João 11
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Gorko wi'eteeɗo Laazaru nawnuno ka saare *Betanii, ka Mariyatu e miɲan mun Mariyama hoɗunoo ɗon.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ko Mariyama on juurunoo angiri ka koyɗe Koohoojo on, o fittiri ɗe sukundu makko ndun. Tawi ko Laazaru oo nawnunooɗo woni bandiraawo makko on.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Onsay ɓen bandiraaɓe Laazaru ɗiɗo immini goɗɗo haa e Iisaa ko andinoya mo, wi'a: «Koohoojo, giɗo maa on no nawni.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ɓay Iisaa humpitike ɗun, o wi'i: «Wonaa ndee nawnaare ɗoo warata mo, kono nde hollay mangural Alla ngal, fii no *Ɓiɗɗo Alla on mawniniree sabu mayre.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ko fii hari Iisaa no yiɗi Mariyatu e Mariyama miɲɲiraawo mun on, kaɲun e Laazaru bandiraawo maɓɓe on.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ɓay wonii o andii on no nawni, o wonti e nden nokkuure ka o wonnoo ɗon balɗe ɗiɗi.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Onsay o wi'i taalibaaɓe ɓen: «Yiltitoɗen ka diiwal Yahuuda.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Taalibaaɓe ɓen wi'i mo: «Karamoko'en, ko neeɓaali koo, Yahuudiyankeeɓe ɓen no etaade no fiɗira on kaaƴe. E on yiltitoto ɗon?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Iisaa kadi jaabii ɓe, wi'i: «E nder ɲallal ngal hinaa saa'iiji sappoo e ɗiɗi? Awa si goɗɗo yaarii ɲalorma, o feggotaako, ɓay haray himo yi'irde ndaygu oo aduna.
9 Jesus respondeu:
10 Kono si goɗɗo yaarii jemma, o feggoto, ko fii haray ndayganaa mo.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɓawto ɗin konguɗi o wi'i ɓe: «Laazaru, giɗo men on, ɗaanike, kono miɗo yahude fii findingol mo.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Taalibaaɓe ɓen wi'i mo: «Koohoojo, si tawii o ɗaani, o ndikkay.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tawi Iisaa ko yewti ko fii mayde Laazaru nden, kono kamɓe ɓe sikki ko fii ɗoyngol tun o wowli.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Onsay Iisaa laaɓani ɓe, o wi'i ɓe: «Laazaru maayii.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Kono miɗo weltii fii mon tawde hari mi alaa ton fii no gomɗiniron. Jooni yahen ka o woni ton.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Onsay Tooma, jammaaɗo Siwtaaɗo on, wi'i taalibaaɓe heddiiɓe ɓen: «Mahen enen kadi, maayiden e makko!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ɓay wonii Iisaa hewtii, o tawi Laazaru heɓii balɗe nay ka yenaande.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Tawi hakkunde Betanii ɗon e Yerusalaam yonaa kilomeeterji tati leydi.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Tawi Yahuudiyankeeɓe buy no ari ka Mariyatu e Mariyama fii yarlingol ɓe mayde bandiraawo maɓɓe on.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ɓay wonii Mariyatu humpitike wonde Iisaa no arude, o yahi fottugol e makko, Mariyama kaɲun lutti jooɗaade ka suudu.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mariyatu wi'i Iisaa: «Koohoojo, si tawno hiɗon ɗoo, bandiraawo an on maayataano.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kono haa jooni miɗo andi kala ko toriɗon Alla, Alla waɗanay on.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Onsay Iisaa wi'i mo: «Bandiraawo maa on immitoto.»
23 Jesus disse a ela:
24 Mariyatu jaabii mo, wi'i: «Miɗo andi o immitoyto ka ummutal, ɗun ko ka ɲalaande sakkitorde.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Iisaa kadi wi'i mo: «Ko min woni Ummutal ngal e Ngurndan ɗan. Kala gomɗinɗo lan wuuray, hay si o maayii non.
25 Então Jesus declarou:
26 Kala wurɗo gomɗinɗo lan maayataa han kadi. Hiɗa hoolii ɗun?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mariyatu wi'i mo: «Eyyo, yaa an Koohoojo, miɗo gomɗini ko an woni Almasiihu on, Ɓiɗɗo Alla, haanuɗo arude ka aduna on.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ɓay kanko Mariyatu o wi'ii ɗun, o yiltitii, o noddoyi Mariyama miɲɲiraawo makko on, o wi'i mo e gundoo: «Karamoko'en no ɗoo, hiɓe noddude ma.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nde Mariyama nanirnoo ɗun, o hawtii nde wootere, o yahi e makko.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Tawi hari Iisaa naataali taho ka nder hoɗo, himo e nden nokkuure ka Mariyatu fottunoo e makko ɗon.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yahuudiyankeeɓe wondunooɓe e Mariyama ka suudu ɓen fii yarlingol mo yi'i himo hawtoo tun yalta, ɓen kadi jokki mo, ko fii hari hiɓe sikka himo yahude wulloygol ka yenaande.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ɓay wonii Mariyama hewtii ka Iisaa woni ɗon, o yi'ii mo, o yani e ley koyɗe makko, o wi'i: «Koohoojo, si tawno hiɗon ɗoo, bandiraawo an on maayataano!»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ɓay Iisaa yi'ii himo wulla, awa kadi Yahuudiyankeeɓe ɓe o ardi ɓen kaɲun kadi no wullude, ɗun yurmi mo ka wonkii haa ɓernde makko jiɓii.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Onsay kanko Iisaa o wi'i: «Ko honto surruɗon mo?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Iisaa mbojji.
35 Jesus chorou.
36 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen wi'i: «Ndaaree no ɓe yiɗirnoo mo!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Woɓɓe e hakkunde maɓɓe wi'i: «Kanko, oo wuntinnooɗo bumɓe, e hara o waawataano waɗude kadi hara oo neɗɗo maayaali?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ɗun yurmi Iisaa kadi, o ari ka yenaande, tawi ko fammeere ombiraande hayre.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Iisaa wi'i: «Pottinee hayre nden.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Kono Iisaa wi'i mo: «E hinaa mi wi'iino ma, si tawii hiɗa gomɗini, a yi'ay mangural Alla ngal?»
40 Jesus respondeu:
41 Onsay ɓe pottini hayre nden. Iisaa ɓanti gite mun ɗen, fewtini dow, wi'i: «Baaba, mi weltanike ma fii ko jaabinanɗaa mi kon.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Min miɗo andi hiɗa jaabinande lan saa'i kala, kono ko sabu ɓee yimɓe dariiɓe ɗoo mi wowliri, fii yo ɓe gomɗin wonde ko an nulimmi.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Laazaru, yaltu!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Onsay mayɗo on yalti, tawi koyɗe ɗen e juuɗe ɗen no haɓɓiraa lincoy, himo buumiraa kasannge on.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Onsay ɓay buy e Yahuudiyankeeɓe arnooɓe ka Mariyama ɓen yi'ii ko Iisaa waɗi kon, ɓe gomɗini mo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kono woɓɓe e maɓɓe yahi tawoyi *Fariisiyaaɓe ɓen, andini ɓen ko Iisaa waɗi kon.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Onsay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen mottindiri dental fewjooɓe ɓen, ɓe wi'i: «Ko honɗun waɗeten? Ko fii oo neɗɗo no waɗude maandeeji hawniiɗi buy.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Si en accii o jokkirii nii, fow gomɗinay mo, awa kadi Roomiyankooɓe ɓen aroyay jatta nokkuure men hormorde nden e jamaa men on.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Onsay goɗɗo e maɓɓe no wi'ee Qayaafa, tawi ko on wonnoo yottinoowo mawɗo sadaka e nden hitaande ɗon, o wi'i ɓe: «Onon on faamaali huunde.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Onon on andaa wonde no moƴƴani yimɓe ɓen ka aaden gooto maaya fii jamaa on, hara jamaa on fow mulaali.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tawi ngol kongol hinaa e makko kanko tigi iwri, kono ko ɓay ko kanko wonnoo yottinoowo mawɗo sadaka e nder nden hitaande ɗon, o hiitii* wonde Iisaa no haani maayude fii jamaa *Isra'iila on.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ɗun non hinaa fii oo jamaa tun, kono ko fii no fayɓe Alla saakitiiɓe ɓen mottindiriree, wona *moftal gootal.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gila nden ɲande ɓe fottani fii warugol mo.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Laatii tawi Iisaa jindataa han kadi e kene hakkunde Yahuudiyankeeɓe ɓen. O iwi ɗon, o yahi e leydi kawtirndi e ɗon ndin ka wulaa e saare no wi'ee Efrayiima, o wondi ɗon e taalibaaɓe makko ɓen.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tawi juldeere Yahuudiyankeeɓe, ɗun ko *Juldeere Yawtaneede nden, ɓadike. Buy e yimɓe leydi ndin yahi Yerusalaam fii yo ɓe laɓɓino ado Juldeere Yawtaneede nden hewtude.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tawi mo bee e maɓɓe no ɗaɓɓa Iisaa ka *juulirde mawnde, wi'a: «Ko sikkuɗon? E hara o arataa ka juldeere few?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tawi non hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen yamiriino wonde, si tawii goɗɗo no andi ka o woni, yo o wowlu fii no ɓe nangira mo.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.