Atos 28
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVI
1 Ɓay men daɗii, men andi wonde suriire nde men woni e mun nden ko Malta wi'etee.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Yimɓe hoɗuɓe ɗon ɓen holli men teddungal mawngal, ɓe ɓanniti men fow, ɓe huɓɓi yiite sabu ndiyan ɗan e jaangol ngol.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Onsay Puulusa ƴetti donkun leɗɗe, ukki ka yiite. Kono sabu nguleendi yiite ngen, kuuraari sortii ton siŋii jungo makko ngon.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ɓay ɓen yimɓe nden suriire yi'ii ngin kullii no siŋii mo jungo ngon, ɓe wi'indiri: «Wa jooni oo neɗɗo ko ittoowo hoore, ko fii ko karahan o daɗiri ka baharu, kono ɲaawoore nden accataa o wuura.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Kono laatii Puulusa piɗɗii kullii ngin ka nder yiite e hoore o heɓaali bone woo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tawi ɓen yimɓe ko habbii woo ko yi'ugol ka o ɓuuti maa ka o yanata, o maaya kisan. Kono ɓay ɓe habbike haa, ɓe yi'aali hay huunde ko heɓi mo, ɓe yiltitii, ɓe wi'i ko o allaajo.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Tawi nokkuure no moggo ɗon, nde ɓurɗo teddude e suriire nden no wi'ee Pubiliyuusa jeyi. On jaɓɓii men, o werni men ɗon e hoore giggol e nder balɗe tati.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Tawi ben Pubiliyuusa no nawni, waalii nguli-ɓandu e dogu-reedu. Onsay Puulusa naati ka makko, *fawi juuɗe ɗen e hoore makko, o toranii mo Alla, o ndikkini mo.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ɓawto ɗun nawnuɓe ɓen ka suriire fow ari e makko, o ndikkini ɓen kadi.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Onsay ɓe waɗani men teddungal njanal. Ɓay wonii men fokkitii kadi, ɓe waɗani men dokke ɗe men handi e mun.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ɓawto koɗagol amen e nder lebbi tati, men ƴawi ɗon e laana iwruka Aleksandiri, ruumunooka e nden suriire, maandiniranooka sanamuuji funeeji ɗin.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ɓay men hewtoyii Sirakuusa, men woni ɗon balɗe tati.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ɓay men iwii ɗon, e nder ko men takkotoo kon, men hewti Regiyuuna. Bimbi nden ɲande hendu ndun immori ka ɲaamo ɓaawo amen, e nder balɗe ɗiɗi tawi men hewtii Pusolii.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Men tawi ɗon musiɓɓe goo, ɓen torii men wondugol e maɓɓe ɗon balɗe jeeɗiɗi, ko nii men yaari Roomu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Musiɓɓe wonɓe e nden saare, humpitinooɓe fii amen ɓen, ari haa e ndee nokkuure fottirde wonde Apiyuusu e haa e ngoo hoɗo wi'eteengo Cuuɗi Tati Hoɓɓe, fii fottugol e amen. Ɓay Puulusa yi'ii ɓe, o jarni Alla, o ɓeydi wakkilaare.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ɓay men hewtii Roomu, Puulusa newnanaa wonugol feere wondude e suufaajo goo ko ayna mo.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Balɗe tati ɓawto ɗun, kanko Puulusa o nodditi mokobaaɓe Yahuudiyankeeɓe ɓen. Ɓay wonii ɓe mooɓondirii, onsay o hewtini ɓe ndee yewtere ɗoo, o wi'i: «Musiɓɓe, e ɓaawo waɗugol an jamaa on hay huunde maa dartagol aadaaji maamiraaɓe men ɓen, mi wattaama e juuɗe Roomiyankooɓe ɓen, mi sokaa gila Yerusalaam.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ɓay ɓen gaynii landaade lan, ɓe faalaa lan accitude, ɓay ɓe yi'aali e an huunde ko foddi e mayde.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Kono Yahuudiyankeeɓe ɓen dartii. Mi tawi min kadi bee mi hewta lanɗo mawɗo Roomu on e hoore mi miijaaki tooɲude jamaa an on.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ko fii ɗun mi faaliranoo on yiirude, mi yewta on, ko fii ko sabu tanƴinaare *Isra'iilayankeeɓe ɓen mi jolkiraa ngal jolokowal.»
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ɓen kadi jaabii mo, wi'i: «Men hendaaki ɓataake woo iwruɗe ka diiwal Yahuuda fii maa, awa kadi hay gooto e musiɓɓe ɓen araali hewtini men goɗɗun maa wowlu-maa ko boni.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Kono meɗen faalaa andirde ma ko miijiɗaa. Ko fii meɗen andi ndee fedde ko liddondirteende ka woni woo.»
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Onsay ɓe bugitii e ɲalaande goo. Ɓay wonii nden ɲalaande nde ɓe haldi hewtii, ɗuuɗuɓe ari ka makko ɓuri aranun. E nder ko o sifotoo kon, tawi himo seeditaade fii *laamu Alla ngun, awa kadi himo rewrude e Sariya Muusaa on e defte annabaaɓe ɓen fii holnugol ɓe fii Iisaa, ɗun waɗi gila bimbi haa kiikiiɗe.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Woɓɓe felliti sabu ko o wowli kon, woɓɓe ronki hoolaade.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ɓay wonii ɓe fokkitii e ɓaawo nanondiral maɓɓe, Puulusa ɓeyditi ɗii konguɗi ɗoo, o wi'i: «Ruuhu Seniiɗo on yewtiri baabiraaɓe mon ɓen haqiiqa, rewrude e annabi Isaaya, o wi'i:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‹Yahu e oo jamaa, wi'aa:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ko fii ɗee ɓerɗe oo jamaa wonii yooruɗe,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ɓawto ɗun, Puulusa daakii ka o woni ɗon e nder duuɓi ɗiɗi timmuɗi, e hoore himo tolna kala araynooɗo ka makko.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 O waajoo fii laamu Alla ngun, o jannira kadi fii Iisaa Almasiihu Joomi on pellital timmungal e ɓaawo haɗeede woo kadi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.