João 11
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 Gorko wi'eteeɗo Laazaru nawnuno ka saare *Betanii, ka Mariyatu e miɲan mun Mariyama hoɗunoo ɗon.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ko Mariyama on juurunoo angiri ka koyɗe Koohoojo on, o fittiri ɗe sukundu makko ndun. Tawi ko Laazaru oo nawnunooɗo woni bandiraawo makko on.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Onsay ɓen bandiraaɓe Laazaru ɗiɗo immini goɗɗo haa e Iisaa ko andinoya mo, wi'a: «Koohoojo, giɗo maa on no nawni.»
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ɓay Iisaa humpitike ɗun, o wi'i: «Wonaa ndee nawnaare ɗoo warata mo, kono nde hollay mangural Alla ngal, fii no *Ɓiɗɗo Alla on mawniniree sabu mayre.»
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ko fii hari Iisaa no yiɗi Mariyatu e Mariyama miɲɲiraawo mun on, kaɲun e Laazaru bandiraawo maɓɓe on.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ɓay wonii o andii on no nawni, o wonti e nden nokkuure ka o wonnoo ɗon balɗe ɗiɗi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Onsay o wi'i taalibaaɓe ɓen: «Yiltitoɗen ka diiwal Yahuuda.»
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Taalibaaɓe ɓen wi'i mo: «Karamoko'en, ko neeɓaali koo, Yahuudiyankeeɓe ɓen no etaade no fiɗira on kaaƴe. E on yiltitoto ɗon?»
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Iisaa kadi jaabii ɓe, wi'i: «E nder ɲallal ngal hinaa saa'iiji sappoo e ɗiɗi? Awa si goɗɗo yaarii ɲalorma, o feggotaako, ɓay haray himo yi'irde ndaygu oo aduna.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kono si goɗɗo yaarii jemma, o feggoto, ko fii haray ndayganaa mo.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɓawto ɗin konguɗi o wi'i ɓe: «Laazaru, giɗo men on, ɗaanike, kono miɗo yahude fii findingol mo.»
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Taalibaaɓe ɓen wi'i mo: «Koohoojo, si tawii o ɗaani, o ndikkay.»
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tawi Iisaa ko yewti ko fii mayde Laazaru nden, kono kamɓe ɓe sikki ko fii ɗoyngol tun o wowli.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Onsay Iisaa laaɓani ɓe, o wi'i ɓe: «Laazaru maayii.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Kono miɗo weltii fii mon tawde hari mi alaa ton fii no gomɗiniron. Jooni yahen ka o woni ton.»
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Onsay Tooma, jammaaɗo Siwtaaɗo on, wi'i taalibaaɓe heddiiɓe ɓen: «Mahen enen kadi, maayiden e makko!»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ɓay wonii Iisaa hewtii, o tawi Laazaru heɓii balɗe nay ka yenaande.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Tawi hakkunde Betanii ɗon e Yerusalaam yonaa kilomeeterji tati leydi.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Tawi Yahuudiyankeeɓe buy no ari ka Mariyatu e Mariyama fii yarlingol ɓe mayde bandiraawo maɓɓe on.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ɓay wonii Mariyatu humpitike wonde Iisaa no arude, o yahi fottugol e makko, Mariyama kaɲun lutti jooɗaade ka suudu.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mariyatu wi'i Iisaa: «Koohoojo, si tawno hiɗon ɗoo, bandiraawo an on maayataano.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kono haa jooni miɗo andi kala ko toriɗon Alla, Alla waɗanay on.»
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Onsay Iisaa wi'i mo: «Bandiraawo maa on immitoto.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mariyatu jaabii mo, wi'i: «Miɗo andi o immitoyto ka ummutal, ɗun ko ka ɲalaande sakkitorde.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Iisaa kadi wi'i mo: «Ko min woni Ummutal ngal e Ngurndan ɗan. Kala gomɗinɗo lan wuuray, hay si o maayii non.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Kala wurɗo gomɗinɗo lan maayataa han kadi. Hiɗa hoolii ɗun?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mariyatu wi'i mo: «Eyyo, yaa an Koohoojo, miɗo gomɗini ko an woni Almasiihu on, Ɓiɗɗo Alla, haanuɗo arude ka aduna on.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ɓay kanko Mariyatu o wi'ii ɗun, o yiltitii, o noddoyi Mariyama miɲɲiraawo makko on, o wi'i mo e gundoo: «Karamoko'en no ɗoo, hiɓe noddude ma.»
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Nde Mariyama nanirnoo ɗun, o hawtii nde wootere, o yahi e makko.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Tawi hari Iisaa naataali taho ka nder hoɗo, himo e nden nokkuure ka Mariyatu fottunoo e makko ɗon.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Yahuudiyankeeɓe wondunooɓe e Mariyama ka suudu ɓen fii yarlingol mo yi'i himo hawtoo tun yalta, ɓen kadi jokki mo, ko fii hari hiɓe sikka himo yahude wulloygol ka yenaande.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ɓay wonii Mariyama hewtii ka Iisaa woni ɗon, o yi'ii mo, o yani e ley koyɗe makko, o wi'i: «Koohoojo, si tawno hiɗon ɗoo, bandiraawo an on maayataano!»
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ɓay Iisaa yi'ii himo wulla, awa kadi Yahuudiyankeeɓe ɓe o ardi ɓen kaɲun kadi no wullude, ɗun yurmi mo ka wonkii haa ɓernde makko jiɓii.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Onsay kanko Iisaa o wi'i: «Ko honto surruɗon mo?»
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Iisaa mbojji.
35 Jesus chorou.
36 Onsay Yahuudiyankeeɓe ɓen wi'i: «Ndaaree no ɓe yiɗirnoo mo!»
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Woɓɓe e hakkunde maɓɓe wi'i: «Kanko, oo wuntinnooɗo bumɓe, e hara o waawataano waɗude kadi hara oo neɗɗo maayaali?»
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ɗun yurmi Iisaa kadi, o ari ka yenaande, tawi ko fammeere ombiraande hayre.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Iisaa wi'i: «Pottinee hayre nden.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Kono Iisaa wi'i mo: «E hinaa mi wi'iino ma, si tawii hiɗa gomɗini, a yi'ay mangural Alla ngal?»
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Onsay ɓe pottini hayre nden. Iisaa ɓanti gite mun ɗen, fewtini dow, wi'i: «Baaba, mi weltanike ma fii ko jaabinanɗaa mi kon.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Min miɗo andi hiɗa jaabinande lan saa'i kala, kono ko sabu ɓee yimɓe dariiɓe ɗoo mi wowliri, fii yo ɓe gomɗin wonde ko an nulimmi.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Ɓay wonii o wi'ii ɗun, o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Laazaru, yaltu!»
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Onsay mayɗo on yalti, tawi koyɗe ɗen e juuɗe ɗen no haɓɓiraa lincoy, himo buumiraa kasannge on.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Onsay ɓay buy e Yahuudiyankeeɓe arnooɓe ka Mariyama ɓen yi'ii ko Iisaa waɗi kon, ɓe gomɗini mo.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Kono woɓɓe e maɓɓe yahi tawoyi *Fariisiyaaɓe ɓen, andini ɓen ko Iisaa waɗi kon.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Onsay hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen mottindiri dental fewjooɓe ɓen, ɓe wi'i: «Ko honɗun waɗeten? Ko fii oo neɗɗo no waɗude maandeeji hawniiɗi buy.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Si en accii o jokkirii nii, fow gomɗinay mo, awa kadi Roomiyankooɓe ɓen aroyay jatta nokkuure men hormorde nden e jamaa men on.»
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Onsay goɗɗo e maɓɓe no wi'ee Qayaafa, tawi ko on wonnoo yottinoowo mawɗo sadaka e nden hitaande ɗon, o wi'i ɓe: «Onon on faamaali huunde.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Onon on andaa wonde no moƴƴani yimɓe ɓen ka aaden gooto maaya fii jamaa on, hara jamaa on fow mulaali.»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Tawi ngol kongol hinaa e makko kanko tigi iwri, kono ko ɓay ko kanko wonnoo yottinoowo mawɗo sadaka e nder nden hitaande ɗon, o hiitii* wonde Iisaa no haani maayude fii jamaa *Isra'iila on.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ɗun non hinaa fii oo jamaa tun, kono ko fii no fayɓe Alla saakitiiɓe ɓen mottindiriree, wona *moftal gootal.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Gila nden ɲande ɓe fottani fii warugol mo.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Laatii tawi Iisaa jindataa han kadi e kene hakkunde Yahuudiyankeeɓe ɓen. O iwi ɗon, o yahi e leydi kawtirndi e ɗon ndin ka wulaa e saare no wi'ee Efrayiima, o wondi ɗon e taalibaaɓe makko ɓen.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Tawi juldeere Yahuudiyankeeɓe, ɗun ko *Juldeere Yawtaneede nden, ɓadike. Buy e yimɓe leydi ndin yahi Yerusalaam fii yo ɓe laɓɓino ado Juldeere Yawtaneede nden hewtude.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tawi mo bee e maɓɓe no ɗaɓɓa Iisaa ka *juulirde mawnde, wi'a: «Ko sikkuɗon? E hara o arataa ka juldeere few?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Tawi non hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e Fariisiyaaɓe ɓen yamiriino wonde, si tawii goɗɗo no andi ka o woni, yo o wowlu fii no ɓe nangira mo.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.