Atos 10

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tawi goɗɗo no Seezariiya ɗon kadi wi'eteeɗo Korneliyuusu, on ko yeesoojo goo e nder dental suufaaɓe wi'eteengal dental ɓe Italii.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Tawi on ko dewo, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow hiɓe hulaynoo Alla, awa kadi himo wallaynoo miskinɓe fota, duumoo e toragol Alla.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Fewndo ka ɓaawo fanaa, o feɲɲinanaa, o yi'i ko laaɓi poy, malaa'ikaajo Alla no naata ka makko. On malaa'ikaajo noddi mo, wi'i: «Korneliyuusu!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kanko Korneliyuusu o punnii mo e hoore himo huli. O wi'i malaa'ikaajo on: «Ko honɗun waɗi Koohoojo?»
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Jooni immin woɓɓe ko yaha Jaffaa addanoye goɗɗo no ton no wi'ee Sim'uunu jammaaɗo Petruusu.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Himo weeri ka garankeejo wi'eteeɗo kadi Sim'uunu, on no hoɗi ka daande baharu.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Nde on malaa'ikaajo yewtuɗo mo ɗun yahirnoo, kanko Korneliyuusu o noddi kisan kurkaaduuɓe makko ɗiɗo e suufaajo dewo Alla goo tawanooɗo e ɓen ɓe o halfinaa.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ɓay o gaynii ɓe sifanaade ɗun fow, o immini ɓe Jaffaa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Bimbi nden ɲande nde tawnoo hiɓe ka laawol, awa kadi ɓe ɓadike saare nden, Petruusu kadi ƴawi ka fowtorde hoore suudu tumbere ɲalorma fii toragol Alla.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 O weelaa, o faalaa ko o ɲaama. Wa fewndo ko o defantee, o feɲɲinanaa goɗɗun,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 o yi'i kammu ngun no udditii, o haynii huunde nanditaynde e sollewol fontiingol njanol jogaangol e coɓɓi ɗin nay no tippoo waaloo ka hoore leydi.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tawi no e maggol kulle yaarayɗe koyɗe nay ɗen fow e kala kulle daasotooɗe ka hoore leydi e colli wiirooji ɗin fow.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 O nani hawa no wi'a mo: «Petruusu! Immo waraa, ɲaamaa!»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kono kanko Petruusu o wi'i: «Oo'o Joomiraaɗo! Ko fii mi ɲaamaali haa hande ko tuuni maa ko laaɓaa!»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ka ɗimmun o nani hawa kan no wi'a mo: «Wota a jogor ko Allaahu on laɓɓini kon wa ko tuuni.»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ɗun waɗiri non haa laabi tati. Ɓawto ɗun, nden huunde ƴentinaa kisan ka kammu.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Wa fewndo ko kanko Petruusu o jiɓii fii ko o feɲɲinanaa kon, tawi e hino yimɓe ka dambugal, ɗun ko ɓee ɓe Korneliyuusu immini, humpitiiɓe fii nduu suudu Sim'uunu.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ɓe noddi, ɓe landii si ko ɗoo oo wi'eteeɗo Sim'uunu jammaaɗo Petruusu weeri.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Fewndo ko Petruusu miijotoo fii ko o feɲɲinanaa kon, Ruuhu Allaahu on wi'i mo: «E hino yimɓe tato ka landotoo fii maa.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Immo tippoɗaa, yaadaa e maɓɓe, hara a sikkitaaki, ko fii ko min immini ɓe.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Onsay kanko Petruusu o tippii, o wi'i ɓe: «E hino lan. Ko min wonɗon landaade fii mun. Ko fii honɗun addi on ɗoo?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Ko hooreejo dental suufaaɓe wi'eteeɗo Korneliyuusu, aaden feewuɗo, huloowo Alla, mo jamaa Yahuudiyanke fow joganii kongol moƴƴol, woni ko malaa'ikaajo laaɓuɗo andini wonde yo o adde ka suudu makko fii heɗagol konguɗi maa ɗin.»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Onsay kanko Petruusu o werni ɓe.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Bimbiti nden ɲande o hewtoyi Seezariiya, tawi kanko Korneliyuusu himo habbii ɓe, tawi himo nodditi siɓɓe makko ɓen e yiɓɓe makko hiɓɓuɓe ɓen ka makko.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ɓay kanko Petruusu o hewtii, Korneliyuusu yahi jaɓɓagol mo, yani ka ley koyɗe makko, o sujjani mo.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Kono kanko Petruusu o ɓanti mo, o wi'i: «Immo, min kadi ko mi neɗɗo!»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 E nder ko o yewtidata e makko kon, ɓay ɓe naatii, ɓe tawi yimɓe buy no mooɓii ton.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Onsay kanko Petruusu o wi'i ɓe: «Hiɗon andi Yahuudiyankeejo no toŋanaa ka takkondira e mo wonaa Yahuudiyanke maa ka on naata ka makko. Kono min, Alla hollii lan, haanaa ka goɗɗo wi'a hay gooto no tuuni maa laaɓaa.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ko ɗun waɗi, ɓay on imminii ko yahanammi, mi arii e hoore mi sattinaali. Jooni non mi landike on, ko fii honɗun addirɗon mi?»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Korneliyuusu wi'i mo: «Hari miɗo toroo Alla ka suudu an ka ɓaawo fanaa, mi yi'i gorko ɓorniiɗo conci jalbuɗi no darii yeeso an, gila ɗun waɗii nii balɗe nay.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 On wi'immi: ‹Korneliyuusu, torndeeji maa ɗin jaɓaama, Alla kadi maanditike dokke ɗe okkorɗaa miskinɓe ɓen.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Jooni immin ko yaha Jaffaa, addane oo wi'eteeɗo Sim'uunu jammaaɗo Petruusu. On no weeri e suudu garankeejo no wi'ee kadi Sim'uunu ka daande baharu.›
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ɗon kisan mi immini ko yahane, an kadi a moƴƴinii ko arɗaa kon. Jooni non, men fow meɗen ɗoo yeeso Alla fii heɗagol ko Joomiraaɗo on yamir-maa kon fow.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, wi'i: «Ka haqiiqa mi faamii ɗun, fow no fota yeeso Alla.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 E nder leƴƴi ɗin fow, kala huluɗo mo, jokki peewal, o jaɓanay ontigi.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 O tippinanii *Banii-Isra'iila'en daaluyee on, fii ko feɲɲinana ɓe Kibaaru Moƴƴo wonduɗo e ɓuttu on, rewrude e Iisaa Almasiihu on, on Joomi yimɓe ɓen fow.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Onon tigi hiɗon andi ko feƴƴunoo kon Jaliilu, haa hewtoyi diiwal Yahuuda ngal fow, ɓawto *lootagol maande tuubuubuyee ko Yaayaa waajinoo fii mun kon.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 E ko honno Allaahu on yeɗiri Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata, *Ruuhu Seniiɗo on wondude e bawgal, ɗun ko on yahaynooɗo hen fow, waɗa moƴƴere, sellina ɓe jinna nangunoo fow, sabu tawde Alla no wondunoo e makko.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 «Ko men seedee kadi ko o waɗi kon fow e nder ndii leydi Yahuudiyankeeɓe haa naɓani Yerusalaam. Ɓe wariri mo fempugol mo e leggal, wenga.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Allaahu on immintini mo ka ɲalaande tammere, o newnani mo kadi hollitagol,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 hinaa non e yimɓe ɓen fow, kono e seedeeɓe ɓe Allaahu on suɓinoo aranun ɓen, ɗun ko menen ɓee ɲaamiduɓe e makko, yaridi ɓawto immintineede makko e hakkunde mayɓe ɓen.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kanko Iisaa o yamiri men waajagol jamaa on, fellintinana ɓe wonde Allaahu on toɗɗike mo kanko tigi ɲaawoowo wurɓe e mayɓe.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Awa kadi annabaaɓe ɓen fow seeditaninoke mo wonde kala gomɗinɗo mo heɓay yaafuyee junuubaaji e innde makko.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Nde tawnoo Petruusu no waajaade fii ɗun, Ruuhu Seniiɗo on tippii e ɓen wonnooɓe heɗaade ngol kongol ɗon fow.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Gomɗinnooɓe sunninaa ɓen fow, ɗun ko ɓee ɓe Petruusu ardii, ŋalɗi fii ko ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen okkaa kon Ruuhu Seniiɗo on.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Ko fii hari hiɓe nanaynoo hiɓe wowla e *haalaaji janani, manta Alla.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «E hara en salanto ɓee heɓuɓe Ruuhu Seniiɗo on ndiyan ko ɓe lootora maande kisiyee wano heɓirɗen non enen kadi?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Onsay o yamiri yo ɓe loote maande kisiyee e innde Iisaa Almasiihu on. Kamɓe kadi ɓe torii mo wondugol e maɓɓe e nder balɗe.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.