Atos 22

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 «Ko onon yo musiɓɓe an e baabiraaɓe an, jooni heɗee mi yewta on fii jaabannde an nden.»
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Nde ɓe nanunoo ko e haala Yahuudiyanke o woni ɓe yewtude, deeƴaango ngon ɓurti kadi.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 «Min ko mi Yahuudiyankeejo heɓaaɗo Tarsiisu, ɗun ko e nder Silisii, kono ko e nder ndee saare ɗoo mi ne'aa. Ko e fee Gamaliyiila kadi mi jangi fii jokkugol Sariya baabiraaɓe men ɓen tigi. Hari miɗo huminoo e Alla fota wano wonirɗon non on fow hande.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Miɗo cukkotonoo ɓen jokkuɓe laawol Iisaa haa woɓɓe maayori, mi haɓɓa, mi soka worɓe e rewɓe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Yottinoowo* mawɗo sadaka on e dental mawɓe ɓen fow ko seedee an e ɗun. Mi hendorii ɓe hay ɓataake fii musiɓɓe Yahuudiyankeeɓe wonɓe Damaasi ɓen. Onsay mi yahi fii haɓɓugol jokkuɓe ngol laawol wonɓe ton ɓen, mi adda Yerusalaam fii donkingol ɓe.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 «Wa fewndo ko mi woni ka ɗatal, ɓay mi ɓadike Damaasi, ɗun ko wa naange e hoore, tun ndaygu moolanaangu iwri ka kammu, hunditi lan.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Mi yani ka leydi, onsay mi nani hawa no wi'ammi: ‹Saawulu! Saawulu! Ko fii honɗun wonɗaa mi cukkanaade?›
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Mi jaabii: ‹Ko an hombo nii Joomi an?›
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ɓen wondunooɓe e an yi'uno ngun ndaygu, kono ɓe alaano nanude hawa on Wonɗo lan wowlande.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 «Onsay mi wi'i: ‹Ko honɗun mi waɗata, yaa an Joomi?›
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 «Tawi mi alaa yi'ude han kadi, ko fii hari jalbeendi ngun ndaygu wuminii lan. Onsay wondunooɓe e an ɓen ɗowimmi haa mi hewti Damaasi.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 «Tawi goɗɗo no ɗon no wi'ee Hanaaniiya, on ko gorko dewo ɗoftotooɗo Sariya on, mo Yahuudiyankeeɓe wonɓe Damaasi ɓen fow joganii kongol moƴƴol.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 On ari darii takko an, wi'immi: ‹Ko an yo Saawulu musiɗɗo an, wuntu!› E on saa'i tigi mi wunti, mi yi'i mo.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 «O wi'immi kadi: ‹Alla baabiraaɓe men ɓen suɓike ma fii yo a andu faale makko on e fii yo a yi'u Feewuɗo on, nanaa konguɗi iwruɗi ka hunduko makko ɗin.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ko fii a wonay seeditantooɗo mo e yeeso yimɓe ɓen fow fii ko yi'uɗaa kon e ko nanuɗaa kon.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Jooni non ko honɗun wonɗaa nennanaade? Immo *looteɗaa maande kisiyee, laɓɓineɗaa junuubaaji maa ɗin e nder jantagol innde makko nden.› »
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Puulusa wi'i kadi: «Ɓay mi yiltitike Yerusalaam, e nder ko mi torotoo Alla kon ka *juulirde mawnde, mi feɲɲinanaa goɗɗun.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Onsay mi yi'i Joomi on, o wi'immi: ‹Hittin yaltugol Yerusalaam, ko fii ɓe jaɓataa seeditoore maa nden fii an.›
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Kono mi wi'i: ‹Joomi an, hiɓe andi kamɓe tigi wonde mi yahayno gila e juulirde heɓi e juulirde fii piyugol soka ɓen gomɗinɓe ma.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Awa fewndo kadi ɓe hibbi ƴiiƴan Astefaana ɗan, ɗun ko on seeditantonooɗo ma, hari min tigi miɗo ɗon e miɗo jaɓi ɗun. Awa kadi hari miɗo joganii ɓen wonɓe mo warude conci mun ɗin.›
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Kono o wi'immi, ‹Yahu, ko fii mi imminte ka woɗɗi, ɗun ko haa e ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen.› »
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Laatii ɓe heɗii mo kanko Puulusa haa e ngol kongol ɗon, onsay ɓe ewnii, ɓe wi'i: «Yo sifa oo neɗɗo itte aduna! O haanaa wuurude!»
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ɓe ɓeydi sonko, ɓe ferii kadi conci maɓɓe ɗin, e hoore hiɓe bugoo kadi mbullaari dow.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Onsay hooreejo dental suufaaɓe ɓen yamiri yo ɓe naadu Puulusa ka nder daaka suufaaɓe ɓen, ɓe landora mo cabbi fii andugol ko honɗun wonaa sonkireede nii fii makko.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 E nder ko ɓe haɓɓata mo kon fii foccugol mo, kanko Puulusa o wi'i yeesoojo sufaaɓe wonnooɗo ɗon on: «E hara hiɗon newnanaa foccugol jeyaaɗo e laamateeri Roomu, mo on ɲaawaali toode?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ɓay on yeesoojo nanii ngol kongol, o yahi, o wi'oyi hooreejo dental ngal: «Ko honno gerdataa, ko fii oo neɗɗo ko jeyaaɗo e laamateeri Roomu.»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Onsay on hooreejo ari wi'i mo kanko Puulusa: «Yeeto lan, e hara ko a jeyaaɗo e laamateeri Roomu?»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Kanko hooreejo on o wi'i mo: «Min ko kaalisi buy mi itti fii yo mi wonu jeyaaɗo e laamateeri Roomu.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Onsay kisan landotonooɓe mo ɓen diri, hooreejo dental ngal kadi huli, ɓay o andii Puulusa ko jeyaaɗo e laamateeri Roomu, awa kadi o waɗii haa o haɓɓaama.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Jango mun, nde tawnoo kanko hooreejo dental suufaaɓe Roomu ɓen himo faalaa andude e haqiiqa ko honɗun Yahuudiyankeeɓe ɓen wonnoo mo tooɲirde, o hoynitani mo, o yamiri kadi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e dental fewjooɓe ɓen fow mottondirgol. Onsay o addi Puulusa, o joɗɗini mo yeeso maɓɓe.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.