João 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Ɓawto ɗun Iisaa yahi, wontiri gaɗa *Weendu Jaliilu ndun. (Ndun weendu no wi'ee kadi Tiberiyaada.)
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Tawi jamaa ɗuuɗuɗo no jokki mo sabu maandeeji hawniiɗi ɗi ɓe yi'aynoo himo waɗa ɗin e hoore nawnuɓe ɓen.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Kanko Iisaa o ƴawi ɗon e hoore fello, o jooɗodi ɗon e taalibaaɓe makko ɓen.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Tawi juldeere Yahuudiyankeeɓe ɓen, ɗun ko *Juldeere Yawtaneede nden, ɓadike.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Onsay Iisaa ɓanti gite ɗen, yi'i on jamaa ɗuuɗuɗo no ara e makko. O wi'i Filiipu: «Ko honto soodeten ɗoo ɲaametee fii ko ɓee yimɓe ɲaama?»
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 (Ko o wiirunoo ɗun ko fii ndarndagol mo, ko fii hari himo andunoo ko honɗun o waɗata.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filiipu jaabii mo, wi'i: «Hay *dinaruuji teemeɗɗe ɗiɗi yonataa ko soodee bireedi haa ɗun yona fii yo mo kala heɓu seeɗa!»
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Goɗɗo e taalibaaɓe makko ɓen no wi'ee Andaraawu, ɗun ko oo miɲɲiraawo Sim'uunu Petruusu, wi'i mo:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 «Suka no ɗoo marɗo bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi. Kono ko honɗun ɗun nafata oo jamaa ɗoo fow?»
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Onsay Iisaa wi'i: «Joɗɗinee yimɓe ɓen.» Tawi huɗo buy no e nden nokkuure. Ɓen jooɗii, tawi ko wa ɓe worɓe guluuje njowo.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ɓawto ɗun Iisaa ƴetti bireedi on, o jarni Alla, o senditani wonɓe ɗon ɓen. O waɗiri liƴƴi ɗin kadi wano non haa mo ɓee heɓi yeru faale mun on.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ɓay wonii ɓe haarii, o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Mooɓitee kunte luttuɗe ɗen fii wota hay huunde bonu.»
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ɓen hocci ɗe, ɓe hebbini debeeje sappoo e ɗiɗi ko ɲaamaa luttinaa ko iwi e ɗen bireediije jowi.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ɓay ɓen yimɓe yi'ii nden maande hawniinde nde Iisaa waɗi, ɓe wi'i: «Ko oo tigi woni Annabaajo haanuɗo arude ka aduna on!»
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ɓay Iisaa andii wonde ɓe faandanike ƴettugol mo lammina, o sortii e hakkunde maɓɓe, o woni feere ka fello ton.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ɓay wonii niɓɓii, taalibaaɓe makko ɓen tippori ka weendu.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Ɓe bakii e laakun fii yahugol e ngoya sengo weendu ndun, ɗun ko Kafernahuum, tawi niwre nden waɗii, ɓe yiitidaali e Iisaa taho.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Onsay hendu dolnundu wifi, ndiyan weendu ndun yeƴii.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ɓay wonii ɓe awƴinii laakun kun wa kilomeeterji jowi maa jeegoo, ɓe haccii Iisaa no seppa ara ka hoore ndiyan, himo ɓadaade laakun kun, onsay ɓe huli.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Kono Iisaa wi'i ɓe: «Ko min nii! Wota on hulu!»
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Tawi hiɓe faalaa mo ƴettude tumba ka nder laakun, tun laakun kun hewti leydi ka ɓe yahaynoo ɗon.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Bimbi nden ɲande, jamaa wonnooɗo e ngoya sengo weendu ndun ndaari tawi ko laakun gootun wonnoo ɗon, awa kadi Iisaa bakodaano e taalibaaɓe mun ɓen e kun laakun, kono ko taalibaaɓe ɓen tun yahi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Onsay laakoy goo iwroyi Tiberiyaada, ɓe ari e binde ndee nokkuure nde ɓen ɲaamunoo bireedi e mun ɓawto Koohoojo on jarnude.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ɓay ɓen yimɓe ndaarii tawii Iisaa woo, taalibaaɓe mun ɓen woo alaa ɗon, ɓe bakii kamɓe tigi e koy laakoy, ɓe yahi Kafernahuum fii ɗaɓɓitoygol Iisaa.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ɓen yimɓe tawtiroyi Iisaa ka gaɗa weendu, ɓe wi'i mo: «Karamoko'en, nde hewtuɗon ɗoo?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, hinaa fii on yi'ii maandeeji hawniiɗi wonɗon mi ɗaɓɓitirde, kono ko fii on ɲaamii haa on haarii.
26 Jesus respondeu:
27 Wota on yangano ɲaametee lannoowo on, kono yanganee ɲaametee luttoowo fii *ngurndan poomayankejan ɗan on, ɗun ko on mo *Ɓii-Aaden on yeɗata on, ko fii ko e makko Alla Baabaajo on noti maande mun nden.»
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ɓen kadi wi'i mo: «Ko honɗun men waɗata fii yo men huuwu kuuɗe ɗe Alla faalaa ɗen?»
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko woni kuugal ngal Alla faalaa ngal, ko yo on gomɗin on mo o nuli.»
29 Jesus respondeu:
30 Ɓe wi'i mo kadi: «Ko maande hawniinde honde waɗataa jooni, men yi'a, men gomɗine? Ko kuugal hongal waɗataa?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Baabiraaɓe men ɓen ɲaamuno ‹*manna› ka wulaa, wano windori non: ‹O okkori ɓe bireedi immorde ka kammu.› »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, hinaa Muusaa okkori on bireedi immorde ka kammu, kono ko Ben an okkori on bireedi tigi-tigiijo iwrude ka kammu.
32 Jesus lhes disse:
33 Ko fii bireedi Alla on ko on Iwroowo ka kammu, yeɗa yimɓe ɓen ngurndan.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Onsay ɓe wi'i mo: «Koohoojo, awa okkor men saa'i kala on bireedi.»
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Ko min woni Bireedi Wurnoowo on: kala arɗo e an weeletaake hande kadi, e kala on gomɗinɗo lan ɗonɗetaake hande kadi.
35 Jesus respondeu:
36 Kono mi andinii on, on yi'ii lan, kono on gomɗinaali.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Kono ɓe Baabaajo on yeɗi lan ɓen fow aray e an, kala non on arɗo e an mi raɗotaako mo.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ko fii hinaa waɗugol faale an on tippinimmi iwrude ka kammu, kono ko waɗugol faale Nuluɗo lan on.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ko fii e hino faale on Nuluɗo lan: ko wota hay gooto e ɓe o yeɗimmi ɓen hayru, kono ko yo mi immintin ɓe ka ɲalaande sakkitorde.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ko woni faale Ben an on kon, ko kala yi'uɗo Ɓiɗɗo on, gomɗini mo, yo heɓu ngurndan poomayankejan, awa kadi mi immintina mo ka ɲalaande sakkitorde.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen fuɗɗii ŋunude fii makko, ɓay hari o wi'ii ko kanko woni Bireedi Iwruɗo ka kammu on.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Tawi hiɓe wi'a: «E hara hinaa oo woni Iisaa, ɓiɗɗo Yuusufu on, on mo anduɗen yumma mun e ben mun? Ko honno non on wi'irta ko ka kammu o iwri?»
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Wota on ŋunu hakkunde mon.
43 Jesus respondeu:
44 Hay gooto waawataa arude e an si hinaa hara ko Baabaajo Nuluɗo lan on pooɗi mo, mi immintinoya mo ka ɲalaande sakkitorde.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 No windii ka defte annabaaɓe ɓen wonde: ‹Alla jannay ɓe fow.› Kala on nananɗo Baabaajo on, jaɓi gandal iwrungal ka makko ngal, aray e an.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Hay gooto yi'aali Baabaajo on, si hinaa on Iwruɗo ka Alla, on kaɲun yi'ii Baabaajo on.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, kala gomɗinɗo haray heɓii ngurndan poomayankejan ɗan.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ko min woni Bireedi Wurnoowo on.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Baabiraaɓe mon ɓen ɲaamuno ‹manna› ka wulaa, kono ɓe maayuno.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 E hino ɗoo Bireedi tippiiɗo iwrude ka kammu on, fii kala ɲaamuɗo mo wota maayu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ko min woni Bireedi Wurɗo tippiiɗo iwruɗo ka kammu on, kala ɲaamuɗo oo bireedi, ontigi wuuray haa poomaa. Ko ɓandu an ndun woni on bireedi mo mi okkitirta, fii no aduna on wuurira.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen sonki hakkunde maɓɓe, ɓe wi'i: «Ko honno oo waawirta okkude en teewu mun ngun, yo en ɲaamu?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Ka haqiiqa haqiiqa mi andinii on, si on ɲaamaali teewu Ɓii-Aaden on, yaron ƴiiƴan makko ɗan, haray on heɓataa ngurndan.
53 Jesus respondeu:
54 Ko fii kala ɲaamuɗo teewu an ngun, yari ƴiiƴan an ɗan, haray heɓii ngurndan poomayankejan, awa kadi mi immintinay mo ka ɲalaande sakkitorde.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ko fii teewu an ngun ko neema tigi, awa kadi ƴiiƴan an ɗan ko njaram tigi.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ko fii kala ɲaamuɗo teewu an ngun, yari ƴiiƴan an ɗan, haray o humondirii e an, min kadi mi humondirii e makko.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ɓay Baabaajo Wurɗo on nulii lan, awa kadi miɗo wuuriri Baabaajo on, ko non kadi kala on ɲaamuɗo lan wuurirta sabu an.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ko oo ɗoo woni Bireedi tippiiɗo iwri ka kammu on. O wa'aa wa mo baabiraaɓe mon ɓen ɲaami on, ɓe maayi. Kala on ɲaamuɗo oo bireedi ɗoo wuuray haa poomaa.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Ko ɗun Iisaa wi'unoo wa fewndo ko o jannaynoo ka juulirde Kafernahuum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ɓay ɓe nanii ɗun, buy e hakkunde taalibaaɓe makko ɓen wi'i: «Ngol kongol no satti. Ko hombo waawi jaɓude ngol?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Ɓay Iisaa andanii hoore mun wonde taalibaaɓe makko ɓen no ŋunude fii ɗun, o wi'i ɓe: «E hara ɗun feggin on?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 E si on yi'ii non Ɓii-Aaden on no ƴenta ka wonnoo ton?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Awa, ko Ruuhu Alla on wurnata, ɓandu ndun nafataa huunde. Ɗii konguɗi, ɗi mi yewtata on, ko iwruɗi e Ruuhu Allaahu yeɗoowo ngurndan on.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Kono woɓɓe no e hakkunde mon ɓe gomɗinaa.» (Ko Iisaa wi'irnoo ɗun, ko fii hari himo andi gila ka fuɗɗoode ko hombo woni mo gomɗinaa, e ko hombo janfoytoo mo.)
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 O ɓeyditi kadi, o wi'i: «Ko ɗun waɗi si mi wi'ii on: Hay gooto waawataa arude e an si hinaa taw hara ko Baabaajo on yeɗi ontigi.»
65 E prosseguiu:
66 Gila nden ɲande ɓuy e taalibaaɓe makko ɓen yiltii, ɓe acciti yaadugol e makko.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Onsay Iisaa wi'i sappoo e ɗiɗooɓe ɓen: «E onon-le, on faalaaka yahude?»
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Onsay Sim'uunu Petruusu jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, men jokka hombo? Ko onon jogii konguɗi ngurndan poomayankejan ɗan.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Awa men gomɗinii, men andii kadi wonde ko onon woni *Seniiɗo mo Alla!»
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Onsay Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «E wonaa ko min suɓii on, onon sappoo e ɗiɗooɓe ɓen? Kono goɗɗo e mon ko mo Ibuliisa.»
70 Então Jesus lhes disse:
71 Tawi ko Yudaasi mo Sim'uunu Iskariiyu o woni wowlude fii mun, ko fii ko on janfoytoo mo, on ko goɗɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.