Atos 27

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɓay wonii aadaama men bakoto ɗon e laana ndiyan fii yahugol Italii, ɓe ƴetti Puulusa e kasooɓe goo, ɓe watti e juuɗe Yuliyuusu, ɗun ko yeesoojo dental suufaaɓe jeyaangal ka lanɗo mawɗo Roomu on.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Men bakii ɗon e laana iwruka Adiramiyuuna rewoyayka Aazii. Men yahi, tawi meɗen wondi e Masedoniyankoojo wi'eteeɗo Aristarke mo Tesalonii.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Bimbi nden ɲande, men hewti Siduuna. Sabu ko Yuliyuusu jogornoo Puulusa no moƴƴiri non, o newnani mo kanko Puulusa yahugol ka yiɓɓe makko ɓen, ɓen waɗana mo faale makko on.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ɓay men iwii ɗon, men takkii suriire Siipuru nden, ko fii hari hendu ndun no alindaade men.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ɓay men takkike daande baharu hunduɗo Silisii e Pamfilii on, men hewti Miira, ɗun ko e nder Lisii.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Yeesoojo konu on tawi ɗon laana iwruka Aleksandiri, yahayka Italii, o ƴawni men ɗon.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tawi e nder balɗe buy ko doy men woni yaarude, men ɓattori ndee saare Kinidii karahan. Kono nde tawnoo hendu ndun jaɓaali men jokka ngol laawol, onsay men takkii soɓɓundu Salamonee ndun, men acciri Kereeti ka ɲaamo.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ɓay men serindorii ɗon karahan, men hewti e nokkuure no wi'ee Darorɗe Labaaɗe, ɗun ko takko ndee saare wi'eteende Lasaayata.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ɓay saa'i juutuɗo feƴƴii, tawi yaadu amen ndun ka nder ndiyan wondii e nawaare, ko fii hari saa'i korka kan feƴƴii. Ko ɗun waɗi si Puulusa hajii ɓe,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 wi'i: «Mi yi'ii wonde nduu yaadu nder ndiyan gasataa e ɓaawo masiibo e kasaara, ɗun non hinaa fii laana kan e dolle ɗen tun, kono fii wonkiiji men ɗin enen kadi.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Kono yeesoojo dental suufaaɓe ɓen hoolori doginoowo laana kan e yeesoojo makka on edii o heɗaade yewtereeji Puulusa ɗin.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nde tawnoo ngal dingiral laaɗe ndiyan moƴƴaa ndungu, ɓurɓe ɓen e maɓɓe aadii yo ɓe yahu ɓe hettoya si tawii no gasa, ka wi'etee ɗon Feniika, e ngal dingiral laaɗe wongal Kereeti hikkorngal hirnaange ɲaamo e hirnaange nano, fii yo ɓe feƴƴin ɗon ndungu ngun.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Onsay kenun wifi iwri ka sengo ɲaamo, ɓe sikki wonde ɓe heɓii ko ɓe faandinoo kon. Onsay ɓe towni darnirɗun laana kan, ɓe serindii binde Kereeti.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Kono ɓawto ɗun seeɗa, kenii moolanaangii wifi sortori ka suriire, ngin no wi'ee kenii funnaange nano.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Laatii laana kan waawaali tiindaade hendu ndun, ndu naɓi ka, menen kadi men acci ka naɓi men.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Men yaari non haa men bakitori ka sengo ɲaamo wirnitorngo surihun tosokun no wi'ee Kawda, ka men wawtii laakun danditorkun kun ɗon e hoore karahan.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ɓay kun ƴawnaama, men heɓi feere ƴettugol ɓoggi ɗin, haɓɓa laana kan. Nde tawnoo kadi meɗen hulnoo saggoygol ka njaareendi Sirtisi, onsay men tippini darnirɗun laana kan ka nder ndiyan, ko nii men yaari.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nde tawnoo kenii ngin no yeƴude men fota, bimbi nden ɲande men woni e bugagol dolle ɗen ka ndiyan.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ɲande timmunoo nden balɗe tati, gollooɓe ɓen ƴettani hoore mun aalaaji gollirɗi ka laana ɗin, ɓe bugii ka ndiyan.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Tawi e nder balɗe buy, hinaa naange hinaa koode woni ko yalti. Tawi kenii ngin ɓurtu tabitude tiiɗa haa men taƴii hisugol few.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 E hoore ɗun, tawi neeɓii men ɲaamaali. Onsay Puulusa hawtii darii e hakkunde yimɓe ɓen, o wi'i:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Jooni mi ɓeydii on wakkilinde, ko fii on fow wonkiiji mon ɗin daɗay, ko laana kan tun woni daɗataa.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ko fii oo Alla Jeyɗo lan, on mo mi rewata, malaa'ikaajo mun on arii e an e oo jemma,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 o wi'immi: ‹Wota a hulu yo Puulusa, ko fii bee daroɗaa yeeso lanɗo mawɗo Roomu on. Awa kadi Alla yeɗete sulfu fii ɓe wonduɗaa ka ndiyan ɓen fow.›
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ko ɗun waɗi, si mi wi'ay on wakkilee, ko fii miɗo hoolii ko Alla wi'immi kon waɗiray non.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Kono fow e mun, bee saggoyen e suriire.»
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ka jemmaare sappoo e nayaɓere gila hendu ndun woni men bugondirde e on baharu Adriyatiika, gollooɓe ka laana ɓen sogitii ɓadagol amen leydi ndin tumbere jemma.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Onsay ɓe yolli sawru eɓɓirdu ndun, ɓe tawi luggeendi ndin ko sogone cappanɗe jeetati. Ɓay men woɗɗitike ɗon seeɗa, ɓe yolliti ndu kadi, ɓe tawi luggeendi ndin ko sogone cappanɗe jeegoo.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Nde tawnoo hiɓe hulunoo yi'ugol ka laana kan lancotoo e kaaƴe, onsay ɓe bugori darnirɗe nay laana kan ɓaawo, tawi ko ɓe habbii woo ko weetugol ngol.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Tawi gollooɓe ka laana ɓen no ɗaɓɓude no seedira e makka. Onsay ɓe tippini laakun danditorkun kun ka nder ndiyan, wa si tawii hiɓe yahude waɗoya darnirɗe laana kan yeeso makka.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Onsay Puulusa wi'i yeesoojo suufaaɓe ɓen e suufaaɓe ɓen: «Wattanee yiila, ko fii si ɓee yimɓe wonaali ka nder laana gaa, haray on waawataa daɗude hande kadi.»
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Onsay suufaaɓe ɓen taƴi ɓoggi laakun danditorkun kun, ɓe acci kun yoolii.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ado weetude, Puulusa wakkilini fow fii ɲaamugol e hoore himo wi'a ɓe: «Ko hande woni ɲalaande sappoo e nayaɓere nden hiɗon habbii e hoore on ɲaamaali hay huunde haa jooni.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Mi wakkilinii on jooni ɲaamugol, ko fii ɗun no haani fii no daɗiron, awa kadi hay gooto e mon cukulol hoore mun hayrataa.»
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ɓay o gaynii wi'ude ɗun, o ƴetti bireedi on, o jarni Alla yeeso maɓɓe ɓe fow. Onsay o senditi, o nangani ɲaamugol.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ɓay ɓe wakkilinaama, ɓe fow ɓe ɲaami.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tawi wonnooɓe ka laana ɓen fow ko ɓe yimɓe teemeɗɗe ɗiɗo e cappanɗe njeeɗiɗo e njeegoo.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ɓay wonii ɓe ɲaamii haa, ɓe hayfiniri laana kan bugagol ɲaametee on ka baharu.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ɓay weetii, laatii ɓe anditaali leydi ndin, kono ɓe haccii salndu baharu on e pencen mun, ɓe fottani nawrugol ton laana kan si no hawri.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Onsay ɓe taƴi ɓoggi darnirɗe laana kan ɗin, ɓe acci ɗe ka ndiyan, ɓe acciti kadi kaɓɓi ardorɗe laana kan. Onsay ɓe fonti bagi wonɗo on ka leggal laana kan, ɓe fewtini e hendu ndun, ɓe yaari ka pencen salndu baharu on.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Kono ɓe hawroyi e mowre njaare e hakkunde waameeji ɗiɗi, ɓe acci laana kan saggi ɗon. Hakkee ko yeeso laana kan irii, tawi ka waawataa dillude, awa kadi hakkee ko morlooɗe ndiyan ɗen tiiɗunoo ɓaawo laana kan lancii.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tawi kadi suufaaɓe ɓen no miijinoo warugol kasooɓe ɓen, fii wota hay gooto e maɓɓe fubbo laawoo.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Kono tawi yeesoojo suufaaɓe ɓen no aadii dandugol Puulusa, o falli ɓe waɗugol kon ko ɓe eɓɓi. O yamiri yo wawɓe fubbaade ɓen atto ukkaade fii hettoygol gaɗa,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 heddiiɓe ɓen kadi huutora pecce maa goɗɗun e kunte laana kan. Ko nii fow hewtiroyi gaɗa e hoore jam.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.