Lucas 18
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Iisaa waɗani taalibaaɓe mun ɓen ngal misal fii ɓanginangol ɓe nafa duumagol e toraare Alla, hara ɓe haaɓaali.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 O wi'i ɓe: «No woodunoo e saare aaden ɲaawoowo mo hulataa Alla, awa kadi o hersataa hay gooto.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Tawi kadi no e nden saare keynguujo araynooɗo soono woo ka on ɲaawoowo, wi'a mo: ‹Ɲaawu hakkunde an e oo gaɲo an.›
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Gila neeɓii hari on ɲaawoowo anniyaaki. Kono ɓawto ɗun o wi'itii: ‹Fii kala mi hulataa Alla, awa kadi mi hersataa hay gooto,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ɓay oo keynguujo sonjirii lan nii, yo mi ɲaawan mo fii wota o sonjan ɲande woo!› »
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Koohoojo on wi'i: «On nanii ko on ɲaawoowo ɓoyliiɗo wi'i kon?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 E taw si hara Allaahu on ɲaawantaa ɓen ɓe o suɓii, ɗun ko ɓen torotooɓe mo jemma e ɲalorma? Hara o nennanay ɓe ɗun?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Mi andinii on, o ɲaawanay ɓe ko yaawi. Kono taw nde *Ɓii-Aaden on aroyi si o tawoyay gomɗinɓe e hoore ndii leydi?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 O waɗi kadi ngal misal ɗoo e hoore ɓen yimɓe fellituɓe ko feewuɓe, hara hiɓe aybina ɓeya,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 o wi'i ɓe: «Yimɓe ɗiɗo yahuno ka *juulirde mawnde fii juulugol, tawi goɗɗo on ko *Fariisiyaajo, oya on ko ƴantoowo sagalle.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Fariisiyaajo on immii darii, tawi himo tororanaynoo nii hoore makko, wi'a: ‹Eyoo-maa Alla, mi weltanike ma ko tawi kon mi wa'aa wa heddiiɓe ɓen, ɗun ko ɓee jattooɓe maa ɓee ɓoyliiɓe maa ɓee jeenooɓe maa wano oo ƴantoowo sagalle ɗoo.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Min-le mi hooray laabi ɗiɗi e nder yontere nden, awa kadi mi ittay sappaɓun e hoore kala ko mi heɓi.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 «Tawi on ƴantoowo sagalle hay suusataano ɓantirde gite mun ɗen ka kammu, kono himo darii ka woɗɗitii, himo tappitoo e ɓernde, wi'a: ‹Yaa an Alla, yurminan min oo junuubankeejo!›
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 «Mi andinii on, ko on ƴantoowo sagalle ɗon-le yiltitinoo ka galle mun e hoore ko o jogoraaɗo wa feewuɗo edii Fariisiyaajo on. Ko fii kala mawnintiniiɗo jippinoyte, awa kadi kala jippinɗo hoore mun mawninoyte.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Woɓɓe addanayno mo hay boobooɓe ɓen fii yo o meemu ɓe. Nde taalibaaɓe ɓen yi'unoo ɗun, ɓe toŋani ɓe.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Kono Iisaa nodditi paykoy koy e hoore himo wi'a: «Accee paykoy koy ara e an, wota on haɗu koy, ko fii *laamu Alla ngun ko sifa makkoy wonani.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Ka haqiiqa mi andinii on, kala mo jaɓiraali laamu Alla ngun wa paykun, haray o naatataa ton few.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Hooreejo goo landii Iisaa, wi'i: «Karamokoojo moƴƴo, hara ko honɗun mi haani waɗude fii yo mi heɓoy *ngurndan poomayankejan ɗan?»
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ko fii honɗun wi'irtaa mi moƴƴo? Hay gooto moƴƴaa si hinaa Alla Bajjo on.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Hiɗa andi yamirooje ɗen, ɗun ko wota a jeenu, wota a ittu hoore, wota a wujju, wota a seedito fenaande, teddinaa kadi yumma maa e ben maa.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 On hooreejo jaabii, wi'i: «Miɗo waɗude ɗun fow gila e cukankaaku an.»
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ɓay Iisaa nanii ko on wi'i kon, o wi'i mo: «No ŋakkan-maa fahin huunde wootere: yeeyitu kala ko jeyɗaa, senditanaa miskinɓe ɓen, ɗun wonanoyte keyee ka kammuuli, onsay araa jokkaa mi.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Ɓay on nanii ɗun, o aani, ko fii hari himo alɗi fota.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ɓay Iisaa yi'ii ɗun e makko, o wi'i: «Emba no sattani jom jawle en ka ɓe naata ka laamu Alla.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 No ɓuri weeɓande ngelooba ka mba rewa e wuddere meselal edii ka jom jawle en naata ka laamu Alla.»
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Wonnooɓe mo heɗaade ɓen wi'i: «E hara ko hombo dandoytee?»
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko waawantaako neɗɗanke kon no waawanoo Alla.»
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Onsay Petruusu wi'i mo: «Awa e hino, men accii ko men jeyi kon fow, men jokkii on.»
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii on, kala accuɗo suudu mun ndun e ɓeyngu mun e siɓɓe mun ɓen e mawɓe mun ɓen e ɓiɓɓe mun ɓen sabu laamu Alla ngun,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 o heɓoyay ko ɓuri ɗun ka aduna ɗoo, awa kadi ka aduna aroyoowo, o heɓoyay ngurndan poomayankejan ɗan.»
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Onsay Iisaa pottini *sahaabaaɓe mun ɓen sappoo e ɗiɗo sera, o wi'i ɓe: «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Kala ko annabaaɓe ɓen windunoo kon e hoore Ɓii-Aaden on laatoyto.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 O wattoyte e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen, o jalee, o tiwee, tuttee e hoore makko, ɓe piyira mo cabbi, ɓe wara.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ɓawto ɗun o immitoo ka ɲalaande tammere.»
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kono ɓen taalibaaɓe faamaali hay fus e ɗun, ɗin konguɗi wirnanii ɓe, ɓe ronki faamude kon ko yewtaa.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ko Iisaa ɓadii Yeerikoo, tawi bunɗo no jooɗii ka sera laawol no toroo.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 On nani hito jamaa on ko feƴƴata kon, o landii ko honɗun waɗi.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 O andinaa wonde ko Iisaa oo jeyaaɗo Naasirata woni feƴƴude.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Onsay o ewnii, o wi'i: «Ko an yo Iisaa, ɓii Daawuuda, yurminan!»
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Hikkinooɓe yeeso ɓen feli mo fii yo o fanku, kono o ɓurti ewnaade, wi'a: «Ko an yo ɓii Daawuuda, yurminan!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Onsay Iisaa dartii, o yamiri yo ɓe addan mo mo. Ɓay on ɓadike, Iisaa landii mo:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «Ko honɗun faalaɗaa yo mi waɗane?»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Wuntu, gomɗinal maa ngal hisinii ma.»
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 O wunti ɗon kisan, o jokki Iisaa, himo mawnina Alla. Ɓay jamaa on yi'ii ɗun, ɓe woni e mantugol Alla.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.