Atos 12
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Ko e fewndo on saa'i, oo lanɗo wi'eteeɗo *Heroodu nangi woɓɓe e *moftal ngal fii lettugol ɓe.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 O wariri Yaaquuba kaafa, ɗun ko oo kotiraawo Yuuhanna.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nde o ndaarunoo o tawi ɗun no wela Yahuudiyankeeɓe ɓen, o nangi Petruusu kadi. Ɗun hawrondiri e *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ɓay o nangii mo, o ferii mo ka kaso, o itti mojobe nay ko ayna mo, mojobere kala suufaaɓe nayo. Hari e miijo makko ko si *Juldeere Yawtaneede nden feƴƴii o ɲaawa mo yeeso jamaa on.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ko kanko Petruusu o woni ka kaso, moftal ngal duumii e toranagol mo Alla.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Weetaynoo Heroodu ɲaawa mo, e on jemma mun, tawi kanko Petruusu himo jolkaa jolokooje ɗiɗi, ɗaanii hakkunde suufaaɓe ɗiɗo, tawi aynooɓe kaso ngon no dartori ka dambugal.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Onsay malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani mo, ka o wonnoo ɗon ndaygi. O findiniri mo kanko Petruusu mbaɓɓugol mo ka becce, o wi'i mo, «Immo tinna!» Jolokooje wonnooɗe ka juuɗe makko ɗen yani.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Malaa'ikaajo on wi'i mo kadi: «Haɓɓu duhol maa ngol, wattoɗaa paɗe maa ɗen.» O waɗi ɗun. Malaa'ikaajo on wi'i mo: «Waano burmusu maa on, jokkaa mi.»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Petruusu yalti, jokki mo, tawi o andaa si ballal malaa'ikaajo on ko goonga, tawi himo sikka ko feɲɲinannde tun o heɓi.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ɓay ɓe feƴƴii ayninaaɓe yeeso ɓen e hikkuɓe ɗon ɓen, haa ɓe hewtii ka baafal njandi feƴƴeteengal si yahee ka saare, onsay ngal udditanii hoore maggal yeeso maɓɓe, ɓe yalti, ɓe yaadi haa e laawol. Tun malaa'ikaajo on seedi e makko.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Kanko Petruusu o hetti non hakkil, o wi'i: «Jooni non, ka haqiiqa, mi andii wonde Joomiraaɗo on imminii malaa'ikaajo mun on, o sortii lan e juuɗe Heroodu e kala ko jamaa Yahuudiyankeeɓe ɓen tijjinoo e hoore an.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Ɓay o faamii ko waɗi kon, o yahi ka galle Mariyama yumma Yuuhanna jammaaɗo Markuusa, ka woɓɓe mooɓinoo no toroo.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ɓay o hoɗɗike baafal ngal ka naatirgal, jiwo kurkaaduujo no wi'ee Rodaasi ɓadoyii fii andugol ko hombo.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ɓay o anditii hawa Petruusu kan, hakkee ko o weltii, ɗoo yo o udditu baafal ngal, o yahi taho, o andinoyi ɓeya wonde Petruusu no ka naatirgal.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ɓen wi'i mo: «A feetii!» Kono o wi'i ko goonga. Ɓen wi'i: «Awa ko malaa'ikaajo makko on!»
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Kono tawi Petruusu no jokki tun hoɗɗagol. Ɓay ɓe udditoyii, ɓe yi'ii mo, ɓe ŋalɗi fota.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 O fankiniri ɓe yeƴangol ɓe juuɗe makko ɗen, o sifanii ɓe ko honno Joomiraaɗo on yaltiniri mo ka kaso. O yamiri ɓe, o wi'i: «Andinee ɗun Yaaquuba e musidal ngal.» Onsay o yalti ɗon, o yaari nokku goo.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ɓay weetii, jiiɓoldu tiiɗundu waɗi e hakkunde suufaaɓe ɓen, ɓe woni e landondirgol ko honto Petruusu woni.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Heroodu kadi ɗaɓɓiti mo, kono o yi'aali mo. O landii suufaaɓe ɓen, o yamiri yo ɓe ware. Onsay kanko Heroodu o iwi ka diiwal Yahuuda ɗon, o yaari Seezariiya fii wonugol ton.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Tawi kanko Heroodu himo haɓidi e Tiiriyankooɓe ɓen e Siduunayankooɓe ɓen. Ɓe ari ɓe tawi mo e nder nanondiral maɓɓe. Ɓay ɓe hettii Balastuusa oo dankotooɗo kaybonru lanɗo on, ɓe torii ɓuttu, sabu tawde ko leydi on lanɗo tambitinoo leydi maɓɓe ndin.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ɓay ɲalaande nde ɓe haldunoo nden hewtii, kanko Heroodu o ɓornii conci makko laamu ɗin, o jooɗii ka jullere makko laamu, o yewti ɓe kamɓe jamaa on.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Jamaa on nangi ewnagol wi'a: «Kaa hawa ko hito allaajo nii, hinaa hawa neɗɗo!»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ɗon kisan malaa'ikaajo Joomiraaɗo on liɓi nawnaare e makko, sabu tawde o jonnitaali Alla mangural ngal, o yilmi, o maayi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Kono daaluyee Alla on ɓurti yaajude.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ɓay Barnabaasi e Saawulu gaynii golle mun ɗen Yerusalaam, ɓe yiltitii Antiyoosi-Sirii, ɓe naɓori Yuuhanna oo jammaaɗo Markuusa.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.