João 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 E alat, ɗun ko ɲallal aranal e nder yontere nden, Mariyama jeyaaɗo Magaduuna dawi bimbi law ka yenaande, tawi hentaaki taho. O tawi hayre nden ittaama ka yenaande.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Onsay o dogi, o tawoyi Sim'uunu Petruusu e oya taalibaajo mo Iisaa yiɗunoo, o wi'i ɓe: «Ɓe ittii Koohoojo on ka yenaande, men andaa ko honto ɓe waɗi mo!»
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Onsay Petruusu e oya taalibaajo yalti, yaari ka yenaande.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ɓe ɗiɗoo non ɓe dogi, kono oya taalibaajo dogi ɓuri Petruusu, o adii hewtude ka yenaande.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 O ugginii, o yi'i kasannge on ka waalii, kono o naataali.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia, não entrou.
6 Sim'uunu Petruusu iwtirnooɗo ɓaawo makko on kaɲun kadi hewti, o naati ka nder yenaande, o haynii kasannge on no waalii ɗon
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis
7 e lefol waɗanoongol ka hoore Iisaa ngol, tawi ngol wondaa e kasannge on, kono tawi hingol taggaa, hingol feere.
7 e que o lenço que tinha estado sobre a sua cabeça não estava com os lençóis, mas enrolado, num lugar à parte.
8 Onsay oya taalibaajo, adinooɗo hewtude ka yenaande kaɲun kadi naati, o yi'i, o hoolii.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Tawi hari ɓe faamaali taho ko bindi ɗin wi'i kon wonde himo haani immitaade e hakkunde mayɓe ɓen.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que diz que era necessário que ressuscitasse dos mortos.
10 Onsay kamɓe taalibaaɓe ɓen ɓe yiltitii ka maɓɓe.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Tawi Mariyama Magaduuna no darii ka ɓaawo yenaande no wulla. E nder ko o wullata kon, himo ugginii, himo ndaara nder yenaande nden.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro
12 O yi'i malaa'ikaaɓe ɗiɗo ɓorniiɓe daneeji no jooɗii ka furee Iisaa on waalinoo ɗon, goɗɗo on telen ka hoore, oya on telen ka koyɗe.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ɓen wi'i mo: «Debbo ko honɗun wullataa?»
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 E nder ko o wi'ata ɗun kon, o yeƴƴitii, o yi'i Iisaa no darii, kono tawi o andaa wonde ko Iisaa non.
14 E, tendo dito isso, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Onsay Iisaa wi'i mo: «Debbo ko honɗun wullataa e ko hombo ɗaɓɓitataa?»
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Iisaa wi'i mo kadi fahin: «Mariyama!»
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Kono Iisaa wi'i mo: «Wota a jogito lan, ko fii mi ƴentaali taho ka Ben an. Kono yahu ka musiɓɓe an ɓen, wi'aa ɓe wonde miɗo ƴentude ka Ben an e ka Ben mon, ka Alla an e ka Alla mon.»
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Onsay kanko Mariyama Magaduuna o yahi, o wi'i taalibaaɓe ɓen wonde o yi'ii Koohoojo on, awa kadi kanko Iisaa o yewtii mo ɗun.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor e que ele lhe dissera isso.
19 E alat kiikiiɗe, ɗun ko ɲalaande aranere e nder yontere nden, tawi taalibaaɓe ɓen sokii baafe ɗen ka ɓe woni ɗon sabu kulol ngol ɓe huli Yahuudiyankeeɓe ɓen ngol. Onsay Iisaa ari darii hakkunde maɓɓe, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, onsay o holli ɓe juuɗe makko ɗen e beccal makko ngal. Taalibaaɓe ɓen weltii fii ko ɓe yi'i Koohoojo on kon.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Iisaa wi'i ɓe kadi fahin: «Yo jam wonu e mon! Min kadi mi nulirii on wano Baabaajo on nulirimmi non!»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ɓawto ɗin konguɗi, o wutti e hoore maɓɓe, o wi'i ɓe: «Jaɓee *Ruuhu Seniiɗo on.
22 E, havendo dito isso, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ɓe yaafaniɗon junuubaaji mun woo, ɗi yaafante ɓe. Ɓe on yaafanaaki junuubaaji mun woo, haray ɗi yaafaaka.»
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados;
24 Tawi Tooma jammaaɗo Siwtaaɗo tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen wondaa e maɓɓe fewndo ko Iisaa ari.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Onsay taalibaaɓe heddiiɓe ɓen wi'i mo: «Men yi'ii Koohoojo on!»
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Ɓay yontii, tawi taalibaaɓe Iisaa ɓen no ka suudu kadi, tawi hiɓe wondi e Tooma. Onsay Iisaa ari darii hakkunde maɓɓe, tawi baafe ɗen no sokii, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e, com eles, Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco!
27 E hoore ɗun o wi'i Tooma: «Ɓannu ɗoo hondu maa ndun, ndaaraa juuɗe an ɗen, ɓannaa kadi jungo maa ngon, meemaa beccal an ngal. Wota a wonu mo hoolotaako, kono gomɗin!»
27 Depois, disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; chega a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Onsay Tooma jaabii mo, wi'i: «Joomi an e Alla an!»
28 Tomé respondeu e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Iisaa wi'i mo kadi: «Ko ɓay a yi'ii lan si hooliɗaa. Kono maloore wonanii ɓen hooliiɓe ɓe yi'aali!»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram!
30 Iisaa waɗii kadi maandeeji hawniiɗi goo ɗuuɗuɗi e tawnde taalibaaɓe makko ɓen, ɗi windaaki e ndee deftere.
30 Jesus, pois, operou também, em presença de seus discípulos, muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Kono ɗunɗoo ko windanaa ko fii no gomɗiniron wonde ko Iisaa woni *Almasiihu on e *Ɓiɗɗo Alla on, e fii no heɓiron ngurndan e nder gomɗingol innde makko nden.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.