João 6

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɓawto ɗun Iisaa yahi, wontiri gaɗa *Weendu Jaliilu ndun. (Ndun weendu no wi'ee kadi Tiberiyaada.)
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Tawi jamaa ɗuuɗuɗo no jokki mo sabu maandeeji hawniiɗi ɗi ɓe yi'aynoo himo waɗa ɗin e hoore nawnuɓe ɓen.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Kanko Iisaa o ƴawi ɗon e hoore fello, o jooɗodi ɗon e taalibaaɓe makko ɓen.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Tawi juldeere Yahuudiyankeeɓe ɓen, ɗun ko *Juldeere Yawtaneede nden, ɓadike.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Onsay Iisaa ɓanti gite ɗen, yi'i on jamaa ɗuuɗuɗo no ara e makko. O wi'i Filiipu: «Ko honto soodeten ɗoo ɲaametee fii ko ɓee yimɓe ɲaama?»
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 (Ko o wiirunoo ɗun ko fii ndarndagol mo, ko fii hari himo andunoo ko honɗun o waɗata.)
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filiipu jaabii mo, wi'i: «Hay *dinaruuji teemeɗɗe ɗiɗi yonataa ko soodee bireedi haa ɗun yona fii yo mo kala heɓu seeɗa!»
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Goɗɗo e taalibaaɓe makko ɓen no wi'ee Andaraawu, ɗun ko oo miɲɲiraawo Sim'uunu Petruusu, wi'i mo:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 «Suka no ɗoo marɗo bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi. Kono ko honɗun ɗun nafata oo jamaa ɗoo fow?»
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Onsay Iisaa wi'i: «Joɗɗinee yimɓe ɓen.» Tawi huɗo buy no e nden nokkuure. Ɓen jooɗii, tawi ko wa ɓe worɓe guluuje njowo.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ɓawto ɗun Iisaa ƴetti bireedi on, o jarni Alla, o senditani wonɓe ɗon ɓen. O waɗiri liƴƴi ɗin kadi wano non haa mo ɓee heɓi yeru faale mun on.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ɓay wonii ɓe haarii, o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Mooɓitee kunte luttuɗe ɗen fii wota hay huunde bonu.»
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ɓen hocci ɗe, ɓe hebbini debeeje sappoo e ɗiɗi ko ɲaamaa luttinaa ko iwi e ɗen bireediije jowi.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ɓay ɓen yimɓe yi'ii nden maande hawniinde nde Iisaa waɗi, ɓe wi'i: «Ko oo tigi woni Annabaajo haanuɗo arude ka aduna on!»
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ɓay Iisaa andii wonde ɓe faandanike ƴettugol mo lammina, o sortii e hakkunde maɓɓe, o woni feere ka fello ton.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ɓay wonii niɓɓii, taalibaaɓe makko ɓen tippori ka weendu.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ɓe bakii e laakun fii yahugol e ngoya sengo weendu ndun, ɗun ko Kafernahuum, tawi niwre nden waɗii, ɓe yiitidaali e Iisaa taho.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Onsay hendu dolnundu wifi, ndiyan weendu ndun yeƴii.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ɓay wonii ɓe awƴinii laakun kun wa kilomeeterji jowi maa jeegoo, ɓe haccii Iisaa no seppa ara ka hoore ndiyan, himo ɓadaade laakun kun, onsay ɓe huli.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Kono Iisaa wi'i ɓe: «Ko min nii! Wota on hulu!»
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Tawi hiɓe faalaa mo ƴettude tumba ka nder laakun, tun laakun kun hewti leydi ka ɓe yahaynoo ɗon.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Bimbi nden ɲande, jamaa wonnooɗo e ngoya sengo weendu ndun ndaari tawi ko laakun gootun wonnoo ɗon, awa kadi Iisaa bakodaano e taalibaaɓe mun ɓen e kun laakun, kono ko taalibaaɓe ɓen tun yahi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Onsay laakoy goo iwroyi Tiberiyaada, ɓe ari e binde ndee nokkuure nde ɓen ɲaamunoo bireedi e mun ɓawto Koohoojo on jarnude.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ɓay ɓen yimɓe ndaarii tawii Iisaa woo, taalibaaɓe mun ɓen woo alaa ɗon, ɓe bakii kamɓe tigi e koy laakoy, ɓe yahi Kafernahuum fii ɗaɓɓitoygol Iisaa.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ɓen yimɓe tawtiroyi Iisaa ka gaɗa weendu, ɓe wi'i mo: «Karamoko'en, nde hewtuɗon ɗoo?»
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, hinaa fii on yi'ii maandeeji hawniiɗi wonɗon mi ɗaɓɓitirde, kono ko fii on ɲaamii haa on haarii.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Wota on yangano ɲaametee lannoowo on, kono yanganee ɲaametee luttoowo fii *ngurndan poomayankejan ɗan on, ɗun ko on mo *Ɓii-Aaden on yeɗata on, ko fii ko e makko Alla Baabaajo on noti maande mun nden.»
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Ɓen kadi wi'i mo: «Ko honɗun men waɗata fii yo men huuwu kuuɗe ɗe Alla faalaa ɗen?»
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko woni kuugal ngal Alla faalaa ngal, ko yo on gomɗin on mo o nuli.»
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ɓe wi'i mo kadi: «Ko maande hawniinde honde waɗataa jooni, men yi'a, men gomɗine? Ko kuugal hongal waɗataa?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Baabiraaɓe men ɓen ɲaamuno ‹*manna› ka wulaa, wano windori non: ‹O okkori ɓe bireedi immorde ka kammu.› »
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, hinaa Muusaa okkori on bireedi immorde ka kammu, kono ko Ben an okkori on bireedi tigi-tigiijo iwrude ka kammu.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Ko fii bireedi Alla on ko on Iwroowo ka kammu, yeɗa yimɓe ɓen ngurndan.»
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Onsay ɓe wi'i mo: «Koohoojo, awa okkor men saa'i kala on bireedi.»
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Ko min woni Bireedi Wurnoowo on: kala arɗo e an weeletaake hande kadi, e kala on gomɗinɗo lan ɗonɗetaake hande kadi.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Kono mi andinii on, on yi'ii lan, kono on gomɗinaali.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Kono ɓe Baabaajo on yeɗi lan ɓen fow aray e an, kala non on arɗo e an mi raɗotaako mo.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Ko fii hinaa waɗugol faale an on tippinimmi iwrude ka kammu, kono ko waɗugol faale Nuluɗo lan on.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ko fii e hino faale on Nuluɗo lan: ko wota hay gooto e ɓe o yeɗimmi ɓen hayru, kono ko yo mi immintin ɓe ka ɲalaande sakkitorde.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ko woni faale Ben an on kon, ko kala yi'uɗo Ɓiɗɗo on, gomɗini mo, yo heɓu ngurndan poomayankejan, awa kadi mi immintina mo ka ɲalaande sakkitorde.»
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen fuɗɗii ŋunude fii makko, ɓay hari o wi'ii ko kanko woni Bireedi Iwruɗo ka kammu on.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Tawi hiɓe wi'a: «E hara hinaa oo woni Iisaa, ɓiɗɗo Yuusufu on, on mo anduɗen yumma mun e ben mun? Ko honno non on wi'irta ko ka kammu o iwri?»
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Wota on ŋunu hakkunde mon.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Hay gooto waawataa arude e an si hinaa hara ko Baabaajo Nuluɗo lan on pooɗi mo, mi immintinoya mo ka ɲalaande sakkitorde.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 No windii ka defte annabaaɓe ɓen wonde: ‹Alla jannay ɓe fow.› Kala on nananɗo Baabaajo on, jaɓi gandal iwrungal ka makko ngal, aray e an.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Hay gooto yi'aali Baabaajo on, si hinaa on Iwruɗo ka Alla, on kaɲun yi'ii Baabaajo on.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, kala gomɗinɗo haray heɓii ngurndan poomayankejan ɗan.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ko min woni Bireedi Wurnoowo on.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Baabiraaɓe mon ɓen ɲaamuno ‹manna› ka wulaa, kono ɓe maayuno.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 E hino ɗoo Bireedi tippiiɗo iwrude ka kammu on, fii kala ɲaamuɗo mo wota maayu.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ko min woni Bireedi Wurɗo tippiiɗo iwruɗo ka kammu on, kala ɲaamuɗo oo bireedi, ontigi wuuray haa poomaa. Ko ɓandu an ndun woni on bireedi mo mi okkitirta, fii no aduna on wuurira.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen sonki hakkunde maɓɓe, ɓe wi'i: «Ko honno oo waawirta okkude en teewu mun ngun, yo en ɲaamu?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, si on ɲaamaali teewu Ɓii-Aaden on, yaron ƴiiƴan makko ɗan, haray on heɓataa ngurndan.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ko fii kala ɲaamuɗo teewu an ngun, yari ƴiiƴan an ɗan, haray heɓii ngurndan poomayankejan, awa kadi mi immintinay mo ka ɲalaande sakkitorde.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ko fii teewu an ngun ko neema tigi, awa kadi ƴiiƴan an ɗan ko njaram tigi.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ko fii kala ɲaamuɗo teewu an ngun, yari ƴiiƴan an ɗan, haray o humondirii e an, min kadi mi humondirii e makko.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ɓay Baabaajo Wurɗo on nulii lan, awa kadi miɗo wuuriri Baabaajo on, ko non kadi kala on ɲaamuɗo lan wuurirta sabu an.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ko oo ɗoo woni Bireedi tippiiɗo iwri ka kammu on. O wa'aa wa mo baabiraaɓe mon ɓen ɲaami on, ɓe maayi. Kala on ɲaamuɗo oo bireedi ɗoo wuuray haa poomaa.»
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Ko ɗun Iisaa wi'unoo wa fewndo ko o jannaynoo ka juulirde Kafernahuum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ɓay ɓe nanii ɗun, buy e hakkunde taalibaaɓe makko ɓen wi'i: «Ngol kongol no satti. Ko hombo waawi jaɓude ngol?»
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Ɓay Iisaa andanii hoore mun wonde taalibaaɓe makko ɓen no ŋunude fii ɗun, o wi'i ɓe: «E hara ɗun feggin on?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 E si on yi'ii non Ɓii-Aaden on no ƴenta ka wonnoo ton?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Awa, ko Ruuhu Alla on wurnata, ɓandu ndun nafataa huunde. Ɗii konguɗi, ɗi mi yewtata on, ko iwruɗi e Ruuhu Allaahu yeɗoowo ngurndan on.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kono woɓɓe no e hakkunde mon ɓe gomɗinaa.» (Ko Iisaa wi'irnoo ɗun, ko fii hari himo andi gila ka fuɗɗoode ko hombo woni mo gomɗinaa, e ko hombo janfoytoo mo.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 O ɓeyditi kadi, o wi'i: «Ko ɗun waɗi si mi wi'ii on: Hay gooto waawataa arude e an si hinaa taw hara ko Baabaajo on yeɗi ontigi.»
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Gila nden ɲande ɓuy e taalibaaɓe makko ɓen yiltii, ɓe acciti yaadugol e makko.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Onsay Iisaa wi'i sappoo e ɗiɗooɓe ɓen: «E onon-le, on faalaaka yahude?»
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Onsay Sim'uunu Petruusu jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, men jokka hombo? Ko onon jogii konguɗi ngurndan poomayankejan ɗan.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Awa men gomɗinii, men andii kadi wonde ko onon woni *Seniiɗo mo Alla!»
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «E wonaa ko min suɓii on, onon sappoo e ɗiɗooɓe ɓen? Kono goɗɗo e mon ko mo Ibuliisa.»
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Tawi ko Yudaasi mo Sim'uunu Iskariiyu o woni wowlude fii mun, ko fii ko on janfoytoo mo, on ko goɗɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.