Atos 16

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kanko Puulusa o hewtoyi kadi Derbata e Listaara, o tawi no ɗon taalibaajo wi'eteeɗo Timotee. Tawi on yumma mun ko Yahuudiyankeejo gomɗinɗo, kono ben makko ko *Gereekiyankeejo.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tawi musiɓɓe ɓe Listaara e ɓe Ikoniim ɓen no joganii mo kanko Timotee kongol moƴƴol.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Tawi Puulusa no faalaa naɓorde mo. Onsay o ƴetti mo, o sunnini sabu Yahuudiyankeeɓe wonɓe e ɗin nokkeeli ɗon ɓen, ko fii hari fow no andi wonde ben makko kanko Timotee ko Gereekiyankeejo.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tawi kanko Puulusa e Timotee, hiɓe hollitude e nder ca'e ɗe ɓe rewi e mun ɗen, pehe ɗe *sahaabaaɓe ɓen e ardotooɓe *moftal ngal Yerusalaam ƴetti ɗen fii yo ɗe huutore.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tawi mofte ɗen no tiiɗude tun e nder gomɗinal ngal, awa kadi hiɓe ɓeydaade ɗuuɗugol ɲande woo ɲande.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Nde tawnoo *Ruuhu Seniiɗo on newnanaali ɓe feɲɲinoygol daaluyee on e nder *Aazii on, ɓe yahi ɓe taƴitoyi Firgii wondude e leydi Galaasi ndin.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ɓay ɓe hewtii takko Misii, ɓe etii fii yahugol Bitinii, kono laatii Ruuhu Iisaa on newnanaali ɓe.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Onsay ɓe taƴitiri Misii ɗon, ɓe yahi Turuwaasi.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 E nder jemma on, kanko Puulusa o yi'i e nder koyɗol, goɗɗo mo Masedonii no darii no jeeja mo, wi'a: «Rewu Masedonii gaa, faaboɗaa men!»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ɓawto ngol koyɗol Puulusa, men ɗaɓɓi kisan feere no men hewtira Masedonii, sabu meɗen felliti ko Alla noddi men ton, fii yo men waajo fii Kibaaru Moƴƴo on.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ɓawto ɗun, men bakii Turuwaasi ɗon e laana ndiyan, men sutori Samotiraasi. Bimbi nden ɲande kadi men sutori Neyapolii.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ɓay men iwii ɗon, men yahi Filipii, ɗun ko saare wonde e diiwal aranal ngal ka leydi Masedonii, jeyaande e ley laamu Roomu, men woni Filipii ɗon e nder balɗe.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ɲande *ɲalaande fowteteende nden, ɗun ko *aseweere nden, men yahi e binde caangol, ɗun ko ka ɓaawo saare, ka men tanƴininoo ko ɗon wonnoo ka juuletee. Ɓay men jooɗike, men yewti rewɓe mooɓinooɓe ɗon ɓen.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tawi no e ɓen debbo rewoowo Alla, on no wi'ee Linda, jeyaaɗo e ndee saare wi'eteende Saayatiira, yeeyoowo gaara baka. Tawi himo heɗinoo, Joomiraaɗo on kadi udditi ɓernde makko nden fii yo o wonan ko Puulusa yewtaynoo kon.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ɓay o *lootidaama e ɓeynguure makko nden maande kisiyee, o saatini men e hoore himo wi'a: «Si tawii hiɗon jogori lan wa gomɗinɗo Joomi on, haray naatee ka suudu an, weeron ka ɓeynguure an ɗoo.» O jeeji men e ɗun haa men jaɓi.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ɓawto ɗun, ko men yahata ka juuletee ɗon, korɗo mo jinnawii *hiitinoowii nangi, ari fotti e amen, tawi kon ko o hiitotonoo no okkoraynoo jeyɓe mo ɓen jawle buy.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 O woni e jokkugol men, menen e Puulusa, e hoore himo ewnoo, wi'a: «Ɓee yimɓe ko kurkaaɗi Alla Jom Ɓural on, awa hiɓe feɲɲinande on laawol kisiyee on!»
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 O waɗi ɗun e nder balɗe buy. Ɓay Puulusa haaɓii ɗun, o yeƴƴitii, o wi'i ngin jinnawii: «Mi yamirii ma e innde Iisaa Almasiihu on, yaltu e oo debbo!» Jinnawii ngin yalti e makko e on saa'i tigi.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ɓay jeyɓe kurkaadu ndun tawii ka ɓe tanƴininoo heɓugol ɗon bonii, ɓe nangi Puulusa e Silaasi, ɓe pooɗi ɓe, ɓe addi yeeso hooreeɓe ɓen ka nokkuure fottirde.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Onsay ɓe addi ɓe ka ɲaawooɓe ɓen, ɓe wi'i: «Ɓee yimɓe ko Yahuudiyankeeɓe, hiɓe jiiɓude saare men nden,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 ɓe janna naamuuji ɗi en newnanaaka jaɓugol maa waɗugol, enen ɓee jeyaaɓe e laamateeri Roomu!»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Jamaa on kadi immanii ɓe kamɓe ɗiɗo. Ɓay ɲaawooɓe ɓen waɗii haa ɓe ɓortii ɓe dolokkaaji ɗin, ɓe yamiri yo ɓe luubor ɓe bedi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ɓay ɓe gaynii ɓe luubaade, ɓe bugii ɓe ka kaso. Ɓe yamiri aynuɗo kaso on yo o jogo ɓe, o ayna fota.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 On yamiraaɗo ɗun bugii ɓe ka nder kaso nder-nderwo, o dumbi ɓe ka koyɗe.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ɓay wonii tumbere jemma, Puulusa e Silaasi woni e toragol Alla, beytana mo. Tawi kasooɓe ɓen no heɗii ɓe.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tun, nde wootere leydi ndin dimbii ko tiiɗi, didoodi kaso ngon yergi. E on saa'i tigi baafe kaso ngon fow udditii, jolokooje ɗe kasooɓe ɓen jolkanoo ɗen kadi jolkitii.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Aynuɗo kaso ngon fini. Ɓay o yi'ii baafe kaso ngon udditike, o sorti kaafa makko kan fii wartagol, ko fii hari himo sikka kasooɓe ɓen dogii.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Kono Puulusa ewnii mo e hawa tiiɗuka, wi'i: «Wota a waɗito bone woo! Men fow meɗen ɗoo!»
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Onsay kanko aynuɗo kaso ngon o torii ndaygu, o wubbi o naati, o yani yeeso Puulusa e Silaasi e hoore himo diwna.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Onsay o yaltini ɓe ka yaasi, o wi'i: «Koohooɓe, ko honɗun mi waɗata fii yo mi dande?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Gomɗin Iisaa Joomi on, ɗun a dandete, an e ɓeynguure maa nden.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Onsay ɓe feɲɲindinani mo e kala wonɗo ka suudu makko daaluyee Joomiraaɗo on.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Kanko kadi o ƴetti ɓe e on saa'i tigi e nder on jemma, o lootani ɓe barmeeji maɓɓe ɗin. E on saa'i tigi kanko kadi o *lootaa maande kisiyee, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 O werni ɓe ka suudu makko, o ɓannani ɓe ɲaametee, o weltodi e ɓeynguure makko nden fow fii ko ɓe gomɗini Alla kon.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ɓay weetii, ɲaawooɓe ɓen immini mbatulaaɓe mun ɓen ko yaha wi'a aynuɗo kaso on: «Accitu ɓen yimɓe.»
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Onsay aynuɗo kaso on fillitanii Puulusa kon ko ɓe wi'i, o wi'i mo: «Ɲaawooɓe ɓen imminii woɓɓe ko wi'ammi yo mi accitu on. Jooni yaltee, yahon e hoore ɓuttu.»
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Kono Puulusa wi'i ɓen mbatulaaɓe: «Ɓay ɓe foccii men ka tumbere mbatu e ɓaawo ɲaawugol men, menen ɓee jeyaaɓe e laamateeri Roomu, e hoore ɗun ɓe bugike men ka kaso, e hara jooni ɓe yaltinay men ka kene e dow gundoo? Waawaa wonude! Kamɓe tigi yo ɓe aru, ɓe yaltina men!»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Onsay ɓen mbatulaaɓe yahi hollitoyi ɗun ɲaawooɓe ɓen. Ɓen huli ɓay ɓe andii ɓen ko jeyaaɓe e laamateeri Roomu.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Onsay ɓen ari, ɓe jeeji ɓe, ɓe acciti ɓe, ɓe torii ɓe kadi yaltugol saare nden.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ɓay ɓe yaltii ka kaso, ɓe naatiri ka oo debbo wi'eteeɗo Linda, ɓe yiidi e musiɓɓe ɓen, ɓe wakkilini ɓe. Onsay ɓe yahi.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.