Atos 2
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Nde ɲalaande juldeere wi'eteende *Pentakosta hewtunoo, tawi ɓe fow hiɓe wondi nokkun gootun.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Tun nde wootere, hawa wa hendu tiiɗundu iwri ka kammu ari, hebbini suudu ka ɓe woni ɗon.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Onsay wa ɗenɗe yiite feeɲani ɓe, ɗe sendondiri, ɗe woni e hoore mo kala e maɓɓe.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Ɓe fow ɓe heewi *Ruuhu Seniiɗo on, ɓe nangani wowlugol e *haalaaji goo, mo bee e ko Ruuhu on longini ɗun.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Tawi wa nden ɲande *Yahuudiyankeeɓe rewooɓe Alla iwruɓe e leyɗe aduna on fow no Yerusalaam.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 E nder ko hawa kan waɗata kon, jamaa mooɓinooɗo ɗon on jiiɓii sabu ko mo kala e maɓɓe nanaynoo ɓen no wowla e haala mun kan tigi kon.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ɗun ŋalɗini ɓe haa feƴƴiti, e hoore hiɓe wi'a: «Hara ɓee yimɓe wonɓe wowlude ɗoo fow hinaa ɓe diiwal Jaliilu?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ko honno nanirɗen ɓee no wowla e haala ka muynuɗen kan tigi?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ɗun ko enen ɓee Fartiyankooɓe e Maadiyankooɓe e Elaamiyankooɓe e ɓee hoɗuɓe Mesopotamii e ka diiwal Yahuuda e ɓe Kapadoosi ɓen e ɓe Pontii ɓen e ɓe *Aazii ɓen,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 e ɓe Firgii ɓen e ɓe Pamfilii ɓen e ɓe Misira ɓen e ɓee jeyaaɓe e ndii leydi Libii kawtirɓe e Sirenii e iwruɓe Roomu ɓen,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 ɗun ko Yahuudiyankeeɓe ɓen e naatuɓe e diina Yahuudiyanke ɓen e jeyaaɓe Kereeti ɓen e Aarabeeɓe ɓen, enen ɗoo fow en nanii hiɓe wowla e haala mo kala e men fii kuuɗe Alla mawɗe ɗen!»
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Tawi ɗun no ŋalɗini ɓe fota ɓe fow haa hiɓe jiɓii, ɓe nangi wi'indirgol: «Ko honɗun ɗu'un holli?»
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Kono woɓɓe no awmotonoo ɓe, wi'a: «Ɓee ko yaruɓe haa mandili!»
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ontuma Petruusu immodi e *sahaabaaɓe ɓen sappoo e go'o, o ewnii jamaa on, o wi'i ɓe: «Ko onon yo Yahuudiyankeeɓe e kala hoɗuɗo Yerusalaam, heɗitee konguɗi an ɗin, andon ɗunɗoo.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Ko fii hinaa ko sikkuɗon kon, ɓee wonaa mandiluɓe nii, ko walluhaa on nii.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 E hino ko annabi Yuu'iila wi'unoo kon, himo wi'i:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‹Alla daalii:
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 ‹Kanko Alla o daalii kadi:
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Mi waɗa kadi kaawakeeji ka kammu dow,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Naange ngen wayloo niɓe,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Onsay kala jantotooɗo innde Joomiraaɗo on dandoyte.›
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Ko onon yo *Isra'iilayankeeɓe, heɗitee ɗii konguɗi an! Oo gorko wi'eteeɗo Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata, on mo Allaahu on ɓanginiri yeeso mon kaawakeeji moƴƴi e kuuɗe e maandeeji, kon ko Alla warri e makko e hakkunde mon, wano andirɗon non tigi,
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 ɗun ko on waɗaaɗo e joge tippude e eɓɓoore Alla nden e gandal makko adiingal ngal kanko Alla, warirɗon mo wattugol mo e juuɗe heeferɓe ɓen, ɓen wariri mo fempugol wenga.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Allaahu on immintinii mo, o sortii mo e nder ndin muuseendi mayde, ko fii hari gasataa ka nguli mayde kin jogoo mo ton.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Ko fii hari Daawuuda wi'irii nii fii makko, woo:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ko ɗun waɗi si ɓernde an nden no heewi weltaare,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Ko fii a accoytaa wonkii an kin ka wonunde mayɓe,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 A andinii lan laawi ngurndan ɗin,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Musiɓɓe, newnanee lan mi yewta on no laaɓiri fii Daawuuda oo baabiraawo meeɗen, on maynooɗo surraa, mo tawata yenaande mun no woodaa haa jooni hakkunde men.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Nde tawnoo ko o annabaajo, himo andi kadi wonde Allaahu on woondanii mo woondoore wonde o joɗɗinay goɗɗo e jurriya makko on ka jullere laamu makko.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 O *hiitino fii immintinegol *Almasiihu on, on mo accoytaake ka wonunde mayɓe ɓen, ɗun ko on mo ɓandu mun laatoytaako ɲolayndu.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Iisaa on non, Allaahu on immintinii mo, men fow ko men seedee ɗun.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Alla ɓantirii mo ka sengo mun ɲaamo, o hendike e juuɗe Baabaajo on ko fodanoo kon, ɗun ko Ruuhu Seniiɗo on, kanko kadi o tippinii ɗun, wano wonɗon yiirude nii, e no wonɗon nanirde nii.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Fii kala Daawuuda yahaali ka kammu, kono kanko tigi o wi'i:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 haa mi waɗa ayɓe maa ɓen ka ley teppe maa.›
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Kanko Petruusu o wi'i kadi: «Awa yo *bolondaaji Isra'iila ɗin fow andu e nder pellital wonde Allaahu on waɗii Iisaa, oo mo fempunoɗon, Almasiihu e Joomi.»
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Ɓay ɓe nanii ɗun, ɗun naati e ɓerɗe maɓɓe ɗen. Onsay ɓe wi'i Petruusu e ɓeya sahaabaaɓe: «Musiɓɓe, ko honɗun men haani waɗuɗe?»
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Petruusu wi'i ɓe: «Tuubee, mo kala e mon kadi *lootoo maande kisiyee e innde Iisaa Almasiihu on, fii yaafuyee junuubaaji mon ɗin. Onsay on heɓay dokkal Ruuhu Seniiɗo on.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Ko fii fodaari ndin ko fii mon e fii ɓiɓɓe mon ɓen e fii kala woɗɗitiiɗo, ɗun ko kala ɓen ɓe Alla Joomiraaɗo men on noddoyta.»
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Awa ko konguɗi ɗuuɗuɗi goo kadi o seeditorani ɓe, e himo waajotonoo ɓe kadi, wi'a: «Dandee hoore mon e nguu jamaanu ɓoyliingu.»
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ɓen jaɓuɓe kongol makko ngol, lootaa maande kisiyee. Nden ɲande ko wa guluuje tato yimɓe ɓeyditii e maɓɓe.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Onsay ɓe duumii e janndeeji ɓen sahaabaaɓe, e mottondirgol fii jokkere enɗan e ɲaamidugol e toragol Alla.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Ŋalaw heɓi mo kala e maɓɓe. Tawi sahaabaaɓe ɓen no waɗaynoo kaawakeeji moƴƴi e maandeeji heewuɗi.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Onsay gomɗinnooɓe ɓen fow wontidi, ɓe hawti piiji ɗin fow.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ɓe yeeyi keyeeji maɓɓe ɗin e ko wonani ɓe kon, ɓe senditi ɗun hakkunde maɓɓe, mo kala e ko hatonjini kon.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Tawi ɲande woo e nder wakkilaare maɓɓe e nanondiral hiɓe wontidi, hiɓe ka *juulirde mawnde, awa kadi ɓe ɲaamidayno ka nder cuuɗi, ɓe ɲaamida e nder welo-welo e ɓernde laaɓunde,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 ɓe manta Alla, ɓe heɓayno kadi sulfu jamaa on fow. Joomiraaɗo on kadi no ɓeydiraynoo *moftal maɓɓe ngal ɲande woo ɓen wonaaɓe dandeede.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.