Atos 27

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɓay wonii aadaama men bakoto ɗon e laana ndiyan fii yahugol Italii, ɓe ƴetti Puulusa e kasooɓe goo, ɓe watti e juuɗe Yuliyuusu, ɗun ko yeesoojo dental suufaaɓe jeyaangal ka lanɗo mawɗo Roomu on.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Men bakii ɗon e laana iwruka Adiramiyuuna rewoyayka Aazii. Men yahi, tawi meɗen wondi e Masedoniyankoojo wi'eteeɗo Aristarke mo Tesalonii.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Bimbi nden ɲande, men hewti Siduuna. Sabu ko Yuliyuusu jogornoo Puulusa no moƴƴiri non, o newnani mo kanko Puulusa yahugol ka yiɓɓe makko ɓen, ɓen waɗana mo faale makko on.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ɓay men iwii ɗon, men takkii suriire Siipuru nden, ko fii hari hendu ndun no alindaade men.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ɓay men takkike daande baharu hunduɗo Silisii e Pamfilii on, men hewti Miira, ɗun ko e nder Lisii.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Yeesoojo konu on tawi ɗon laana iwruka Aleksandiri, yahayka Italii, o ƴawni men ɗon.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tawi e nder balɗe buy ko doy men woni yaarude, men ɓattori ndee saare Kinidii karahan. Kono nde tawnoo hendu ndun jaɓaali men jokka ngol laawol, onsay men takkii soɓɓundu Salamonee ndun, men acciri Kereeti ka ɲaamo.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ɓay men serindorii ɗon karahan, men hewti e nokkuure no wi'ee Darorɗe Labaaɗe, ɗun ko takko ndee saare wi'eteende Lasaayata.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Ɓay saa'i juutuɗo feƴƴii, tawi yaadu amen ndun ka nder ndiyan wondii e nawaare, ko fii hari saa'i korka kan feƴƴii. Ko ɗun waɗi si Puulusa hajii ɓe,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 wi'i: «Mi yi'ii wonde nduu yaadu nder ndiyan gasataa e ɓaawo masiibo e kasaara, ɗun non hinaa fii laana kan e dolle ɗen tun, kono fii wonkiiji men ɗin enen kadi.»
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Kono yeesoojo dental suufaaɓe ɓen hoolori doginoowo laana kan e yeesoojo makka on edii o heɗaade yewtereeji Puulusa ɗin.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Nde tawnoo ngal dingiral laaɗe ndiyan moƴƴaa ndungu, ɓurɓe ɓen e maɓɓe aadii yo ɓe yahu ɓe hettoya si tawii no gasa, ka wi'etee ɗon Feniika, e ngal dingiral laaɗe wongal Kereeti hikkorngal hirnaange ɲaamo e hirnaange nano, fii yo ɓe feƴƴin ɗon ndungu ngun.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Onsay kenun wifi iwri ka sengo ɲaamo, ɓe sikki wonde ɓe heɓii ko ɓe faandinoo kon. Onsay ɓe towni darnirɗun laana kan, ɓe serindii binde Kereeti.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Kono ɓawto ɗun seeɗa, kenii moolanaangii wifi sortori ka suriire, ngin no wi'ee kenii funnaange nano.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Laatii laana kan waawaali tiindaade hendu ndun, ndu naɓi ka, menen kadi men acci ka naɓi men.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Men yaari non haa men bakitori ka sengo ɲaamo wirnitorngo surihun tosokun no wi'ee Kawda, ka men wawtii laakun danditorkun kun ɗon e hoore karahan.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ɓay kun ƴawnaama, men heɓi feere ƴettugol ɓoggi ɗin, haɓɓa laana kan. Nde tawnoo kadi meɗen hulnoo saggoygol ka njaareendi Sirtisi, onsay men tippini darnirɗun laana kan ka nder ndiyan, ko nii men yaari.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Nde tawnoo kenii ngin no yeƴude men fota, bimbi nden ɲande men woni e bugagol dolle ɗen ka ndiyan.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ɲande timmunoo nden balɗe tati, gollooɓe ɓen ƴettani hoore mun aalaaji gollirɗi ka laana ɗin, ɓe bugii ka ndiyan.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Tawi e nder balɗe buy, hinaa naange hinaa koode woni ko yalti. Tawi kenii ngin ɓurtu tabitude tiiɗa haa men taƴii hisugol few.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 E hoore ɗun, tawi neeɓii men ɲaamaali. Onsay Puulusa hawtii darii e hakkunde yimɓe ɓen, o wi'i:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Jooni mi ɓeydii on wakkilinde, ko fii on fow wonkiiji mon ɗin daɗay, ko laana kan tun woni daɗataa.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ko fii oo Alla Jeyɗo lan, on mo mi rewata, malaa'ikaajo mun on arii e an e oo jemma,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 o wi'immi: ‹Wota a hulu yo Puulusa, ko fii bee daroɗaa yeeso lanɗo mawɗo Roomu on. Awa kadi Alla yeɗete sulfu fii ɓe wonduɗaa ka ndiyan ɓen fow.›
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ko ɗun waɗi, si mi wi'ay on wakkilee, ko fii miɗo hoolii ko Alla wi'immi kon waɗiray non.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Kono fow e mun, bee saggoyen e suriire.»
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ka jemmaare sappoo e nayaɓere gila hendu ndun woni men bugondirde e on baharu Adriyatiika, gollooɓe ka laana ɓen sogitii ɓadagol amen leydi ndin tumbere jemma.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Onsay ɓe yolli sawru eɓɓirdu ndun, ɓe tawi luggeendi ndin ko sogone cappanɗe jeetati. Ɓay men woɗɗitike ɗon seeɗa, ɓe yolliti ndu kadi, ɓe tawi luggeendi ndin ko sogone cappanɗe jeegoo.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Nde tawnoo hiɓe hulunoo yi'ugol ka laana kan lancotoo e kaaƴe, onsay ɓe bugori darnirɗe nay laana kan ɓaawo, tawi ko ɓe habbii woo ko weetugol ngol.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Tawi gollooɓe ka laana ɓen no ɗaɓɓude no seedira e makka. Onsay ɓe tippini laakun danditorkun kun ka nder ndiyan, wa si tawii hiɓe yahude waɗoya darnirɗe laana kan yeeso makka.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Onsay Puulusa wi'i yeesoojo suufaaɓe ɓen e suufaaɓe ɓen: «Wattanee yiila, ko fii si ɓee yimɓe wonaali ka nder laana gaa, haray on waawataa daɗude hande kadi.»
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Onsay suufaaɓe ɓen taƴi ɓoggi laakun danditorkun kun, ɓe acci kun yoolii.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ado weetude, Puulusa wakkilini fow fii ɲaamugol e hoore himo wi'a ɓe: «Ko hande woni ɲalaande sappoo e nayaɓere nden hiɗon habbii e hoore on ɲaamaali hay huunde haa jooni.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Mi wakkilinii on jooni ɲaamugol, ko fii ɗun no haani fii no daɗiron, awa kadi hay gooto e mon cukulol hoore mun hayrataa.»
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ɓay o gaynii wi'ude ɗun, o ƴetti bireedi on, o jarni Alla yeeso maɓɓe ɓe fow. Onsay o senditi, o nangani ɲaamugol.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ɓay ɓe wakkilinaama, ɓe fow ɓe ɲaami.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Tawi wonnooɓe ka laana ɓen fow ko ɓe yimɓe teemeɗɗe ɗiɗo e cappanɗe njeeɗiɗo e njeegoo.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ɓay wonii ɓe ɲaamii haa, ɓe hayfiniri laana kan bugagol ɲaametee on ka baharu.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ɓay weetii, laatii ɓe anditaali leydi ndin, kono ɓe haccii salndu baharu on e pencen mun, ɓe fottani nawrugol ton laana kan si no hawri.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Onsay ɓe taƴi ɓoggi darnirɗe laana kan ɗin, ɓe acci ɗe ka ndiyan, ɓe acciti kadi kaɓɓi ardorɗe laana kan. Onsay ɓe fonti bagi wonɗo on ka leggal laana kan, ɓe fewtini e hendu ndun, ɓe yaari ka pencen salndu baharu on.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Kono ɓe hawroyi e mowre njaare e hakkunde waameeji ɗiɗi, ɓe acci laana kan saggi ɗon. Hakkee ko yeeso laana kan irii, tawi ka waawataa dillude, awa kadi hakkee ko morlooɗe ndiyan ɗen tiiɗunoo ɓaawo laana kan lancii.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Tawi kadi suufaaɓe ɓen no miijinoo warugol kasooɓe ɓen, fii wota hay gooto e maɓɓe fubbo laawoo.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Kono tawi yeesoojo suufaaɓe ɓen no aadii dandugol Puulusa, o falli ɓe waɗugol kon ko ɓe eɓɓi. O yamiri yo wawɓe fubbaade ɓen atto ukkaade fii hettoygol gaɗa,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 heddiiɓe ɓen kadi huutora pecce maa goɗɗun e kunte laana kan. Ko nii fow hewtiroyi gaɗa e hoore jam.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.