Atos 12
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Ko e fewndo on saa'i, oo lanɗo wi'eteeɗo *Heroodu nangi woɓɓe e *moftal ngal fii lettugol ɓe.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 O wariri Yaaquuba kaafa, ɗun ko oo kotiraawo Yuuhanna.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nde o ndaarunoo o tawi ɗun no wela Yahuudiyankeeɓe ɓen, o nangi Petruusu kadi. Ɗun hawrondiri e *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen nden.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Ɓay o nangii mo, o ferii mo ka kaso, o itti mojobe nay ko ayna mo, mojobere kala suufaaɓe nayo. Hari e miijo makko ko si *Juldeere Yawtaneede nden feƴƴii o ɲaawa mo yeeso jamaa on.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ko kanko Petruusu o woni ka kaso, moftal ngal duumii e toranagol mo Alla.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Weetaynoo Heroodu ɲaawa mo, e on jemma mun, tawi kanko Petruusu himo jolkaa jolokooje ɗiɗi, ɗaanii hakkunde suufaaɓe ɗiɗo, tawi aynooɓe kaso ngon no dartori ka dambugal.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Onsay malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani mo, ka o wonnoo ɗon ndaygi. O findiniri mo kanko Petruusu mbaɓɓugol mo ka becce, o wi'i mo, «Immo tinna!» Jolokooje wonnooɗe ka juuɗe makko ɗen yani.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Malaa'ikaajo on wi'i mo kadi: «Haɓɓu duhol maa ngol, wattoɗaa paɗe maa ɗen.» O waɗi ɗun. Malaa'ikaajo on wi'i mo: «Waano burmusu maa on, jokkaa mi.»
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Petruusu yalti, jokki mo, tawi o andaa si ballal malaa'ikaajo on ko goonga, tawi himo sikka ko feɲɲinannde tun o heɓi.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ɓay ɓe feƴƴii ayninaaɓe yeeso ɓen e hikkuɓe ɗon ɓen, haa ɓe hewtii ka baafal njandi feƴƴeteengal si yahee ka saare, onsay ngal udditanii hoore maggal yeeso maɓɓe, ɓe yalti, ɓe yaadi haa e laawol. Tun malaa'ikaajo on seedi e makko.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Kanko Petruusu o hetti non hakkil, o wi'i: «Jooni non, ka haqiiqa, mi andii wonde Joomiraaɗo on imminii malaa'ikaajo mun on, o sortii lan e juuɗe Heroodu e kala ko jamaa Yahuudiyankeeɓe ɓen tijjinoo e hoore an.»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ɓay o faamii ko waɗi kon, o yahi ka galle Mariyama yumma Yuuhanna jammaaɗo Markuusa, ka woɓɓe mooɓinoo no toroo.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Ɓay o hoɗɗike baafal ngal ka naatirgal, jiwo kurkaaduujo no wi'ee Rodaasi ɓadoyii fii andugol ko hombo.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Ɓay o anditii hawa Petruusu kan, hakkee ko o weltii, ɗoo yo o udditu baafal ngal, o yahi taho, o andinoyi ɓeya wonde Petruusu no ka naatirgal.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ɓen wi'i mo: «A feetii!» Kono o wi'i ko goonga. Ɓen wi'i: «Awa ko malaa'ikaajo makko on!»
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Kono tawi Petruusu no jokki tun hoɗɗagol. Ɓay ɓe udditoyii, ɓe yi'ii mo, ɓe ŋalɗi fota.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 O fankiniri ɓe yeƴangol ɓe juuɗe makko ɗen, o sifanii ɓe ko honno Joomiraaɗo on yaltiniri mo ka kaso. O yamiri ɓe, o wi'i: «Andinee ɗun Yaaquuba e musidal ngal.» Onsay o yalti ɗon, o yaari nokku goo.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ɓay weetii, jiiɓoldu tiiɗundu waɗi e hakkunde suufaaɓe ɓen, ɓe woni e landondirgol ko honto Petruusu woni.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Heroodu kadi ɗaɓɓiti mo, kono o yi'aali mo. O landii suufaaɓe ɓen, o yamiri yo ɓe ware. Onsay kanko Heroodu o iwi ka diiwal Yahuuda ɗon, o yaari Seezariiya fii wonugol ton.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Tawi kanko Heroodu himo haɓidi e Tiiriyankooɓe ɓen e Siduunayankooɓe ɓen. Ɓe ari ɓe tawi mo e nder nanondiral maɓɓe. Ɓay ɓe hettii Balastuusa oo dankotooɗo kaybonru lanɗo on, ɓe torii ɓuttu, sabu tawde ko leydi on lanɗo tambitinoo leydi maɓɓe ndin.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ɓay ɲalaande nde ɓe haldunoo nden hewtii, kanko Heroodu o ɓornii conci makko laamu ɗin, o jooɗii ka jullere makko laamu, o yewti ɓe kamɓe jamaa on.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Jamaa on nangi ewnagol wi'a: «Kaa hawa ko hito allaajo nii, hinaa hawa neɗɗo!»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Ɗon kisan malaa'ikaajo Joomiraaɗo on liɓi nawnaare e makko, sabu tawde o jonnitaali Alla mangural ngal, o yilmi, o maayi.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Kono daaluyee Alla on ɓurti yaajude.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ɓay Barnabaasi e Saawulu gaynii golle mun ɗen Yerusalaam, ɓe yiltitii Antiyoosi-Sirii, ɓe naɓori Yuuhanna oo jammaaɗo Markuusa.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.