Atos 22

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «Ko onon yo musiɓɓe an e baabiraaɓe an, jooni heɗee mi yewta on fii jaabannde an nden.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Nde ɓe nanunoo ko e haala Yahuudiyanke o woni ɓe yewtude, deeƴaango ngon ɓurti kadi.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Min ko mi Yahuudiyankeejo heɓaaɗo Tarsiisu, ɗun ko e nder Silisii, kono ko e nder ndee saare ɗoo mi ne'aa. Ko e fee Gamaliyiila kadi mi jangi fii jokkugol Sariya baabiraaɓe men ɓen tigi. Hari miɗo huminoo e Alla fota wano wonirɗon non on fow hande.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Miɗo cukkotonoo ɓen jokkuɓe laawol Iisaa haa woɓɓe maayori, mi haɓɓa, mi soka worɓe e rewɓe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yottinoowo* mawɗo sadaka on e dental mawɓe ɓen fow ko seedee an e ɗun. Mi hendorii ɓe hay ɓataake fii musiɓɓe Yahuudiyankeeɓe wonɓe Damaasi ɓen. Onsay mi yahi fii haɓɓugol jokkuɓe ngol laawol wonɓe ton ɓen, mi adda Yerusalaam fii donkingol ɓe.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Wa fewndo ko mi woni ka ɗatal, ɓay mi ɓadike Damaasi, ɗun ko wa naange e hoore, tun ndaygu moolanaangu iwri ka kammu, hunditi lan.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mi yani ka leydi, onsay mi nani hawa no wi'ammi: ‹Saawulu! Saawulu! Ko fii honɗun wonɗaa mi cukkanaade?›
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Mi jaabii: ‹Ko an hombo nii Joomi an?›
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ɓen wondunooɓe e an yi'uno ngun ndaygu, kono ɓe alaano nanude hawa on Wonɗo lan wowlande.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 «Onsay mi wi'i: ‹Ko honɗun mi waɗata, yaa an Joomi?›
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 «Tawi mi alaa yi'ude han kadi, ko fii hari jalbeendi ngun ndaygu wuminii lan. Onsay wondunooɓe e an ɓen ɗowimmi haa mi hewti Damaasi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Tawi goɗɗo no ɗon no wi'ee Hanaaniiya, on ko gorko dewo ɗoftotooɗo Sariya on, mo Yahuudiyankeeɓe wonɓe Damaasi ɓen fow joganii kongol moƴƴol.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 On ari darii takko an, wi'immi: ‹Ko an yo Saawulu musiɗɗo an, wuntu!› E on saa'i tigi mi wunti, mi yi'i mo.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 «O wi'immi kadi: ‹Alla baabiraaɓe men ɓen suɓike ma fii yo a andu faale makko on e fii yo a yi'u Feewuɗo on, nanaa konguɗi iwruɗi ka hunduko makko ɗin.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ko fii a wonay seeditantooɗo mo e yeeso yimɓe ɓen fow fii ko yi'uɗaa kon e ko nanuɗaa kon.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jooni non ko honɗun wonɗaa nennanaade? Immo *looteɗaa maande kisiyee, laɓɓineɗaa junuubaaji maa ɗin e nder jantagol innde makko nden.› »
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Puulusa wi'i kadi: «Ɓay mi yiltitike Yerusalaam, e nder ko mi torotoo Alla kon ka *juulirde mawnde, mi feɲɲinanaa goɗɗun.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Onsay mi yi'i Joomi on, o wi'immi: ‹Hittin yaltugol Yerusalaam, ko fii ɓe jaɓataa seeditoore maa nden fii an.›
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kono mi wi'i: ‹Joomi an, hiɓe andi kamɓe tigi wonde mi yahayno gila e juulirde heɓi e juulirde fii piyugol soka ɓen gomɗinɓe ma.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Awa fewndo kadi ɓe hibbi ƴiiƴan Astefaana ɗan, ɗun ko on seeditantonooɗo ma, hari min tigi miɗo ɗon e miɗo jaɓi ɗun. Awa kadi hari miɗo joganii ɓen wonɓe mo warude conci mun ɗin.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Kono o wi'immi, ‹Yahu, ko fii mi imminte ka woɗɗi, ɗun ko haa e ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen.› »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Laatii ɓe heɗii mo kanko Puulusa haa e ngol kongol ɗon, onsay ɓe ewnii, ɓe wi'i: «Yo sifa oo neɗɗo itte aduna! O haanaa wuurude!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ɓe ɓeydi sonko, ɓe ferii kadi conci maɓɓe ɗin, e hoore hiɓe bugoo kadi mbullaari dow.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Onsay hooreejo dental suufaaɓe ɓen yamiri yo ɓe naadu Puulusa ka nder daaka suufaaɓe ɓen, ɓe landora mo cabbi fii andugol ko honɗun wonaa sonkireede nii fii makko.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 E nder ko ɓe haɓɓata mo kon fii foccugol mo, kanko Puulusa o wi'i yeesoojo sufaaɓe wonnooɗo ɗon on: «E hara hiɗon newnanaa foccugol jeyaaɗo e laamateeri Roomu, mo on ɲaawaali toode?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ɓay on yeesoojo nanii ngol kongol, o yahi, o wi'oyi hooreejo dental ngal: «Ko honno gerdataa, ko fii oo neɗɗo ko jeyaaɗo e laamateeri Roomu.»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Onsay on hooreejo ari wi'i mo kanko Puulusa: «Yeeto lan, e hara ko a jeyaaɗo e laamateeri Roomu?»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kanko hooreejo on o wi'i mo: «Min ko kaalisi buy mi itti fii yo mi wonu jeyaaɗo e laamateeri Roomu.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Onsay kisan landotonooɓe mo ɓen diri, hooreejo dental ngal kadi huli, ɓay o andii Puulusa ko jeyaaɗo e laamateeri Roomu, awa kadi o waɗii haa o haɓɓaama.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Jango mun, nde tawnoo kanko hooreejo dental suufaaɓe Roomu ɓen himo faalaa andude e haqiiqa ko honɗun Yahuudiyankeeɓe ɓen wonnoo mo tooɲirde, o hoynitani mo, o yamiri kadi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e dental fewjooɓe ɓen fow mottondirgol. Onsay o addi Puulusa, o joɗɗini mo yeeso maɓɓe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.