaaɓe mun ɓen sappoo e ɗiɗo sera, o wi'i ɓe: «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Kala ko annabaaɓe ɓen windunoo kon e hoore Ɓii-Aaden on laatoyto.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 O wattoyte e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen, o jalee, o tiwee, tuttee e hoore makko, ɓe piyira mo cabbi, ɓe wara.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ɓawto ɗun o immitoo ka ɲalaande tammere.»
33 e, havendo-
34 Kono ɓen taalibaaɓe faamaali hay fus e ɗun, ɗin konguɗi wirnanii ɓe, ɓe ronki faamude kon ko yewtaa.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ko Iisaa ɓadii Yeerikoo, tawi bunɗo no jooɗii ka sera laawol no toroo.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 On nani hito jamaa on ko feƴƴata kon, o landii ko honɗun waɗi.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 O andinaa wonde ko Iisaa oo jeyaaɗo Naasirata woni feƴƴude.
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Onsay o ewnii, o wi'i: «Ko an yo Iisaa, ɓii Daawuuda, yurminan!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Hikkinooɓe yeeso ɓen feli mo fii yo o fanku, kono o ɓurti ewnaade, wi'a: «Ko an yo ɓii Daawuuda, yurminan!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Onsay Iisaa dartii, o yamiri yo ɓe addan mo mo. Ɓay on ɓadike, Iisaa landii mo:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Ko honɗun faalaɗaa yo mi waɗane?»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Wuntu, gomɗinal maa ngal hisinii ma.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 O wunti ɗon kisan, o jokki Iisaa, himo mawnina Alla. Ɓay jamaa on yi'ii ɗun, ɓe woni e mantugol Alla.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.