Lucas 15

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ƴantooɓe sagalle ɓen fow wondude e junuubanke'en no ɓadotonoo Iisaa fii heɗagol mo.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariisiyaaɓe* ɓen e jannooɓe fii Sariya on no ŋunaynoo hakkunde maɓɓe, wi'a: «Oo ɗoo kaɲun ɓannitay junuubanke'en, ɲaamida e maɓɓe!»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Onsay kanko Iisaa o waɗani ɓen ngal misal ɗoo, o wi'i:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Ko hombo e mon si no mari baali teemedere, gootii e ɗin majja, ronkata accude cappanɗe jeenay e jeenayji ɗin ka wulaa, yaha ɗaɓɓitoya majjungii ngin haa nde o yiitoyi ngii woo?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nde o yiitoyi ngii, o wakkoo ngii e hoore weltaare.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Nde o hewtiti ka makko, o nodditay yiɓɓe makko ɓen e kawtalɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: ‹Weltodee e an, ko fii mi yiitii baalii an majjunoongii ngin!›
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Mi andinii on, ko wano non kadi weltaare ɓurirta woodude ka kammu sabu junuubankeejo gooto tuubuɗo, edii feewuɓe cappanɗe njeenayo e njeenayo ɓe tuubuubuyee fawaaki ɗun.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Maa ko debbo hombo marɗo tammaaji sappo, si wooturu e ɗin majjirii mo, ronkata huɓɓude lampu, fitta suudu mun ndun, ɗaɓɓitira hakkil haa nde o yiiti ndu woo?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Nde o yiiti ndu, o nodditay yiɓɓe makko ɓen wondude e kawtalɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: ‹Weltodee e an, ko fii mi yiitii tammaaru an majjunoondu ndun!›
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Mi andinii on, ko wano non kadi malaa'ikaaɓe Alla ɓen weltorta tuma nde junuubankeejo gooto tuubi.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 O wi'i kadi: «Goɗɗo no marnoo ɓiɓɓe ɗiɗo.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Toolaajo makko on wi'i mo: ‹Baaba an, jonnee lan geɓal an ngal mi haani hendoyaade ngal ka jawdi mon.› Onsay ben maɓɓe sendani ɓe jawdi mun ndin.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 «Ɓay balɗe feƴƴii, toolaajo on mooɓi ko o jeyi kon fow, o yahi e leydi woɗɗundi, o funsitoyi ton jawdi makko ndin fow e nder jiiɓaare.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ɓay o lannii fewjande fow, heege tiiɗunge waɗi e ndin leydi. Onsay o fuɗɗaa ŋakkireede.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 O halfinoyii e goɗɗo goo jeyaaɗo e ndin leydi, on naɓi mo ka gese mun fii ko aynana ɗun koseeji mun ɗin.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Himo faaletenoo ɲaamude neteeje ɗe koseeji ɗin ɲaamaynoo ɗen, kono hay gooto okkoraali mo.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 «O luggini miijo, o wi'i: ‹Ko gollooɓe njelo ben an mari ɲaamooɓe haa luttina, hara min miɗo maaya ɗoo heege!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Jooni non, miɗo yiltitaade ka ben an, mi wi'a ɓe: Baaben, mi waɗii junuubu ka Alla, mi heɓii hakkee mon,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 mi foddaa e noddeede ɓiɗɗo mon hande kadi. Jogoree lan wa golloowo mon.›
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 «Onsay o yiltitii ka ben makko. Ɓay o ɓadike, ben makko haynii mo, yurmaa mo. Tun ben makko dogi, hirbii mo, lunnii.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Onsay on ɓiɗɗo makko wi'i mo: ‹Baaben, mi heɓii junuubu ka Alla mi heɓii hakkee mon, mi foddaa e noddeede ɓiɗɗo mon hande kadi!›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Kono ben makko yamiri kurkaaduuɓe mun ɓen, o wi'i ɓe: ‹Yahee tinna addanon mo kaftaane ɓurɗo fotude on ɓornon mo, waɗanon mo hurundaare ka hondu e paɗe ko o wattoo.›
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 O wi'i ɓe kadi: ‹Addoyee ga'un fayukun kun, hirson, ɲaamen, weltoɗen.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ko fii hari oo ɓiɗɗo an ɗoo ko mayɗo, kono jooni o wuuritii, hari kadi o majjii, kono jooni o yiitaama!› Onsay ɓe woni e fijugol weltoda.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Ɗun hawrondiri afo makko on no ka ngesa. Ɓay on ɓadike ka hoɗo fewndo ko o artata, o nani hito gimi e gami.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tun o noddi golloowo maɓɓe goo fii ko humpita mo kon ko woni waɗude ka maɓɓe.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 On golloowo wi'i mo: ‹Miɲan maa hewtitii. Ɓay non o hewtitii e jam, ko sabu ɗun ben maa en hirsiri ga'un fayukun kun.›
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 «On seytini kisan, o salii naatude. Onsay ben makko yalti jeeji mo fii yo o naatu.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Kono o wi'i ben makko: ‹E hino, waɗii nii duuɓi buy miɗo yanganaade on. Haa hande mi yeddaali on. Min-le hay nde wootere on okkaali lan hay be'un fii ko mi saatinira goreeɓe an ɓen.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Kono ɓay oo ɓiɗɗo mon ɗoo dekkuɗo ndii jawdi mon dekkidi ndi e waɗooɓe jinaa artii, onɗon on hirsanii mo ga'un fayukun kun!›
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Ben makko wi'i mo: ‹An non boobo an, ɲande woo hiɗen wondi. Ko mi mari kon fow ko an jeyi.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Kono mi taw bee mi weltoo, mi waɗa welo-welo, ɓay hari oo miɲɲiraawo maa ɗoo ko mayɗo, kono jooni o wuuritii, hari kadi o majjii, kono jooni o yiitaama.› »
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.