Atos 16
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Kanko Puulusa o hewtoyi kadi Derbata e Listaara, o tawi no ɗon taalibaajo wi'eteeɗo Timotee. Tawi on yumma mun ko Yahuudiyankeejo gomɗinɗo, kono ben makko ko *Gereekiyankeejo.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Tawi musiɓɓe ɓe Listaara e ɓe Ikoniim ɓen no joganii mo kanko Timotee kongol moƴƴol.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Tawi Puulusa no faalaa naɓorde mo. Onsay o ƴetti mo, o sunnini sabu Yahuudiyankeeɓe wonɓe e ɗin nokkeeli ɗon ɓen, ko fii hari fow no andi wonde ben makko kanko Timotee ko Gereekiyankeejo.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tawi kanko Puulusa e Timotee, hiɓe hollitude e nder ca'e ɗe ɓe rewi e mun ɗen, pehe ɗe *sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe *moftal ngal Yerusalaam ƴetti ɗen fii yo ɗe huutore.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Tawi mofte ɗen no tiiɗude tun e nder gomɗinal ngal, awa kadi hiɓe ɓeydaade ɗuuɗugol ɲande woo ɲande.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Nde tawnoo *Ruuhu Seniiɗo on newnanaali ɓe feɲɲinoygol daaluyee on e nder *Aazii on, ɓe yahi ɓe taƴitoyi Firgii wondude e leydi Galaasi ndin.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ɓay ɓe hewtii takko Misii, ɓe etii fii yahugol Bitinii, kono laatii Ruuhu Iisaa on newnanaali ɓe.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Onsay ɓe taƴitiri Misii ɗon, ɓe yahi Turuwaasi.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 E nder jemma on, kanko Puulusa o yi'i e nder koyɗol, goɗɗo mo Masedonii no darii no jeeja mo, wi'a: «Rewu Masedonii gaa, faaboɗaa men!»
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ɓawto ngol koyɗol Puulusa, men ɗaɓɓi kisan feere no men hewtira Masedonii, sabu meɗen felliti ko Alla noddi men ton, fii yo men waajo fii Kibaaru Moƴƴo on.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ɓawto ɗun, men bakii Turuwaasi ɗon e laana ndiyan, men sutori Samotiraasi. Bimbi nden ɲande kadi men sutori Neyapolii.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ɓay men iwii ɗon, men yahi Filipii, ɗun ko saare wonde e diiwal aranal ngal ka leydi Masedonii, jeyaande e ley laamu Roomu, men woni Filipii ɗon e nder balɗe.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ɲande *ɲalaande fowteteende nden, ɗun ko *aseweere nden, men yahi e binde caangol, ɗun ko ka ɓaawo saare, ka men tanƴininoo ko ɗon wonnoo ka juuletee. Ɓay men jooɗike, men yewti rewɓe mooɓinooɓe ɗon ɓen.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Tawi no e ɓen debbo rewoowo Alla, on no wi'ee Linda, jeyaaɗo e ndee saare wi'eteende Saayatiira, yeeyoowo gaara baka. Tawi himo heɗinoo, Joomiraaɗo on kadi udditi ɓernde makko nden fii yo o wonan ko Puulusa yewtaynoo kon.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ɓay o *lootidaama e ɓeynguure makko nden maande kisiyee, o saatini men e hoore himo wi'a: «Si tawii hiɗon jogori lan wa gomɗinɗo Joomi on, haray naatee ka suudu an, weeron ka ɓeynguure an ɗoo.» O jeeji men e ɗun haa men jaɓi.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ɓawto ɗun, ko men yahata ka juuletee ɗon, korɗo mo jinnawii *hiitinoowii nangi, ari fotti e amen, tawi kon ko o hiitotonoo no okkoraynoo jeyɓe mo ɓen jawle buy.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 O woni e jokkugol men, menen e Puulusa, e hoore himo ewnoo, wi'a: «Ɓee yimɓe ko kurkaaɗi Alla Jom Ɓural on, awa hiɓe feɲɲinande on laawol kisiyee on!»
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 O waɗi ɗun e nder balɗe buy. Ɓay Puulusa haaɓii ɗun, o yeƴƴitii, o wi'i ngin jinnawii: «Mi yamirii ma e innde Iisaa Almasiihu on, yaltu e oo debbo!» Jinnawii ngin yalti e makko e on saa'i tigi.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Ɓay jeyɓe kurkaadu ndun tawii ka ɓe tanƴininoo heɓugol ɗon bonii, ɓe nangi Puulusa e Silaasi, ɓe pooɗi ɓe, ɓe addi yeeso hooreeɓe ɓen ka nokkuure fottirde.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Onsay ɓe addi ɓe ka ɲaawooɓe ɓen, ɓe wi'i: «Ɓee yimɓe ko Yahuudiyankeeɓe, hiɓe jiiɓude saare men nden,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 ɓe janna naamuuji ɗi en newnanaaka jaɓugol maa waɗugol, enen ɓee jeyaaɓe e laamateeri Roomu!»
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Jamaa on kadi immanii ɓe kamɓe ɗiɗo. Ɓay ɲaawooɓe ɓen waɗii haa ɓe ɓortii ɓe dolokkaaji ɗin, ɓe yamiri yo ɓe luubor ɓe bedi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ɓay ɓe gaynii ɓe luubaade, ɓe bugii ɓe ka kaso. Ɓe yamiri aynuɗo kaso on yo o jogo ɓe, o ayna fota.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 On yamiraaɗo ɗun bugii ɓe ka nder kaso nder-nderwo, o dumbi ɓe ka koyɗe.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ɓay wonii tumbere jemma, Puulusa e Silaasi woni e toragol Alla, beytana mo. Tawi kasooɓe ɓen no heɗii ɓe.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Tun, nde wootere leydi ndin dimbii ko tiiɗi, didoodi kaso ngon yergi. E on saa'i tigi baafe kaso ngon fow udditii, jolokooje ɗe kasooɓe ɓen jolkanoo ɗen kadi jolkitii.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Aynuɗo kaso ngon fini. Ɓay o yi'ii baafe kaso ngon udditike, o sorti kaafa makko kan fii wartagol, ko fii hari himo sikka kasooɓe ɓen dogii.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Kono Puulusa ewnii mo e hawa tiiɗuka, wi'i: «Wota a waɗito bone woo! Men fow meɗen ɗoo!»
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Onsay kanko aynuɗo kaso ngon o torii ndaygu, o wubbi o naati, o yani yeeso Puulusa e Silaasi e hoore himo diwna.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Onsay o yaltini ɓe ka yaasi, o wi'i: «Koohooɓe, ko honɗun mi waɗata fii yo mi dande?»
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Gomɗin Iisaa Joomi on, ɗun a dandete, an e ɓeynguure maa nden.»
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Onsay ɓe feɲɲindinani mo e kala wonɗo ka suudu makko daaluyee Joomiraaɗo on.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Kanko kadi o ƴetti ɓe e on saa'i tigi e nder on jemma, o lootani ɓe barmeeji maɓɓe ɗin. E on saa'i tigi kanko kadi o *lootaa maande kisiyee, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 O werni ɓe ka suudu makko, o ɓannani ɓe ɲaametee, o weltodi e ɓeynguure makko nden fow fii ko ɓe gomɗini Alla kon.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ɓay weetii, ɲaawooɓe ɓen immini mbatulaaɓe mun ɓen ko yaha wi'a aynuɗo kaso on: «Accitu ɓen yimɓe.»
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Onsay aynuɗo kaso on fillitanii Puulusa kon ko ɓe wi'i, o wi'i mo: «Ɲaawooɓe ɓen imminii woɓɓe ko wi'ammi yo mi accitu on. Jooni yaltee, yahon e hoore ɓuttu.»
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Kono Puulusa wi'i ɓen mbatulaaɓe: «Ɓay ɓe foccii men ka tumbere mbatu e ɓaawo ɲaawugol men, menen ɓee jeyaaɓe e laamateeri Roomu, e hoore ɗun ɓe bugike men ka kaso, e hara jooni ɓe yaltinay men ka kene e dow gundoo? Waawaa wonude! Kamɓe tigi yo ɓe aru, ɓe yaltina men!»
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Onsay ɓen mbatulaaɓe yahi hollitoyi ɗun ɲaawooɓe ɓen. Ɓen huli ɓay ɓe andii ɓen ko jeyaaɓe e laamateeri Roomu.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Onsay ɓen ari, ɓe jeeji ɓe, ɓe acciti ɓe, ɓe torii ɓe kadi yaltugol saare nden.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ɓay ɓe yaltii ka kaso, ɓe naatiri ka oo debbo wi'eteeɗo Linda, ɓe yiidi e musiɓɓe ɓen, ɓe wakkilini ɓe. Onsay ɓe yahi.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.