Atos 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Tawi goɗɗo no Seezariiya ɗon kadi wi'eteeɗo Korneliyuusu, on ko yeesoojo goo e nder dental suufaaɓe wi'eteengal dental ɓe Italii.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Tawi on ko dewo, kanko e yimɓe suudu makko ndun fow hiɓe hulaynoo Alla, awa kadi himo wallaynoo miskinɓe fota, duumoo e toragol Alla.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Fewndo ka ɓaawo fanaa, o feɲɲinanaa, o yi'i ko laaɓi poy, malaa'ikaajo Alla no naata ka makko. On malaa'ikaajo noddi mo, wi'i: «Korneliyuusu!»
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kanko Korneliyuusu o punnii mo e hoore himo huli. O wi'i malaa'ikaajo on: «Ko honɗun waɗi Koohoojo?»
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Jooni immin woɓɓe ko yaha Jaffaa addanoye goɗɗo no ton no wi'ee Sim'uunu jammaaɗo Petruusu.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Himo weeri ka garankeejo wi'eteeɗo kadi Sim'uunu, on no hoɗi ka daande baharu.»
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Nde on malaa'ikaajo yewtuɗo mo ɗun yahirnoo, kanko Korneliyuusu o noddi kisan kurkaaduuɓe makko ɗiɗo e suufaajo dewo Alla goo tawanooɗo e ɓen ɓe o halfinaa.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ɓay o gaynii ɓe sifanaade ɗun fow, o immini ɓe Jaffaa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Bimbi nden ɲande nde tawnoo hiɓe ka laawol, awa kadi ɓe ɓadike saare nden, Petruusu kadi ƴawi ka fowtorde hoore suudu tumbere ɲalorma fii toragol Alla.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 O weelaa, o faalaa ko o ɲaama. Wa fewndo ko o defantee, o feɲɲinanaa goɗɗun,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 o yi'i kammu ngun no udditii, o haynii huunde nanditaynde e sollewol fontiingol njanol jogaangol e coɓɓi ɗin nay no tippoo waaloo ka hoore leydi.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Tawi no e maggol kulle yaarayɗe koyɗe nay ɗen fow e kala kulle daasotooɗe ka hoore leydi e colli wiirooji ɗin fow.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 O nani hawa no wi'a mo: «Petruusu! Immo waraa, ɲaamaa!»
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Kono kanko Petruusu o wi'i: «Oo'o Joomiraaɗo! Ko fii mi ɲaamaali haa hande ko tuuni maa ko laaɓaa!»
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ka ɗimmun o nani hawa kan no wi'a mo: «Wota a jogor ko Allaahu on laɓɓini kon wa ko tuuni.»
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ɗun waɗiri non haa laabi tati. Ɓawto ɗun, nden huunde ƴentinaa kisan ka kammu.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Wa fewndo ko kanko Petruusu o jiɓii fii ko o feɲɲinanaa kon, tawi e hino yimɓe ka dambugal, ɗun ko ɓee ɓe Korneliyuusu immini, humpitiiɓe fii nduu suudu Sim'uunu.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ɓe noddi, ɓe landii si ko ɗoo oo wi'eteeɗo Sim'uunu jammaaɗo Petruusu weeri.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Fewndo ko Petruusu miijotoo fii ko o feɲɲinanaa kon, Ruuhu Allaahu on wi'i mo: «E hino yimɓe tato ka landotoo fii maa.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Immo tippoɗaa, yaadaa e maɓɓe, hara a sikkitaaki, ko fii ko min immini ɓe.»
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Onsay kanko Petruusu o tippii, o wi'i ɓe: «E hino lan. Ko min wonɗon landaade fii mun. Ko fii honɗun addi on ɗoo?»
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Ko hooreejo dental suufaaɓe wi'eteeɗo Korneliyuusu, aaden feewuɗo, huloowo Alla, mo jamaa Yahuudiyanke fow joganii kongol moƴƴol, woni ko malaa'ikaajo laaɓuɗo andini wonde yo o adde ka suudu makko fii heɗagol konguɗi maa ɗin.»
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Onsay kanko Petruusu o werni ɓe.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Bimbiti nden ɲande o hewtoyi Seezariiya, tawi kanko Korneliyuusu himo habbii ɓe, tawi himo nodditi siɓɓe makko ɓen e yiɓɓe makko hiɓɓuɓe ɓen ka makko.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ɓay kanko Petruusu o hewtii, Korneliyuusu yahi jaɓɓagol mo, yani ka ley koyɗe makko, o sujjani mo.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Kono kanko Petruusu o ɓanti mo, o wi'i: «Immo, min kadi ko mi neɗɗo!»
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 E nder ko o yewtidata e makko kon, ɓay ɓe naatii, ɓe tawi yimɓe buy no mooɓii ton.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Onsay kanko Petruusu o wi'i ɓe: «Hiɗon andi Yahuudiyankeejo no toŋanaa ka takkondira e mo wonaa Yahuudiyanke maa ka on naata ka makko. Kono min, Alla hollii lan, haanaa ka goɗɗo wi'a hay gooto no tuuni maa laaɓaa.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Ko ɗun waɗi, ɓay on imminii ko yahanammi, mi arii e hoore mi sattinaali. Jooni non mi landike on, ko fii honɗun addirɗon mi?»
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Korneliyuusu wi'i mo: «Hari miɗo toroo Alla ka suudu an ka ɓaawo fanaa, mi yi'i gorko ɓorniiɗo conci jalbuɗi no darii yeeso an, gila ɗun waɗii nii balɗe nay.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 On wi'immi: ‹Korneliyuusu, torndeeji maa ɗin jaɓaama, Alla kadi maanditike dokke ɗe okkorɗaa miskinɓe ɓen.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Jooni immin ko yaha Jaffaa, addane oo wi'eteeɗo Sim'uunu jammaaɗo Petruusu. On no weeri e suudu garankeejo no wi'ee kadi Sim'uunu ka daande baharu.›
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Ɗon kisan mi immini ko yahane, an kadi a moƴƴinii ko arɗaa kon. Jooni non, men fow meɗen ɗoo yeeso Alla fii heɗagol ko Joomiraaɗo on yamir-maa kon fow.»
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, wi'i: «Ka haqiiqa mi faamii ɗun, fow no fota yeeso Alla.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 E nder leƴƴi ɗin fow, kala huluɗo mo, jokki peewal, o jaɓanay ontigi.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 O tippinanii *Banii-Isra'iila'en daaluyee on, fii ko feɲɲinana ɓe Kibaaru Moƴƴo wonduɗo e ɓuttu on, rewrude e Iisaa Almasiihu on, on Joomi yimɓe ɓen fow.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Onon tigi hiɗon andi ko feƴƴunoo kon Jaliilu, haa hewtoyi diiwal Yahuuda ngal fow, ɓawto *lootagol maande tuubuubuyee ko Yaayaa waajinoo fii mun kon.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 E ko honno Allaahu on yeɗiri Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata, *Ruuhu Seniiɗo on wondude e bawgal, ɗun ko on yahaynooɗo hen fow, waɗa moƴƴere, sellina ɓe jinna nangunoo fow, sabu tawde Alla no wondunoo e makko.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 «Ko men seedee kadi ko o waɗi kon fow e nder ndii leydi Yahuudiyankeeɓe haa naɓani Yerusalaam. Ɓe wariri mo fempugol mo e leggal, wenga.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Allaahu on immintini mo ka ɲalaande tammere, o newnani mo kadi hollitagol,
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 hinaa non e yimɓe ɓen fow, kono e seedeeɓe ɓe Allaahu on suɓinoo aranun ɓen, ɗun ko menen ɓee ɲaamiduɓe e makko, yaridi ɓawto immintineede makko e hakkunde mayɓe ɓen.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Kanko Iisaa o yamiri men waajagol jamaa on, fellintinana ɓe wonde Allaahu on toɗɗike mo kanko tigi ɲaawoowo wurɓe e mayɓe.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Awa kadi annabaaɓe ɓen fow seeditaninoke mo wonde kala gomɗinɗo mo heɓay yaafuyee junuubaaji e innde makko.»
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Nde tawnoo Petruusu no waajaade fii ɗun, Ruuhu Seniiɗo on tippii e ɓen wonnooɓe heɗaade ngol kongol ɗon fow.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Gomɗinnooɓe sunninaa ɓen fow, ɗun ko ɓee ɓe Petruusu ardii, ŋalɗi fii ko ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen okkaa kon Ruuhu Seniiɗo on.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Ko fii hari hiɓe nanaynoo hiɓe wowla e *haalaaji janani, manta Alla.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 «E hara en salanto ɓee heɓuɓe Ruuhu Seniiɗo on ndiyan ko ɓe lootora maande kisiyee wano heɓirɗen non enen kadi?»
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Onsay o yamiri yo ɓe loote maande kisiyee e innde Iisaa Almasiihu on. Kamɓe kadi ɓe torii mo wondugol e maɓɓe e nder balɗe.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.