João 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA
1 E alat, ɗun ko ɲallal aranal e nder yontere nden, Mariyama jeyaaɗo Magaduuna dawi bimbi law ka yenaande, tawi hentaaki taho. O tawi hayre nden ittaama ka yenaande.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Onsay o dogi, o tawoyi Sim'uunu Petruusu e oya taalibaajo mo Iisaa yiɗunoo, o wi'i ɓe: «Ɓe ittii Koohoojo on ka yenaande, men andaa ko honto ɓe waɗi mo!»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Onsay Petruusu e oya taalibaajo yalti, yaari ka yenaande.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ɓe ɗiɗoo non ɓe dogi, kono oya taalibaajo dogi ɓuri Petruusu, o adii hewtude ka yenaande.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 O ugginii, o yi'i kasannge on ka waalii, kono o naataali.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Sim'uunu Petruusu iwtirnooɗo ɓaawo makko on kaɲun kadi hewti, o naati ka nder yenaande, o haynii kasannge on no waalii ɗon
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 e lefol waɗanoongol ka hoore Iisaa ngol, tawi ngol wondaa e kasannge on, kono tawi hingol taggaa, hingol feere.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Onsay oya taalibaajo, adinooɗo hewtude ka yenaande kaɲun kadi naati, o yi'i, o hoolii.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Tawi hari ɓe faamaali taho ko bindi ɗin wi'i kon wonde himo haani immitaade e hakkunde mayɓe ɓen.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Onsay kamɓe taalibaaɓe ɓen ɓe yiltitii ka maɓɓe.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Tawi Mariyama Magaduuna no darii ka ɓaawo yenaande no wulla. E nder ko o wullata kon, himo ugginii, himo ndaara nder yenaande nden.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 O yi'i malaa'ikaaɓe ɗiɗo ɓorniiɓe daneeji no jooɗii ka furee Iisaa on waalinoo ɗon, goɗɗo on telen ka hoore, oya on telen ka koyɗe.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ɓen wi'i mo: «Debbo ko honɗun wullataa?»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 E nder ko o wi'ata ɗun kon, o yeƴƴitii, o yi'i Iisaa no darii, kono tawi o andaa wonde ko Iisaa non.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Onsay Iisaa wi'i mo: «Debbo ko honɗun wullataa e ko hombo ɗaɓɓitataa?»
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Iisaa wi'i mo kadi fahin: «Mariyama!»
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Kono Iisaa wi'i mo: «Wota a jogito lan, ko fii mi ƴentaali taho ka Ben an. Kono yahu ka musiɓɓe an ɓen, wi'aa ɓe wonde miɗo ƴentude ka Ben an e ka Ben mon, ka Alla an e ka Alla mon.»
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Onsay kanko Mariyama Magaduuna o yahi, o wi'i taalibaaɓe ɓen wonde o yi'ii Koohoojo on, awa kadi kanko Iisaa o yewtii mo ɗun.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 E alat kiikiiɗe, ɗun ko ɲalaande aranere e nder yontere nden, tawi taalibaaɓe ɓen sokii baafe ɗen ka ɓe woni ɗon sabu kulol ngol ɓe huli Yahuudiyankeeɓe ɓen ngol. Onsay Iisaa ari darii hakkunde maɓɓe, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, onsay o holli ɓe juuɗe makko ɗen e beccal makko ngal. Taalibaaɓe ɓen weltii fii ko ɓe yi'i Koohoojo on kon.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Iisaa wi'i ɓe kadi fahin: «Yo jam wonu e mon! Min kadi mi nulirii on wano Baabaajo on nulirimmi non!»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Ɓawto ɗin konguɗi, o wutti e hoore maɓɓe, o wi'i ɓe: «Jaɓee *Ruuhu Seniiɗo on.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ɓe yaafaniɗon junuubaaji mun woo, ɗi yaafante ɓe. Ɓe on yaafanaaki junuubaaji mun woo, haray ɗi yaafaaka.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Tawi Tooma jammaaɗo Siwtaaɗo tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen wondaa e maɓɓe fewndo ko Iisaa ari.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Onsay taalibaaɓe heddiiɓe ɓen wi'i mo: «Men yi'ii Koohoojo on!»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ɓay yontii, tawi taalibaaɓe Iisaa ɓen no ka suudu kadi, tawi hiɓe wondi e Tooma. Onsay Iisaa ari darii hakkunde maɓɓe, tawi baafe ɗen no sokii, o wi'i ɓe: «Yo jam wonu e mon!»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 E hoore ɗun o wi'i Tooma: «Ɓannu ɗoo hondu maa ndun, ndaaraa juuɗe an ɗen, ɓannaa kadi jungo maa ngon, meemaa beccal an ngal. Wota a wonu mo hoolotaako, kono gomɗin!»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Onsay Tooma jaabii mo, wi'i: «Joomi an e Alla an!»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Iisaa wi'i mo kadi: «Ko ɓay a yi'ii lan si hooliɗaa. Kono maloore wonanii ɓen hooliiɓe ɓe yi'aali!»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Iisaa waɗii kadi maandeeji hawniiɗi goo ɗuuɗuɗi e tawnde taalibaaɓe makko ɓen, ɗi windaaki e ndee deftere.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Kono ɗunɗoo ko windanaa ko fii no gomɗiniron wonde ko Iisaa woni *Almasiihu on e *Ɓiɗɗo Alla on, e fii no heɓiron ngurndan e nder gomɗingol innde makko nden.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.