João 4

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Fariisiyaaɓe* ɓen nani wonde Iisaa no ɓurude Yaayaa heɓude taalibaaɓe, o loota ɓe,
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (kono tawi wonaa kanko Iisaa tigi wonnoo lootude, kono ko taalibaaɓe makko ɓen wonnoo lootude).
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Ɓay Iisaa humpitike ɗun, o iwi ka diiwal Yahuuda ɗon, o yiltitii ka diiwal Jaliilu.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Tawi-le bee o taƴitoya *Samariiya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 E nder ɗun, o hewti e saare jeyaande e Samariiya no wi'ee Sikaara e binde ngesa mba Yaaquuba okkunoo ɓiɗɗo mun on, ɗun ko Yuusufu.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tawi woyndu Yaaquuba ndun no ɗon. Iisaa jooɗii ka binde woyndu sabu ronkere yaadu ndun, ɗun ko wa tumbere ɲalorma.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Debbo Samariyankeejo ari ƴoogugol ndiyan. Iisaa wi'i mo: «Okkoran mi yara.»
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ko fii hari taalibaaɓe makko ɓen no yahi ka saare fii soodugol ɲaametee.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 On debbo Samariyankeejo wi'i mo: «Ko honno an a Yahuudiyankeejo torortaa mi ko yaraa, mi Samariyankeejo?» (Ko fii huuwondiral alaa hakkunde Yahuudiyankeeɓe ɓen e Samariyankeeɓe ɓen.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Si hiɗa andunoo dokkal Alla ngal e Wi'uɗo ma ‹okkoran mi yara› on, hanno ko an torotonoo mo ko yaraa, o okkore ndiyan wurnayɗan.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kanko debbo on o jaabii mo, o wi'i: «Koohoojo, a alaa hay huunde ko ƴoogiraa, awa-le woyndu ndun no luggi. E hara ko honto heɓaynoɗaa non ɗan ndiyan wurnayɗan?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 E hara a ɓuru ben amen Yaaquuba mawnude, on okkuɗo men nduu woyndu, kanko tigi o yari e mayru wondude e ɓiɓɓe makko e jawle makko?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Iisaa jaabii, wi'i: «Kala yaruɗo ɗan ndiyan ɗonɗoyte kadi.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 On yaruɗo non ndiyan ɗan mi okkorta mo ɗan, ɗonɗetaake hande kadi. Kono ndiyan ɗan mi okkorta mo ɗan wontay e makko ɓundu ndiyan, ɓuloojan fii yeɗugol *ngurndan poomayankejan.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Debbo on jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, okkoran ɗan ndiyan, hara mi ɗonɗetaake hande kadi, e hara mi artaali ɗoo hande kadi ƴoogugol.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Onsay kanko Iisaa o wi'i mo: «Yahu noddoyaa moodi maa, araa.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Debbo on jaabii mo, wi'i: «Mi alaa moodi.»
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Ko fii a heɓii dewle jowi, awa kadi mo wonduɗaa on fewndo ɗoo wonaa moodi maa. E ɗun non a wowlii goonga.»
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Debbo on wi'i mo: «Koohoojo, mi tawii ko a annabaajo.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Menen Samariyankeeɓe ɓen, baabiraaɓe amen ɓen non rewii Alla e ngoo fello. Kono onon Yahuudiyankeeɓe ɓen, hiɗon wi'i ko Yerusalaam woni nokkuure ka Alla rewetee ɗon.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Iisaa wi'i mo: «Hey ko an yo debbo, hoolo lan, saa'iiji goo no aroya hara hinaa e hoore ngoo fello, hinaa Yerusalaam rewoton Baabaajo on.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ko fii onon hiɗon rewude ko on andaa, menen meɗen rewude ko men andi, ko fii kisiyee mo Alla yeɗata on ko e Yahuudiyankeeɓe ɓen ardi.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Kono saa'i on no arude, ɗun-le wuren o hewtii, ka rewooɓe e haqiiqa ɓen rewira Baabaajo on Ruuhu e goonga, ko fii ko sifa ɓen rewirooɓe mo non, Baabaajo on woni ɗaɓɓude.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Alla ko Ruuhu, bee rewooɓe mo ɓen rewira mo Ruuhu e goonga.»
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Debbo on wi'i mo kadi: «Miɗo andi wonde *Almasiihu on aroyay, ɗun ko Toɗɗaaɗo on. Nde o aroyi, o yewtay men fow.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Iisaa jaabii mo wi'i: «Ko min oo Wonɗo ma wowlande nii woni on.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Onsay taalibaaɓe ɓen hewti, ɓe ŋalɗi ko o wonnoo e yewtidude e debbo on kon. Kono hay gooto e maɓɓe landaaki mo, wi'i: «Ko honɗun faalaɗaa?» maa «Ko honɗun yewtidantaa e makko?».
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Debbo on kadi acci ɗon loonde nden, o yahi ka saare, o wi'i yimɓe ɓen:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «Aree ndaaron neɗɗo wowlanɗo lan kala ko mi waɗi. Taw si wonaa kanko woni Almasiihu on?»
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Onsay ɓen yalti ka saare, ɓe ari e makko.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Wa fewndo onsay, tawi taalibaaɓe ɓen no jeejude mo, wi'a: «Karamoko'en, nafee!»
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Miɗo mari ɲaametee ko mi ɲaama ko on andaa.»
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Onsay taalibaaɓe ɓen wi'indiri: «E hara ko goɗɗo addani mo ko o ɲaama?»
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Neema an on ko waɗugol faale Nuluɗo lan on e timmingol golle makko ɗen.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 E on wi'aali kadi: ‹Ɗoo e baagol ngol no heddii lebbi nay?› Hey, mi wi'ii on, ɓantee gite ɗen, ndaaron gese ɗen, ɗe wojjanii baagol!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Jooni wa'oowo on heɓay njoddi, o mooɓa neema fii ngurndan poomayankejan ɗan, fii yo sankoowo on e wa'oowo on weltodu.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ko fii ngal misal ɗoo ko goonga wonde: ‹Ko goɗɗo aawata, oya on soɲita.›
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Mi nulii on soɲitoygol ko on remaano. Woɓɓe remiino, ko e nder yangi ɓen kin naatuɗon.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariyankeeɓe ɗuuɗuɓe e nden saare gomɗini Iisaa sabu ngol kongol ngol oo debbo seeditanii mo, o wi'i: «O wowlanii lan kala ko mi waɗi.»
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Ɓay Samariyankeeɓe ɓen arii e makko, ɓe torii mo wonugol takko maɓɓe, laatii o woni ɗon balɗe ɗiɗi.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Gomɗinɓe ɓen ɓurti ɗuuɗude kadi sabu kongol makko ngol,
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 tawi hiɓe wi'a on debbo: «Hinaa sabu kongol maa ngol hande kadi men gomɗiniri, kono ko ɓay menen tigi men heɗike mo. Meɗen andi wonde ko kanko woni Dandoowo aduna on.»
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ɓay ɗen balɗe ɗiɗi feƴƴii, Iisaa iwi ɗon fii yahugol Jaliilu,
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 fii kala o seeditike kanko tigi wonde annabaajo alaa teddungal ka leydi mun.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ɓay wonii o hewtii Jaliilu, ɓe Jaliilu ɓen jaɓɓii mo, sabu tawde hari ɓe yi'ii ko waɗi Yerusalaam kon fow ka fewndo juldeere, ɓay kamɓe kadi ɓe yahuno juldeere nden.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 O yiltitii kadi Kanaa, ɗun ko e nder Jaliilu, ka o waylunoo ndiyan ɗan njaram *wiiɲu ɗon.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ɓay o nanii wonde Iisaa iwii ka diiwal Yahuuda arii Jaliilu, on ari tawi mo, o torii mo yahugol ndikkinoya on ɓiɗɗo makko wonɗo e daande mayde.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Iisaa wi'i mo: «Onon si on yi'aali maandeeji e kaawakeeji, on gomɗintaa few!»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Kono on yeesoojo laamateeri ndin wi'i mo: «Koohoojo, seenee ado paykun an kun maayude!»
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Iisaa wi'i mo: «Yahu, ɓiɗɗo maa on ndikkii.»
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 E nder ko o yiltitotoo kon, o fotti e kurkaaɗi makko ɗin, ɓen wi'i mo wonde ɓiɗɗo makko on ndikkii.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 O landii ɓe ko e saa'i hombo hayfani paykun kun. Ɓen jaabii mo: «Ko hanki tumbere ɲalorma nguli ɓandu kin yalti e makko.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Onsay kanko baabaajo on o anditi ko e on saa'i tigi Iisaa wi'i mo «ɓiɗɗo maa on ndikkii.» Onsay o gomɗini, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ko ndee maande hawniinde ɗoo woni ɗimmere nde o waɗi ɓay o iwii ka diiwal Yahuuda, o arii Jaliilu.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.