Atos 28
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Ɓay men daɗii, men andi wonde suriire nde men woni e mun nden ko Malta wi'etee.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Yimɓe hoɗuɓe ɗon ɓen holli men teddungal mawngal, ɓe ɓanniti men fow, ɓe huɓɓi yiite sabu ndiyan ɗan e jaangol ngol.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Onsay Puulusa ƴetti donkun leɗɗe, ukki ka yiite. Kono sabu nguleendi yiite ngen, kuuraari sortii ton siŋii jungo makko ngon.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ɓay ɓen yimɓe nden suriire yi'ii ngin kullii no siŋii mo jungo ngon, ɓe wi'indiri: «Wa jooni oo neɗɗo ko ittoowo hoore, ko fii ko karahan o daɗiri ka baharu, kono ɲaawoore nden accataa o wuura.»
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Kono laatii Puulusa piɗɗii kullii ngin ka nder yiite e hoore o heɓaali bone woo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tawi ɓen yimɓe ko habbii woo ko yi'ugol ka o ɓuuti maa ka o yanata, o maaya kisan. Kono ɓay ɓe habbike haa, ɓe yi'aali hay huunde ko heɓi mo, ɓe yiltitii, ɓe wi'i ko o allaajo.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Tawi nokkuure no moggo ɗon, nde ɓurɗo teddude e suriire nden no wi'ee Pubiliyuusa jeyi. On jaɓɓii men, o werni men ɗon e hoore giggol e nder balɗe tati.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Tawi ben Pubiliyuusa no nawni, waalii nguli-ɓandu e dogu-reedu. Onsay Puulusa naati ka makko, *fawi juuɗe ɗen e hoore makko, o toranii mo Alla, o ndikkini mo.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ɓawto ɗun nawnuɓe ɓen ka suriire fow ari e makko, o ndikkini ɓen kadi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Onsay ɓe waɗani men teddungal njanal. Ɓay wonii men fokkitii kadi, ɓe waɗani men dokke ɗe men handi e mun.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ɓawto koɗagol amen e nder lebbi tati, men ƴawi ɗon e laana iwruka Aleksandiri, ruumunooka e nden suriire, maandiniranooka sanamuuji funeeji ɗin.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ɓay men hewtoyii Sirakuusa, men woni ɗon balɗe tati.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ɓay men iwii ɗon, e nder ko men takkotoo kon, men hewti Regiyuuna. Bimbi nden ɲande hendu ndun immori ka ɲaamo ɓaawo amen, e nder balɗe ɗiɗi tawi men hewtii Pusolii.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Men tawi ɗon musiɓɓe goo, ɓen torii men wondugol e maɓɓe ɗon balɗe jeeɗiɗi, ko nii men yaari Roomu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Musiɓɓe wonɓe e nden saare, humpitinooɓe fii amen ɓen, ari haa e ndee nokkuure fottirde wonde Apiyuusu e haa e ngoo hoɗo wi'eteengo Cuuɗi Tati Hoɓɓe, fii fottugol e amen. Ɓay Puulusa yi'ii ɓe, o jarni Alla, o ɓeydi wakkilaare.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ɓay men hewtii Roomu, Puulusa newnanaa wonugol feere wondude e suufaajo goo ko ayna mo.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Balɗe tati ɓawto ɗun, kanko Puulusa o nodditi mokobaaɓe Yahuudiyankeeɓe ɓen. Ɓay wonii ɓe mooɓondirii, onsay o hewtini ɓe ndee yewtere ɗoo, o wi'i: «Musiɓɓe, e ɓaawo waɗugol an jamaa on hay huunde maa dartagol aadaaji maamiraaɓe men ɓen, mi wattaama e juuɗe Roomiyankooɓe ɓen, mi sokaa gila Yerusalaam.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ɓay ɓen gaynii landaade lan, ɓe faalaa lan accitude, ɓay ɓe yi'aali e an huunde ko foddi e mayde.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Kono Yahuudiyankeeɓe ɓen dartii. Mi tawi min kadi bee mi hewta lanɗo mawɗo Roomu on e hoore mi miijaaki tooɲude jamaa an on.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ko fii ɗun mi faaliranoo on yiirude, mi yewta on, ko fii ko sabu tanƴinaare *Isra'iilayankeeɓe ɓen mi jolkiraa ngal jolokowal.»
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ɓen kadi jaabii mo, wi'i: «Men hendaaki ɓataake woo iwruɗe ka diiwal Yahuuda fii maa, awa kadi hay gooto e musiɓɓe ɓen araali hewtini men goɗɗun maa wowlu-maa ko boni.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Kono meɗen faalaa andirde ma ko miijiɗaa. Ko fii meɗen andi ndee fedde ko liddondirteende ka woni woo.»
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Onsay ɓe bugitii e ɲalaande goo. Ɓay wonii nden ɲalaande nde ɓe haldi hewtii, ɗuuɗuɓe ari ka makko ɓuri aranun. E nder ko o sifotoo kon, tawi himo seeditaade fii *laamu Alla ngun, awa kadi himo rewrude e Sariya Muusaa on e defte annabaaɓe ɓen fii holnugol ɓe fii Iisaa, ɗun waɗi gila bimbi haa kiikiiɗe.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Woɓɓe felliti sabu ko o wowli kon, woɓɓe ronki hoolaade.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ɓay wonii ɓe fokkitii e ɓaawo nanondiral maɓɓe, Puulusa ɓeyditi ɗii konguɗi ɗoo, o wi'i: «Ruuhu Seniiɗo on yewtiri baabiraaɓe mon ɓen haqiiqa, rewrude e annabi Isaaya, o wi'i:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‹Yahu e oo jamaa, wi'aa:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ko fii ɗee ɓerɗe oo jamaa wonii yooruɗe,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ɓawto ɗun, Puulusa daakii ka o woni ɗon e nder duuɓi ɗiɗi timmuɗi, e hoore himo tolna kala araynooɗo ka makko.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 O waajoo fii laamu Alla ngun, o jannira kadi fii Iisaa Almasiihu Joomi on pellital timmungal e ɓaawo haɗeede woo kadi.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.