João 4

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fariisiyaaɓe* ɓen nani wonde Iisaa no ɓurude Yaayaa heɓude taalibaaɓe, o loota ɓe,
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (kono tawi wonaa kanko Iisaa tigi wonnoo lootude, kono ko taalibaaɓe makko ɓen wonnoo lootude).
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Ɓay Iisaa humpitike ɗun, o iwi ka diiwal Yahuuda ɗon, o yiltitii ka diiwal Jaliilu.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tawi-le bee o taƴitoya *Samariiya.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 E nder ɗun, o hewti e saare jeyaande e Samariiya no wi'ee Sikaara e binde ngesa mba Yaaquuba okkunoo ɓiɗɗo mun on, ɗun ko Yuusufu.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Tawi woyndu Yaaquuba ndun no ɗon. Iisaa jooɗii ka binde woyndu sabu ronkere yaadu ndun, ɗun ko wa tumbere ɲalorma.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Debbo Samariyankeejo ari ƴoogugol ndiyan. Iisaa wi'i mo: «Okkoran mi yara.»
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ko fii hari taalibaaɓe makko ɓen no yahi ka saare fii soodugol ɲaametee.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 On debbo Samariyankeejo wi'i mo: «Ko honno an a Yahuudiyankeejo torortaa mi ko yaraa, mi Samariyankeejo?» (Ko fii huuwondiral alaa hakkunde Yahuudiyankeeɓe ɓen e Samariyankeeɓe ɓen.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Si hiɗa andunoo dokkal Alla ngal e Wi'uɗo ma ‹okkoran mi yara› on, hanno ko an torotonoo mo ko yaraa, o okkore ndiyan wurnayɗan.»
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kanko debbo on o jaabii mo, o wi'i: «Koohoojo, a alaa hay huunde ko ƴoogiraa, awa-le woyndu ndun no luggi. E hara ko honto heɓaynoɗaa non ɗan ndiyan wurnayɗan?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 E hara a ɓuru ben amen Yaaquuba mawnude, on okkuɗo men nduu woyndu, kanko tigi o yari e mayru wondude e ɓiɓɓe makko e jawle makko?»
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Iisaa jaabii, wi'i: «Kala yaruɗo ɗan ndiyan ɗonɗoyte kadi.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 On yaruɗo non ndiyan ɗan mi okkorta mo ɗan, ɗonɗetaake hande kadi. Kono ndiyan ɗan mi okkorta mo ɗan wontay e makko ɓundu ndiyan, ɓuloojan fii yeɗugol *ngurndan poomayankejan.»
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Debbo on jaabii mo, wi'i: «Koohoojo, okkoran ɗan ndiyan, hara mi ɗonɗetaake hande kadi, e hara mi artaali ɗoo hande kadi ƴoogugol.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Onsay kanko Iisaa o wi'i mo: «Yahu noddoyaa moodi maa, araa.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Debbo on jaabii mo, wi'i: «Mi alaa moodi.»
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ko fii a heɓii dewle jowi, awa kadi mo wonduɗaa on fewndo ɗoo wonaa moodi maa. E ɗun non a wowlii goonga.»
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Debbo on wi'i mo: «Koohoojo, mi tawii ko a annabaajo.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Menen Samariyankeeɓe ɓen, baabiraaɓe amen ɓen non rewii Alla e ngoo fello. Kono onon Yahuudiyankeeɓe ɓen, hiɗon wi'i ko Yerusalaam woni nokkuure ka Alla rewetee ɗon.»
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Iisaa wi'i mo: «Hey ko an yo debbo, hoolo lan, saa'iiji goo no aroya hara hinaa e hoore ngoo fello, hinaa Yerusalaam rewoton Baabaajo on.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ko fii onon hiɗon rewude ko on andaa, menen meɗen rewude ko men andi, ko fii kisiyee mo Alla yeɗata on ko e Yahuudiyankeeɓe ɓen ardi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kono saa'i on no arude, ɗun-le wuren o hewtii, ka rewooɓe e haqiiqa ɓen rewira Baabaajo on Ruuhu e goonga, ko fii ko sifa ɓen rewirooɓe mo non, Baabaajo on woni ɗaɓɓude.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Alla ko Ruuhu, bee rewooɓe mo ɓen rewira mo Ruuhu e goonga.»
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Debbo on wi'i mo kadi: «Miɗo andi wonde *Almasiihu on aroyay, ɗun ko Toɗɗaaɗo on. Nde o aroyi, o yewtay men fow.»
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iisaa jaabii mo wi'i: «Ko min oo Wonɗo ma wowlande nii woni on.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Onsay taalibaaɓe ɓen hewti, ɓe ŋalɗi ko o wonnoo e yewtidude e debbo on kon. Kono hay gooto e maɓɓe landaaki mo, wi'i: «Ko honɗun faalaɗaa?» maa «Ko honɗun yewtidantaa e makko?».
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Debbo on kadi acci ɗon loonde nden, o yahi ka saare, o wi'i yimɓe ɓen:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Aree ndaaron neɗɗo wowlanɗo lan kala ko mi waɗi. Taw si wonaa kanko woni Almasiihu on?»
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Onsay ɓen yalti ka saare, ɓe ari e makko.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Wa fewndo onsay, tawi taalibaaɓe ɓen no jeejude mo, wi'a: «Karamoko'en, nafee!»
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Kono o jaabii ɓe, o wi'i: «Miɗo mari ɲaametee ko mi ɲaama ko on andaa.»
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Onsay taalibaaɓe ɓen wi'indiri: «E hara ko goɗɗo addani mo ko o ɲaama?»
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Iisaa wi'i ɓe kadi: «Neema an on ko waɗugol faale Nuluɗo lan on e timmingol golle makko ɗen.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 E on wi'aali kadi: ‹Ɗoo e baagol ngol no heddii lebbi nay?› Hey, mi wi'ii on, ɓantee gite ɗen, ndaaron gese ɗen, ɗe wojjanii baagol!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Jooni wa'oowo on heɓay njoddi, o mooɓa neema fii ngurndan poomayankejan ɗan, fii yo sankoowo on e wa'oowo on weltodu.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ko fii ngal misal ɗoo ko goonga wonde: ‹Ko goɗɗo aawata, oya on soɲita.›
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Mi nulii on soɲitoygol ko on remaano. Woɓɓe remiino, ko e nder yangi ɓen kin naatuɗon.»
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariyankeeɓe ɗuuɗuɓe e nden saare gomɗini Iisaa sabu ngol kongol ngol oo debbo seeditanii mo, o wi'i: «O wowlanii lan kala ko mi waɗi.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ɓay Samariyankeeɓe ɓen arii e makko, ɓe torii mo wonugol takko maɓɓe, laatii o woni ɗon balɗe ɗiɗi.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Gomɗinɓe ɓen ɓurti ɗuuɗude kadi sabu kongol makko ngol,
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 tawi hiɓe wi'a on debbo: «Hinaa sabu kongol maa ngol hande kadi men gomɗiniri, kono ko ɓay menen tigi men heɗike mo. Meɗen andi wonde ko kanko woni Dandoowo aduna on.»
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ɓay ɗen balɗe ɗiɗi feƴƴii, Iisaa iwi ɗon fii yahugol Jaliilu,
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 fii kala o seeditike kanko tigi wonde annabaajo alaa teddungal ka leydi mun.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ɓay wonii o hewtii Jaliilu, ɓe Jaliilu ɓen jaɓɓii mo, sabu tawde hari ɓe yi'ii ko waɗi Yerusalaam kon fow ka fewndo juldeere, ɓay kamɓe kadi ɓe yahuno juldeere nden.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 O yiltitii kadi Kanaa, ɗun ko e nder Jaliilu, ka o waylunoo ndiyan ɗan njaram *wiiɲu ɗon.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ɓay o nanii wonde Iisaa iwii ka diiwal Yahuuda arii Jaliilu, on ari tawi mo, o torii mo yahugol ndikkinoya on ɓiɗɗo makko wonɗo e daande mayde.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Iisaa wi'i mo: «Onon si on yi'aali maandeeji e kaawakeeji, on gomɗintaa few!»
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Kono on yeesoojo laamateeri ndin wi'i mo: «Koohoojo, seenee ado paykun an kun maayude!»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Iisaa wi'i mo: «Yahu, ɓiɗɗo maa on ndikkii.»
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 E nder ko o yiltitotoo kon, o fotti e kurkaaɗi makko ɗin, ɓen wi'i mo wonde ɓiɗɗo makko on ndikkii.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 O landii ɓe ko e saa'i hombo hayfani paykun kun. Ɓen jaabii mo: «Ko hanki tumbere ɲalorma nguli ɓandu kin yalti e makko.»
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Onsay kanko baabaajo on o anditi ko e on saa'i tigi Iisaa wi'i mo «ɓiɗɗo maa on ndikkii.» Onsay o gomɗini, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ko ndee maande hawniinde ɗoo woni ɗimmere nde o waɗi ɓay o iwii ka diiwal Yahuuda, o arii Jaliilu.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.