2 Coríntios 1
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Immorde e an min Puulusa, mo Alla hoddiri wonugol *sahaabaajo Iisaa Almasiihu on, wondude e oo musiɗɗo wi'eteeɗo Timotee, haa e ngal *moftal Alla wongal Korenti, e gomɗinɓe wonɓe Akaaya ɓen fow.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Yo moƴƴere e ɓuttu wonan on immorde e Alla Baaba men, e Iisaa Almasiihu Joomi on.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Mantoore wonanii Alla, Ben Iisaa Almasiihu Joomi men on, on Baabaajo yurmeteeɗo e on Alla Jom wakkilaare fow,
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 on wakkilinoowo en e nder kala tampereeji men, fii no enen kadi waawiren wakkilinirde ɓen wonɓe e nder kala noone tampereeji wakkilaare nde heɓirɗen Alla nden enen tigi.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Ko fii, ko wano tampereeji *Almasiihu on layirta e hoore men non, ko wano non wakkilaare men nden layirta immorde e Almasiihu on.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Si tawii men tampii, ko fii wakkilaare mon nden e fii kisiyee mon on. Si tawii men wakkilinaama, ko fii no wakkilinireɗon, no wawnireɗon ŋaɲɲaade tampereeji gooti e ɗi men woni naɓude ɗin.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Tama'u amen on e telen-ma mon ko selluɗo, ko fii meɗen andi, wano tawdiraɗon non e tampereeji amen ɗin, ko wano non tawdiraɗon e wakkilaare amen nden.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Men faalaaka yo on ronku andude, yo musiɓɓe amen, tampereeji heɓuɗi men ɗin *Aazii ɗi men sonjiraa, haa ka tawata alaa hattoode toonin doole amen ɗen, haa men taƴii hay wuurugol.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Kono menen e hoore amen tigi, meɗen felliti men fawaama mayde, fii wota men fawu hoolaare amen nden e hoore amen menen tigi, kono e Alla on Immintinoowo mayɓe ɓen.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ko on jattini men, jattinoyta men kadi e sifa nden mayde. Hiiyii, meɗen tanƴinii, o jattinoyay men
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 e nder ko faaborton men torndeeji kon. Ko non Alla jaabinirta torndeeji ɗi ɗuuɗuɓe torantoo men ɗin. Ko ɗun waɗi si yimɓe ɗuuɗuɓe jarnay Alla fii amen.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Ko men woni mantorde kon, ko ko ɓernde amen nden ɓanginani men kon, wonde men wuuririi e oo aduna, tentinii telen-ma mon, nunɗal e haqiiqa ko iwri ka Alla, hara hinaa ko iwri e faamu neɗɗanke, kono ko e sulfu Alla on.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Ko fii ko men woni on windande kon fow, ko ko waawoton jangude faamon. E miɗo tanƴinii on faamay ɗun fota,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 wano fuɗɗorɗon faamude non wonde ko men ɓe mantorton. Onon kadi ko on ɓe men mantorta ɲande ardu Iisaa Joomi men on.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 E nder nden hoolaare, hari miɗo faalanoo yahude ka mon, fii no heɓiron faabo Alla goo kadi.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Si mi iwriino ka mon, mi feƴƴa Masedonii. Nde miɗo iwta Masedonii, mi artira ka mon kadi fii no walliron mi no mi hewtira ka diiwal Yahuuda.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 E nder anniyagol an ɗun, taw si hara mi miijitaaki? Kaa hara on sikku ɗen eɓɓooje an ko eɓɓooje neɗɗanke, haa ka tawata no e an «hiiyii» e «oo'o»?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 No Alla woniri sella-findeejo non, ko non tawiri kongol ngol men hewtini on ngol wonaa ngol «hiiyii» e «oo'o».
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Ko fii *Ɓiɗɗo Alla on, ɗun ko Iisaa Almasiihu on, mo min e Silaasi e Timotee men waajii on fii mun on, hinaa mo «hiiyii» e «oo'o», kono ko «hiiyii» woni e makko.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Fodooje Alla ɗen fow ko «hiiyii» e makko, awa kadi ko kanko wi'irten Alla «aamiina» fii mangu makko ngun.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Ko Alla woni fellintinanoowo en fow wonde hiɗen humondiri e Almasiihu on. Ko kanko kadi suɓii en,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 o maandiniri en maande makko nden, ɗun ko tolmugol Ruuhu makko on ka ɓerɗe men.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Alla ko seedee an: ko fii wota mi aanin on haɗi mi yiltitoo Korenti.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Hinaa fii meɗen laamii on e hoore gomɗinal mon ngal, kono ko men gollidooɓe e mon fii weltaare mon nden, ɓay hiɗon tabiti e nder gomɗinal ngal.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.