Atos 2
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Nde ɲalaande juldeere wi'eteende *Pentakosta hewtunoo, tawi ɓe fow hiɓe wondi nokkun gootun.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Tun nde wootere, hawa wa hendu tiiɗundu iwri ka kammu ari, hebbini suudu ka ɓe woni ɗon.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Onsay wa ɗenɗe yiite feeɲani ɓe, ɗe sendondiri, ɗe woni e hoore mo kala e maɓɓe.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Ɓe fow ɓe heewi *Ruuhu Seniiɗo on, ɓe nangani wowlugol e *haalaaji goo, mo bee e ko Ruuhu on longini ɗun.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Tawi wa nden ɲande *Yahuudiyankeeɓe rewooɓe Alla iwruɓe e leyɗe aduna on fow no Yerusalaam.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 E nder ko hawa kan waɗata kon, jamaa mooɓinooɗo ɗon on jiiɓii sabu ko mo kala e maɓɓe nanaynoo ɓen no wowla e haala mun kan tigi kon.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɗun ŋalɗini ɓe haa feƴƴiti, e hoore hiɓe wi'a: «Hara ɓee yimɓe wonɓe wowlude ɗoo fow hinaa ɓe diiwal Jaliilu?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Ko honno nanirɗen ɓee no wowla e haala ka muynuɗen kan tigi?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Ɗun ko enen ɓee Fartiyankooɓe e Maadiyankooɓe e Elaamiyankooɓe e ɓee hoɗuɓe Mesopotamii e ka diiwal Yahuuda e ɓe Kapadoosi ɓen e ɓe Pontii ɓen e ɓe *Aazii ɓen,
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 e ɓe Firgii ɓen e ɓe Pamfilii ɓen e ɓe Misira ɓen e ɓee jeyaaɓe e ndii leydi Libii kawtirɓe e Sirenii e iwruɓe Roomu ɓen,
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 ɗun ko Yahuudiyankeeɓe ɓen e naatuɓe e diina Yahuudiyanke ɓen e jeyaaɓe Kereeti ɓen e Aarabeeɓe ɓen, enen ɗoo fow en nanii hiɓe wowla e haala mo kala e men fii kuuɗe Alla mawɗe ɗen!»
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Tawi ɗun no ŋalɗini ɓe fota ɓe fow haa hiɓe jiɓii, ɓe nangi wi'indirgol: «Ko honɗun ɗu'un holli?»
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Kono woɓɓe no awmotonoo ɓe, wi'a: «Ɓee ko yaruɓe haa mandili!»
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Ontuma Petruusu immodi e *sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o, o ewnii jamaa on, o wi'i ɓe: «Ko onon yo Yahuudiyankeeɓe e kala hoɗuɗo Yerusalaam, heɗitee konguɗi an ɗin, andon ɗunɗoo.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Ko fii hinaa ko sikkuɗon kon, ɓee wonaa mandiluɓe nii, ko walluhaa on nii.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 E hino ko annabi Yuu'iila wi'unoo kon, himo wi'i:
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‹Alla daalii:
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 ‹Kanko Alla o daalii kadi:
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Mi waɗa kadi kaawakeeji ka kammu dow,
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Naange ngen wayloo niɓe,
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Onsay kala jantotooɗo innde Joomiraaɗo on dandoyte.›
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Ko onon yo *Isra'iilayankeeɓe, heɗitee ɗii konguɗi an! Oo gorko wi'eteeɗo Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata, on mo Allaahu on ɓanginiri yeeso mon kaawakeeji moƴƴi e kuuɗe e maandeeji, kon ko Alla warri e makko e hakkunde mon, wano andirɗon non tigi,
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 ɗun ko on waɗaaɗo e joge tippude e eɓɓoore Alla nden e gandal makko adiingal ngal kanko Alla, warirɗon mo wattugol mo e juuɗe heeferɓe ɓen, ɓen wariri mo fempugol wenga.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Allaahu on immintinii mo, o sortii mo e nder ndin muuseendi mayde, ko fii hari gasataa ka nguli mayde kin jogoo mo ton.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Ko fii hari Daawuuda wi'irii nii fii makko, woo:
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ko ɗun waɗi si ɓernde an nden no heewi weltaare,
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Ko fii a accoytaa wonkii an kin ka wonunde mayɓe,
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 A andinii lan laawi ngurndan ɗin,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Musiɓɓe, newnanee lan mi yewta on no laaɓiri fii Daawuuda oo baabiraawo meeɗen, on maynooɗo surraa, mo tawata yenaande mun no woodaa haa jooni hakkunde men.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Nde tawnoo ko o annabaajo, himo andi kadi wonde Allaahu on woondanii mo woondoore wonde o joɗɗinay goɗɗo e jurriya makko on ka jullere laamu makko.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 O *hiitino fii immintinegol *Almasiihu on, on mo accoytaake ka wonunde mayɓe ɓen, ɗun ko on mo ɓandu mun laatoytaako ɲolayndu.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Iisaa on non, Allaahu on immintinii mo, men fow ko men seedee ɗun.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Alla ɓantirii mo ka sengo mun ɲaamo, o hendike e juuɗe Baabaajo on ko fodanoo kon, ɗun ko Ruuhu Seniiɗo on, kanko kadi o tippinii ɗun, wano wonɗon yiirude nii, e no wonɗon nanirde nii.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Fii kala Daawuuda yahaali ka kammu, kono kanko tigi o wi'i:
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 haa mi waɗa ayɓe maa ɓen ka ley teppe maa.›
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Awa yo *bolondaaji Isra'iila ɗin fow andu e nder pellital wonde Allaahu on waɗii Iisaa, oo mo fempunoɗon, Almasiihu e Joomi.»
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Ɓay ɓe nanii ɗun, ɗun naati e ɓerɗe maɓɓe ɗen. Onsay ɓe wi'i Petruusu e ɓeya sahaabaaɓe: «Musiɓɓe, ko honɗun men haani waɗuɗe?»
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Petruusu wi'i ɓe: «Tuubee, mo kala e mon kadi *lootoo maande kisiyee e innde Iisaa Almasiihu on, fii yaafuyee junuubaaji mon ɗin. Onsay on heɓay dokkal Ruuhu Seniiɗo on.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ko fii fodaari ndin ko fii mon e fii ɓiɓɓe mon ɓen e fii kala woɗɗitiiɗo, ɗun ko kala ɓen ɓe Alla Joomiraaɗo men on noddoyta.»
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Awa ko konguɗi ɗuuɗuɗi goo kadi o seeditorani ɓe, e himo waajotonoo ɓe kadi, wi'a: «Dandee hoore mon e nguu jamaanu ɓoyliingu.»
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Ɓen jaɓuɓe kongol makko ngol, lootaa maande kisiyee. Nden ɲande ko wa guluuje tato yimɓe ɓeyditii e maɓɓe.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Onsay ɓe duumii e janndeeji ɓen sahaabaaɓe, e mottondirgol fii jokkere enɗan e ɲaamidugol e toragol Alla.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Ŋalaw heɓi mo kala e maɓɓe. Tawi sahaabaaɓe ɓen no waɗaynoo kaawakeeji moƴƴi e maandeeji heewuɗi.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Onsay gomɗinnooɓe ɓen fow wontidi, ɓe hawti piiji ɗin fow.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ɓe yeeyi keyeeji maɓɓe ɗin e ko wonani ɓe kon, ɓe senditi ɗun hakkunde maɓɓe, mo kala e ko hatonjini kon.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Tawi ɲande woo e nder wakkilaare maɓɓe e nanondiral hiɓe wontidi, hiɓe ka *juulirde mawnde, awa kadi ɓe ɲaamidayno ka nder cuuɗi, ɓe ɲaamida e nder welo-welo e ɓernde laaɓunde,
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 ɓe manta Alla, ɓe heɓayno kadi sulfu jamaa on fow. Joomiraaɗo on kadi no ɓeydiraynoo *moftal maɓɓe ngal ɲande woo ɓen wonaaɓe dandeede.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.