Lucas 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Ɓay feƴƴii e ɗun, Koohoojo on toɗɗii fahin taalibaaɓe cappanɗe njeeɗiɗo e ɗiɗo. O imminiri ɓe ɗiɗo ɗiɗo ko yaha adoyoo mo e ca'e ɗen fow e kala nokkeeli ɗi o rewoyta e mun.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 O wi'i ɓe: «Baagol ngol no ɗuuɗi, kono wa'ooɓe ɓen ɗuuɗaa. Awa jooni, toree non Jom baagol ngol yo o addu wa'ooɓe ka baagol makko.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Jooni miɗo imminirde on wa baaloy e hakkunde caapaali, yahee.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Awa kadi wota on yooɓo bonfohun kaalisi maa sasa maa paɗe goo, hara kadi on hiwraaki hay gooto ka hoore laawol.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Kala suudu ndu naatoton e mun, wi'ee taho: ‹Yo ɓuttu wonu e nduu suudu!›
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Si ɓii-ɓuttu no e nder ndun suudu, ɓuttu mon on juuroto mo. Si ko liddu mun, on ɓuttu wontanay on.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Tabitee e ndun suudu ɗon, ɲaamon yaron ko ɓe okkori on ɗon woo, ko fii golloowo no handi e njoddi mun, hara on waɗaali naata e nduu yalta e nduu.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 «Kala saare nde naatuɗon e mun tolnaɗon, ɲaamee ko ɓannanaɗon kon.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Sellinon ɲawɓe ɓe tawɗon ɗon ɓen, wi'on ɓe wonde *laamu Alla ngun ɓadike ɓe.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Kono kala saare nde naatuɗon e mun, ɓe salii on tolnude, yahee ka fottirde maɓɓe, wi'on:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‹Men fiɗɗay e mon mbullaari saare mon nangundi men ndin e koyɗe! Kono andee tun wonde, laamu Alla ngun ɓadike!›
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Mi andinii on, ɲande ɲaawoore nden ko ndee saare *Saduuma ɓuretee hoynaneede edii nden saare ɗon.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 «Bone wonanii ndee saare Kuuraziin e ndee saare Bayti-Sa'iida! Ko fii si tawno ɗii kaawakeeji moƴƴi waɗunooɗi ka mon, ko non waɗirnoo e ɗee ca'e Tiiri e Siduuna, harayno neeɓii ko jeyaaɓe e ɗen ca'e ɓornii conci heynorɗi, ɓe wujitii ndoondi fii hollugol wonde ɓe tuubii.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ko ɗun waɗi, ɲande ɲaawoore nden ko Tiiri e Siduuna ɓuretee hoynaneede edii onon.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Onon non, ɓee ɓe Kafernahuum, hiɗon sikka fii mon ɓantete haa ka aljanna? Oo'o, on bugete ka jahannama.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 «Kala heɗitiiɗo on onon ɓee taalibaaɓe an, haray ko min o heɗitii. Kala bugitiiɗo on, haray ko min o bugitii. Awa-le kala bugitiiɗo lan, haray ko Nuluɗo lan on o bugitii.»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ɓen cappanɗe njeeɗiɗo e ɗiɗo artidi e weltaare, ɓe wi'i: «Koohoojo amen, hay jinnaaji ɗin yankinanike men e innde mon!»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Onsay o wi'i ɓe: «Mi yi'ayno Ibuliisa no iwa ka kammu yanira wa farɲitere.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Awa mi okkii on bawgal tippugol e bolle ɗen e jahe ɗen e kala bawɗe gaɲo on, hara hay fus heɓaali on.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Wota on weltor ko jinnaaji ɗin yankinanii on kon. Kono weltoree ko inɗe mon ɗen windaa ka kammuuli kon.»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ko e on saa'i ɗon tigi, Iisaa heɓi weltaare fota immorde e *Ruuhu Seniiɗo on, o wi'i: «Mi yettii ma yo Baaba, Jom leydi e kammu, fii koo ko wirnanɗaa ɗun ɓen faamuɓe e ɓee gandiɗuɓe, feɲɲinanɗaa ɗun ɓee fayɓe. Hiiyii, ko fii ko ɗun wonnoo yiɗi maa on yo Baaba.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 «Awa, Baaba an wattii fow e juuɗe an. Awa kadi hay gooto andaa ko hombo woni Ɓiɗɗo on si hinaa Baabaajo on, wano tawiri non kadi hay gooto andaa ko hombo woni Baabaajo on si hinaa Ɓiɗɗo on e on mo Ɓiɗɗo on faalaa mo feɲɲinande.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Onsay o fewtiti taalibaaɓe ɓen o wi'i ɓe e qunuutu: «Gite yi'uɗe ko yi'uɗon kon malii!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ko fii mi andinii on, annabaaɓe e lamɓe buy faalano yi'ude koo ko wonɗon yi'ude, kono ɓe yi'aali. Ɓe faalano kadi nanude koo ko wonɗon nanude, kono ɓe nanaali.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Onsay goɗɗo e waawuɓe fii Sariya ɓen immii landii mo fii ndarndagol mo, o wi'i mo: «Karamoko'en, ko honɗun mi haani waɗude fii yo mi heɓu ɗan *ngurndan poomayankejan?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Onsay Iisaa wi'i mo: «Ko honɗun windii ka defte Sariya? Ko honno faamirɗaa ɗun?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 O jaabii mo, o wi'i: «Yo a yiɗir Alla Joomiraaɗo maa on ɓernde maa nden fow e wonkii maa kin fow e doole maa ɗen fow e hakkil maa kin fow, yiɗiraa ɲokondo maa on wano yiɗirɗaa hoore maa non.»
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Onsay Iisaa wi'i mo: «A jaaborii no moƴƴiri. Warru non, a heɓay ɗan ngurndan.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Kono tawi on no faalaa hollude peewal mun ngal, o wi'i Iisaa: «Ko hombo non woni on ɲokondo an?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Iisaa jaabori mo nii, o wi'i: «Goɗɗo no iwraynoo Yerusalaam, no yaha Yeerikoo. O hawrondiri e wuyɓe, ɓen ɓoori mo, piyi mo haa moggo mayde, ɓe yahi, ɓe acci mo ɗon.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Hawrondiri *yottinoowo sadaka no feƴƴaynoo ɗon, o yi'i oo neɗɗo, o takkii mo, o feƴƴi.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Fahin *Lewiyankeejo ari tawi mo ɗon, on kadi yi'i mo, takkii mo, feƴƴi.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Kono Samariyankeejo wonɗo e nder safaari mun, ari tawi mo, yurmaa mo.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Onsay o ɓadii, o juurani mo njaram e nebban ka barmeeji, o haɓɓi. Onsay o waɗi mo ka mbaɗɗateeri makko, o naɓi mo haa e suudu hoɓɓe, o dankii mo.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Bimbi mun, o ƴetti *dinaruuji ɗiɗi, o jonni jom suudu hoɓɓe ndun, o wi'i mo: ‹Dankor mo ɗii ɗoo. Kala ko fawoyɗaa e hoore ɗii ɗoo, mi yoɓitoyte tuma mi rewtoyi.› »
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ontuma Iisaa wi'i: «Ko hombo e ɓee ɗoo tato woni ɲokondo oo mo ɓee wuyɓe yani e mun?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 On waawuɗo fii Sariya jaabii, wi'i: «Ko yurmaaɗo mo on.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Fewndo Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen wonnoo e hoore laawol, ɓe naati ɗon e hoɗo. Debbo wi'eteeɗo Mariyatu werni ɓe ka mun.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Tawi on no mari neene-gooto wi'eteeɗo Mariyama, on jooɗii e ley koyɗe Koohoojo on no heɗitoo konguɗi makko ɗin.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Tawi Mariyatu kaɲun no jindidude e muraaɗi nder suudu ɗin. Onsay o ari, o wi'i: «Koohoojo an, on kippataa fii ko oo neene-gooto an accidimmi e ɗee golle ɗoo kon fow? Wi'anee lan mo yo o wallito lan!»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Koohoojo on jaabii mo, wi'i: «Mariyatu, Mariyatu! Hiɗa maapii aani fii piiji ɗuuɗuɗi.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Kono ko huunde wootere tun hitti. Mariyama kaɲun suɓike ko ɓuri hittude kon, ɗun-le o jaɓitantaake ɗun.»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.