Lucas 15
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Ƴantooɓe sagalle ɓen fow wondude e junuubanke'en no ɓadotonoo Iisaa fii heɗagol mo.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Fariisiyaaɓe* ɓen e jannooɓe fii Sariya on no ŋunaynoo hakkunde maɓɓe, wi'a: «Oo ɗoo kaɲun ɓannitay junuubanke'en, ɲaamida e maɓɓe!»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Onsay kanko Iisaa o waɗani ɓen ngal misal ɗoo, o wi'i:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «Ko hombo e mon si no mari baali teemedere, gootii e ɗin majja, ronkata accude cappanɗe jeenay e jeenayji ɗin ka wulaa, yaha ɗaɓɓitoya majjungii ngin haa nde o yiitoyi ngii woo?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Nde o yiitoyi ngii, o wakkoo ngii e hoore weltaare.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Nde o hewtiti ka makko, o nodditay yiɓɓe makko ɓen e kawtalɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: ‹Weltodee e an, ko fii mi yiitii baalii an majjunoongii ngin!›
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Mi andinii on, ko wano non kadi weltaare ɓurirta woodude ka kammu sabu junuubankeejo gooto tuubuɗo, edii feewuɓe cappanɗe njeenayo e njeenayo ɓe tuubuubuyee fawaaki ɗun.»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 «Maa ko debbo hombo marɗo tammaaji sappo, si wooturu e ɗin majjirii mo, ronkata huɓɓude lampu, fitta suudu mun ndun, ɗaɓɓitira hakkil haa nde o yiiti ndu woo?
8 Jesus continuou:
9 Nde o yiiti ndu, o nodditay yiɓɓe makko ɓen wondude e kawtalɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: ‹Weltodee e an, ko fii mi yiitii tammaaru an majjunoondu ndun!›
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Mi andinii on, ko wano non kadi malaa'ikaaɓe Alla ɓen weltorta tuma nde junuubankeejo gooto tuubi.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 O wi'i kadi: «Goɗɗo no marnoo ɓiɓɓe ɗiɗo.
11 E Jesus disse ainda:
12 Toolaajo makko on wi'i mo: ‹Baaba an, jonnee lan geɓal an ngal mi haani hendoyaade ngal ka jawdi mon.› Onsay ben maɓɓe sendani ɓe jawdi mun ndin.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 «Ɓay balɗe feƴƴii, toolaajo on mooɓi ko o jeyi kon fow, o yahi e leydi woɗɗundi, o funsitoyi ton jawdi makko ndin fow e nder jiiɓaare.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Ɓay o lannii fewjande fow, heege tiiɗunge waɗi e ndin leydi. Onsay o fuɗɗaa ŋakkireede.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 O halfinoyii e goɗɗo goo jeyaaɗo e ndin leydi, on naɓi mo ka gese mun fii ko aynana ɗun koseeji mun ɗin.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Himo faaletenoo ɲaamude neteeje ɗe koseeji ɗin ɲaamaynoo ɗen, kono hay gooto okkoraali mo.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 «O luggini miijo, o wi'i: ‹Ko gollooɓe njelo ben an mari ɲaamooɓe haa luttina, hara min miɗo maaya ɗoo heege!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Jooni non, miɗo yiltitaade ka ben an, mi wi'a ɓe: Baaben, mi waɗii junuubu ka Alla, mi heɓii hakkee mon,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 mi foddaa e noddeede ɓiɗɗo mon hande kadi. Jogoree lan wa golloowo mon.›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 «Onsay o yiltitii ka ben makko. Ɓay o ɓadike, ben makko haynii mo, yurmaa mo. Tun ben makko dogi, hirbii mo, lunnii.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Onsay on ɓiɗɗo makko wi'i mo: ‹Baaben, mi heɓii junuubu ka Alla mi heɓii hakkee mon, mi foddaa e noddeede ɓiɗɗo mon hande kadi!›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 «Kono ben makko yamiri kurkaaduuɓe mun ɓen, o wi'i ɓe: ‹Yahee tinna addanon mo kaftaane ɓurɗo fotude on ɓornon mo, waɗanon mo hurundaare ka hondu e paɗe ko o wattoo.›
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 O wi'i ɓe kadi: ‹Addoyee ga'un fayukun kun, hirson, ɲaamen, weltoɗen.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Ko fii hari oo ɓiɗɗo an ɗoo ko mayɗo, kono jooni o wuuritii, hari kadi o majjii, kono jooni o yiitaama!› Onsay ɓe woni e fijugol weltoda.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 «Ɗun hawrondiri afo makko on no ka ngesa. Ɓay on ɓadike ka hoɗo fewndo ko o artata, o nani hito gimi e gami.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Tun o noddi golloowo maɓɓe goo fii ko humpita mo kon ko woni waɗude ka maɓɓe.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 On golloowo wi'i mo: ‹Miɲan maa hewtitii. Ɓay non o hewtitii e jam, ko sabu ɗun ben maa en hirsiri ga'un fayukun kun.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 «On seytini kisan, o salii naatude. Onsay ben makko yalti jeeji mo fii yo o naatu.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Kono o wi'i ben makko: ‹E hino, waɗii nii duuɓi buy miɗo yanganaade on. Haa hande mi yeddaali on. Min-le hay nde wootere on okkaali lan hay be'un fii ko mi saatinira goreeɓe an ɓen.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Kono ɓay oo ɓiɗɗo mon ɗoo dekkuɗo ndii jawdi mon dekkidi ndi e waɗooɓe jinaa artii, onɗon on hirsanii mo ga'un fayukun kun!›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 «Ben makko wi'i mo: ‹An non boobo an, ɲande woo hiɗen wondi. Ko mi mari kon fow ko an jeyi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Kono mi taw bee mi weltoo, mi waɗa welo-welo, ɓay hari oo miɲɲiraawo maa ɗoo ko mayɗo, kono jooni o wuuritii, hari kadi o majjii, kono jooni o yiitaama.› »
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.