Lucas 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Ɓay feƴƴii e ɗun, Koohoojo on toɗɗii fahin taalibaaɓe cappanɗe njeeɗiɗo e ɗiɗo. O imminiri ɓe ɗiɗo ɗiɗo ko yaha adoyoo mo e ca'e ɗen fow e kala nokkeeli ɗi o rewoyta e mun.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 O wi'i ɓe: «Baagol ngol no ɗuuɗi, kono wa'ooɓe ɓen ɗuuɗaa. Awa jooni, toree non Jom baagol ngol yo o addu wa'ooɓe ka baagol makko.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Jooni miɗo imminirde on wa baaloy e hakkunde caapaali, yahee.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Awa kadi wota on yooɓo bonfohun kaalisi maa sasa maa paɗe goo, hara kadi on hiwraaki hay gooto ka hoore laawol.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Kala suudu ndu naatoton e mun, wi'ee taho: ‹Yo ɓuttu wonu e nduu suudu!›
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Si ɓii-ɓuttu no e nder ndun suudu, ɓuttu mon on juuroto mo. Si ko liddu mun, on ɓuttu wontanay on.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Tabitee e ndun suudu ɗon, ɲaamon yaron ko ɓe okkori on ɗon woo, ko fii golloowo no handi e njoddi mun, hara on waɗaali naata e nduu yalta e nduu.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 «Kala saare nde naatuɗon e mun tolnaɗon, ɲaamee ko ɓannanaɗon kon.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Sellinon ɲawɓe ɓe tawɗon ɗon ɓen, wi'on ɓe wonde *laamu Alla ngun ɓadike ɓe.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Kono kala saare nde naatuɗon e mun, ɓe salii on tolnude, yahee ka fottirde maɓɓe, wi'on:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‹Men fiɗɗay e mon mbullaari saare mon nangundi men ndin e koyɗe! Kono andee tun wonde, laamu Alla ngun ɓadike!›
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Mi andinii on, ɲande ɲaawoore nden ko ndee saare *Saduuma ɓuretee hoynaneede edii nden saare ɗon.
12 E Jesus disse mais isto:
13 «Bone wonanii ndee saare Kuuraziin e ndee saare Bayti-Sa'iida! Ko fii si tawno ɗii kaawakeeji moƴƴi waɗunooɗi ka mon, ko non waɗirnoo e ɗee ca'e Tiiri e Siduuna, harayno neeɓii ko jeyaaɓe e ɗen ca'e ɓornii conci heynorɗi, ɓe wujitii ndoondi fii hollugol wonde ɓe tuubii.
13 Jesus continuou:
14 Ko ɗun waɗi, ɲande ɲaawoore nden ko Tiiri e Siduuna ɓuretee hoynaneede edii onon.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Onon non, ɓee ɓe Kafernahuum, hiɗon sikka fii mon ɓantete haa ka aljanna? Oo'o, on bugete ka jahannama.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 «Kala heɗitiiɗo on onon ɓee taalibaaɓe an, haray ko min o heɗitii. Kala bugitiiɗo on, haray ko min o bugitii. Awa-le kala bugitiiɗo lan, haray ko Nuluɗo lan on o bugitii.»
16 Então disse aos discípulos:
17 Ɓen cappanɗe njeeɗiɗo e ɗiɗo artidi e weltaare, ɓe wi'i: «Koohoojo amen, hay jinnaaji ɗin yankinanike men e innde mon!»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Onsay o wi'i ɓe: «Mi yi'ayno Ibuliisa no iwa ka kammu yanira wa farɲitere.
18 Jesus respondeu:
19 Awa mi okkii on bawgal tippugol e bolle ɗen e jahe ɗen e kala bawɗe gaɲo on, hara hay fus heɓaali on.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Wota on weltor ko jinnaaji ɗin yankinanii on kon. Kono weltoree ko inɗe mon ɗen windaa ka kammuuli kon.»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Ko e on saa'i ɗon tigi, Iisaa heɓi weltaare fota immorde e *Ruuhu Seniiɗo on, o wi'i: «Mi yettii ma yo Baaba, Jom leydi e kammu, fii koo ko wirnanɗaa ɗun ɓen faamuɓe e ɓee gandiɗuɓe, feɲɲinanɗaa ɗun ɓee fayɓe. Hiiyii, ko fii ko ɗun wonnoo yiɗi maa on yo Baaba.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 «Awa, Baaba an wattii fow e juuɗe an. Awa kadi hay gooto andaa ko hombo woni Ɓiɗɗo on si hinaa Baabaajo on, wano tawiri non kadi hay gooto andaa ko hombo woni Baabaajo on si hinaa Ɓiɗɗo on e on mo Ɓiɗɗo on faalaa mo feɲɲinande.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Onsay o fewtiti taalibaaɓe ɓen o wi'i ɓe e qunuutu: «Gite yi'uɗe ko yi'uɗon kon malii!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ko fii mi andinii on, annabaaɓe e lamɓe buy faalano yi'ude koo ko wonɗon yi'ude, kono ɓe yi'aali. Ɓe faalano kadi nanude koo ko wonɗon nanude, kono ɓe nanaali.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Onsay goɗɗo e waawuɓe fii Sariya ɓen immii landii mo fii ndarndagol mo, o wi'i mo: «Karamoko'en, ko honɗun mi haani waɗude fii yo mi heɓu ɗan *ngurndan poomayankejan?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Onsay Iisaa wi'i mo: «Ko honɗun windii ka defte Sariya? Ko honno faamirɗaa ɗun?»
26 Jesus respondeu:
27 O jaabii mo, o wi'i: «Yo a yiɗir Alla Joomiraaɗo maa on ɓernde maa nden fow e wonkii maa kin fow e doole maa ɗen fow e hakkil maa kin fow, yiɗiraa ɲokondo maa on wano yiɗirɗaa hoore maa non.»
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Onsay Iisaa wi'i mo: «A jaaborii no moƴƴiri. Warru non, a heɓay ɗan ngurndan.»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Kono tawi on no faalaa hollude peewal mun ngal, o wi'i Iisaa: «Ko hombo non woni on ɲokondo an?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Iisaa jaabori mo nii, o wi'i: «Goɗɗo no iwraynoo Yerusalaam, no yaha Yeerikoo. O hawrondiri e wuyɓe, ɓen ɓoori mo, piyi mo haa moggo mayde, ɓe yahi, ɓe acci mo ɗon.
30 Jesus respondeu assim:
31 Hawrondiri *yottinoowo sadaka no feƴƴaynoo ɗon, o yi'i oo neɗɗo, o takkii mo, o feƴƴi.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Fahin *Lewiyankeejo ari tawi mo ɗon, on kadi yi'i mo, takkii mo, feƴƴi.
32 Também um
33 Kono Samariyankeejo wonɗo e nder safaari mun, ari tawi mo, yurmaa mo.
33 Mas um
34 Onsay o ɓadii, o juurani mo njaram e nebban ka barmeeji, o haɓɓi. Onsay o waɗi mo ka mbaɗɗateeri makko, o naɓi mo haa e suudu hoɓɓe, o dankii mo.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Bimbi mun, o ƴetti *dinaruuji ɗiɗi, o jonni jom suudu hoɓɓe ndun, o wi'i mo: ‹Dankor mo ɗii ɗoo. Kala ko fawoyɗaa e hoore ɗii ɗoo, mi yoɓitoyte tuma mi rewtoyi.› »
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ontuma Iisaa wi'i: «Ko hombo e ɓee ɗoo tato woni ɲokondo oo mo ɓee wuyɓe yani e mun?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 On waawuɗo fii Sariya jaabii, wi'i: «Ko yurmaaɗo mo on.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Fewndo Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen wonnoo e hoore laawol, ɓe naati ɗon e hoɗo. Debbo wi'eteeɗo Mariyatu werni ɓe ka mun.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Tawi on no mari neene-gooto wi'eteeɗo Mariyama, on jooɗii e ley koyɗe Koohoojo on no heɗitoo konguɗi makko ɗin.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Tawi Mariyatu kaɲun no jindidude e muraaɗi nder suudu ɗin. Onsay o ari, o wi'i: «Koohoojo an, on kippataa fii ko oo neene-gooto an accidimmi e ɗee golle ɗoo kon fow? Wi'anee lan mo yo o wallito lan!»
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Koohoojo on jaabii mo, wi'i: «Mariyatu, Mariyatu! Hiɗa maapii aani fii piiji ɗuuɗuɗi.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Kono ko huunde wootere tun hitti. Mariyama kaɲun suɓike ko ɓuri hittude kon, ɗun-le o jaɓitantaake ɗun.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.